Pocisk balistyczny pośredniego zasięgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pocisk balistyczny pośredniego zasięgu, IRBM (od ang. intermediate-range ballistic missile) – rakietowy pocisk balistyczny, dla którego mierzona w linii prostej po powierzchni Ziemi maksymalna odległość między punktem startu a celem wynosi od 3000 do 5500 kilometrów. Kategoria ta związana jest z najpowszechniej na świecie przyjętym amerykańskim podziałem pocisków balistycznych według ich zasięgu.

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (OTP, ang. North Atlantic Treaty Organization, NATO, fr. Organisation du Traité de l’Atlantique Nord, OTAN) – organizacja polityczno-wojskowa powstała 24 sierpnia 1949 na mocy podpisanego 4 kwietnia 1949 Traktatu Północnoatlantyckiego. Początkowym celem istnienia NATO była obrona militarna przed atakiem ze strony Związku Radzieckiego i jego satelitów, z czasem jednak organizacja stała się elementem utrzymania równowagi strategicznej między Wschodem i Zachodem. Po rozpadzie Układu Warszawskiego pełni rolę stabilizacyjną, podejmując działania zapobiegające rozprzestrzenianiu konfliktów regionalnych.

Według amerykańskiej i natowskiej klasyfikacji pociski balistyczne dzielone są na:

  • pociski międzykontynentalne: powyżej 5500 kilometrów
  • pociski pośredniego zasięgu: od 3000 do 5500 kilometrów
  • pociski średniego zasięgu: od 1000 do 3000 kilometrów
  • pociski krótkiego zasięgu: do 1000 kilometrów.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Weapons of Mass Destruction. Ballistic Missile Basics (ang.), GlobalSecurity.org. [dostęp 2019-02-04].





  • Reklama