Insulina glargine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Insulina glargine − wolnodziałający analog insuliny ludzkiej o wydłużonym czasie działania. Jego preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy.

Insulina aspart - analog insuliny ludzkiej o krótkim czasie działania. Jego preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy.Glicyna (skróty: G, Gly; łac. Acidum aminoaceticum) – organiczny związek chemiczny, najprostszy spośród 20 standardowych aminokwasów biogennych, jedyny niebędący czynny optycznie. Za jej pojawienie się w łańcuchu polipeptydowym odpowiada obecność kodonów GGU, GGC, GGA lub GGG w łańcuchu mRNA.

Insulina glargine jest otrzymywana na drodze inżynierii genetycznej (rekombinacja DNA z zastosowaniem szczepów Escherichia coli) i różni się od insuliny ludzkiej:

  • zamianą kwasu asparaginowego na glicynę w pozycji A21,
  • dodaniem dwóch cząsteczek argininy w pozycjach B31 i B32.
  • Modyfikacje wprowadzone w insulinie glargine powodują zwolnienie przenikania do krwi. Ten analog insuliny ma odmienny punkt izoelektryczny, dobrze rozpuszcza się w kwaśnym roztworze do wstrzykiwań, a słabo w obojętnym pH, przez co precypituje w miejscu wstrzyknięcia. Powstały mikroprecypitat uwalnia w sposób ciągły małe ilości insuliny, co pozwala na 24-godzinne, bezszczytowe podstawowe stężenie insuliny.

    Insulina detemir – wolno działający analog insuliny ludzkiej o wydłużonym czasie działania. Jego preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy.Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikację kontroluje Centrum Współpracy nad Metodologią Statystyczną Leków (Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology) w Norwegii podlegający pod Światową Organizację Zdrowia (WHO). Pierwszy spis został opublikowany w 1976 roku.

    Insulina glargine jest stosowana jako insulina bazalna 1 raz dziennie o dowolnej, lecz stałej porze. Może być stosowana w połączeniu ze wstrzyknięciami insuliny o krótszym czasie działania, a u chorych na cukrzycę typu 2 w skojarzeniu z lekami doustnymi.

    Preparaty handlowe[ | edytuj kod]

  • Abasaglar (Eli Lilly)
  • Lantus (Sanofi)
  • Toujeo (Sanofi)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • insulina aspart
  • insulina lispro
  • insulina glulizynowa
  • insulina detemir
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Abasaglar – Charakterystyka produktu leczniczego, leki.urpl.gov.pl, s. 1 [dostęp 2018-10-21] (pol.).
    2. Insulina glargine (opis profesjonalny) - Medycyna Praktyczna: opis, ceny, refundacja, bazalekow.mp.pl [dostęp 2018-10-21] (pol.).
    3. Insulin Glargine, www.drugbank.ca [dostęp 2018-10-21] (ang.).
    4. Cukrzyca – Podręcznik Interna, www.mp.pl [dostęp 2018-10-21] (pol.).
    5. Jerzy Magiera, mojacukrzyca.org - Insuliny: Abasaglar (insulina glargine), „mojacukrzyca.org” [dostęp 2017-12-27].
    6. Jerzy Magiera, mojacukrzyca.org - Insuliny: Lantus (insulina glargine), „mojacukrzyca.org” [dostęp 2017-12-27].
    7. Jerzy Magiera, mojacukrzyca.org - Insuliny: Toujeo (insulina glargine 300 U/mL), „mojacukrzyca.org” [dostęp 2017-12-27].

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Insulina – anaboliczny hormon peptydowy o działaniu ogólnoustrojowym, odgrywający zasadniczą rolę przede wszystkim w metabolizmie węglowodanów, lecz także białek i tłuszczów. Nazwa insulina z łac. insula - wyspa, pochodzi od wysepek Langerhansa trzustki, gdzie insulina jest produkowana.Eli Lilly and Company (NYSE: LLY) – firma farmaceutyczna o globalnym zasięgu. Główna siedziba spółki znajduje się w Indianapolis, Indiana, w Stanach Zjednoczonych. Firma została utworzona w 1876 roku przez chemika – farmaceutę Eli Lilly’ego, na cześć którego ostatecznie otrzymała swoją nazwę.
    Insulina glulizynowa – analog insuliny ludzkiej o krótkim czasie działania. Produkowana metodą rekombinacji DNA. Jej preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy. Insulina glulizynowa zaczyna działać w ciągu 10-20 minut od podania, szczyt działania osiąga około 30–40 minut od podania, jej czas działania wynosi około 2 godziny, po 4-6 godzinach całkowicie znika z organizmu.Kwas asparaginowy (skróty: Asp lub D; skróty „Asx” lub „B” oznaczają „kwas asparaginowy lub asparagina”, czyli Asx = [Asp lub Asn]) – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów białkowych o charakterze kwasowym. Anion karboksylowy tego kwasu (forma anionowa jest formą przeważającą w warunkach fizjologicznych) to asparaginian.




    Warto wiedzieć że... beta

    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.
    Insulina lispro - analog insuliny ludzkiej o krótkim czasie działania. Jego preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy.
    Strącanie – wydzielanie z roztworu substancji chemicznej w postaci stałego, bardzo trudno rozpuszczalnego jej związku (tworzącego osad) przez dodanie odpowiedniego odczynnika, lub w wyniku elektrolizy. Dawniej zwane precypitacją.
    Inżynieria genetyczna – ingerencja w materiał genetyczny organizmów, w celu zmiany ich właściwości dziedzicznych. Polega ona na wprowadzaniu do komórek organizmu, którego cechy chcemy zmienić (biorcy), określonego odcinka DNA innego organizmu (dawcy). Odpowiednie fragmenty DNA wycina się z DNA dawcy za pomocą enzymów restrykcyjnych. Następnie tak wydzielone fragmenty DNA wprowadza się do specjalnych przenośników (wektorów). W tej roli wykorzystywane są m.in. kosmidy, zmodyfikowane wirusy i plazmidy. Następnie wektory te wprowadzone są do komórki biorcy wraz z przyłączonym fragmentem DNA dawcy. Wektory zawierają markery pozwalające wyróżnić komórki, u których wprowadzenie obcego DNA zakończyło się sukcesem. Metody inżynierii genetycznej są już wykorzystywane do produkcji wielu lekarstw, np. insuliny, niektórych witamin i in. Ma to ogromne znaczenie praktyczne. Dawniej, przed opracowaniem metody biosyntezy insuliny metodami inżynierii genetycznej, otrzymywano ją z trzustek zwierzęcych. Była to metoda bardzo droga, gdyż ilość insuliny otrzymana z jednej trzustki była niewielka, a proces jej wydzielania kosztowny. Inżynieria genetyczna wykorzystywana jest również do wytwarzania tzw. organizmów transgenicznych. Ma również duże znaczenie w rozwoju genetyki. Umożliwia bowiem poznanie funkcji pełnionych przez określone geny.
    Punkt izoelektryczny, pI – wartość pH, przy której populacja cząsteczek posiadających grupy funkcyjne mogące przyjmować jednocześnie dodatni i ujemny ładunek elektryczny (np. aminokwasy) zawiera średnio tyle samo ładunków dodatnich co ujemnych, na skutek czego ładunek całkowity całej populacji wynosi zero. Stężenie jonu obojnaczego przyjmuje wtedy maksymalną wartość, a stężenia form anionowej i kationowej mają jednakowe, minimalne stężenie. W przypadku związków słabo rozpuszczalnych występują wtedy też niezdysocjowane cząsteczki.
    Analogi insuliny to zmodyfikowane metodą inżynierii genetycznej preparaty insuliny ludzkiej, na przykład poprzez zmianę miejsc aminokwasów w łańcuchu cząsteczki insuliny. Takie modyfikacje pozwalają na stabilizację cząsteczki lub dołączenie aminokwasów lub kwasów tłuszczowych do łańcucha insuliny, co powoduje zmianę profilu działania.
    Arginina (Arg) – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów kodowanych przez DNA. Obecność grupy guanidynowej w cząsteczce jest przyczyną jej zasadowego charakteru. W organizmach żywych uczestniczy w przemianach azotowych: przenoszeniu azotu w mocznikowym cyklu Krebsa oraz w syntezie kreatyniny.

    Reklama