Instytut Fizyczny im. P.N. Lebiediewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instytut Fizyczny im. P.N. Lebiediewa (rus. Физический институт имени П.Н.Лебедева Российской академии наук FIAN) – rosyjski instytut naukowy, będący częścią Rosyjskiej Akademii Nauk, specjalizujący się w fizyce.

Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.Aleksandr Michajłowicz Prochorow (ros. Александр Михайлович Прохоров; ur. 11 lipca 1916 w Atherton w Queensland, zm. 8 stycznia 2002 w Moskwie) – rosyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla.

Jeden z wiodących instytutów badawczych w Rosji w dziedzinie fizyki. Jest to również jedna ze starszych tego typu instytucji w Rosji. Jego historia sięga do kolekcji sprzętów laboratoryjnych do badań zjawisk fizycznych, ustanowionego przez Piotra Wielkiego w Kunstkamerze w Petersburgu w 1714 roku. W obecnym kształcie Instytut został utworzony w 1934 roku przez Siergieja Wawiłowa

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Ilja Michajłowicz Frank (ros. Илья Михайлович Франк, ur. 10 października/23 października 1908 w Leningradzie, zm. 22 czerwca 1990 w Moskwie) – rosyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1958 (wspólnie z Pawłem Czerenkowem i Igorem Tammem) za wkład w wyjaśnienie promieniowania Czerenkowa.

Szeroki zakres działalności badawczej obejmuje: technologię laserową, strukturę ciemnej materii, nanostruktury, nadprzewodnictwo, promienie kosmiczne i astronomię promieniowania gamma. Instytut opracował technikę krystalizacji cyrkonii.

Dyrektorzy Instytutu[ | edytuj kod]

  • G.B. Bulfinger 1726–1730
  • L. Euler 1731–1733
  • G.W. Kraft 1733–1744
  • G.W. Richmann 1744–1753
  • M. Sofronov 1753–1756
  • F.U. Aepinus 1756–1771
  • L.Yu. Kraft 1771–1810
  • V.V. Petrov 1810–1828
  • G.F. Parrot 1828–1840
  • E.Kh. Lenz 1840–1865
  • B.S. Jacobi 1865–1874
  • G.I. Vild 1874–1894
  • B.B. Golicyn 1894–1916
  • M.A. Rykachev 1916–1917
  • N.S. Kurnakov 1917
  • P.P. Lazarev 1917
  • A.N. Krylov 1917–1921
  • V.A. Steklov 1921–1926
  • A.F. Ioffe 1926–1928
  • A.N. Krylov 1928–1932
  • I.M. Winogradow 1932–1934
  • T.P. Kravets ?–1932
  • S. Wawiłow 1932–1951
  • D.I. Skobielcyn 1951–1972
  • N.G. Basow 1973–1988
  • L.V. Keldysh 1988–1994
  • O.N. Krokhin 1994–2004
  • Piotr I Aleksiejewicz Wielki, ros. Пётр I Алексеевич (ur. 30 maja/9 czerwca 1672 w Moskwie, zm. 28 stycznia/8 lutego 1725 w Sankt Petersburgu). Syn Aleksego (1645-1676), z dynastii Romanowów.Igor Jewgienjewicz Tamm (ros. И́горь Евге́ньевич Та́мм; ur. 8 lipca 1895 we Władywostoku, zm. 12 kwietnia 1971 w Moskwie) - rosyjski fizyk teoretyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1958 za odkrycie i interpretację promieniowania Czerenkowa.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Nadprzewodnictwo – stan materiału polegający na zerowej rezystancji, jest osiągany w niektórych materiałach w niskiej temperaturze.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Andriej Dmitrijewicz Sacharow (ros. Андрей Дмитриевич Сахаров, ur. 21 maja 1921 w Moskwie, zm. 14 grudnia 1989 w Moskwie) – radziecki fizyk jądrowy, twórca m.in. teorii indukowanej grawitacji, działacz polityczny, laureat Pokojowej Nagrody Nobla. Członek Rosyjskiej Akademii Nauk.
    Promieniowanie kosmiczne – promieniowanie złożone, zarówno korpuskularne jak i elektromagnetyczne, docierające do Ziemi z otaczającej ją przestrzeni kosmicznej. Korpuskularna część promieniowania składa się głównie z protonów (90% cząstek), cząstek alfa (9%), elektronów (ok 1%) i nielicznych cięższych jąder. Promieniowanie docierające bezpośrednio z przestrzeni kosmicznej nazywamy promieniowaniem kosmicznym pierwotnym. Cząstki docierające do Ziemi w wyniku reakcji promieniowania kosmicznego pierwotnego z jądrami atomów gazów atmosferycznych, to promieniowanie wtórne.
    Iwan Matwiejewicz Winogradow, ros. Иван Матвеевич Виноградов (ur. 2 września 1891 we wsi Miloljub, zm. 20 marca 1983 w Moskwie) – rosyjski matematyk, jeden z twórców analitycznej teorii liczb.
    Witalij Łazarewicz Ginzburg (ros. Виталий Лазаревич Гинзбург, ur. 4 października 1916 w Moskwie, zm. 8 listopada 2009 tamże) – rosyjski fizyk teoretyk i astrofizyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 2003 roku.

    Reklama