Instrukcja techniczna K-1 (1998)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instrukcja techniczna K-1 – standard techniczny w geodezji w Polsce, obowiązujący do 2011 roku na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz.U. z 1999 r. nr 30, poz. 297), zbiór wytycznych dotyczących tworzenia mapy zasadniczej w geodezji wprowadzony w 1998 przez Głównego Geodetę Kraju pismem w sprawie stosowania instrukcji technicznej "K-1 Mapa zasadnicza". Ostatnim wydaniem jest wydanie III z 1998 opracowane przez Zdzisława Adamczewskiego, Andrzeja Bąka, Mariolę Gilską, Edwarda Mechę, Ryszarda Staniszewskiego, Zygmunta Szumskiego, Wojciecha Wilkowskiego oraz Stanisławę Mogiłło-Suchowerę.

Standardy techniczne w geodezji – instrukcje i wytyczne techniczne obowiązujące w geodezji na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz.U. Nr 30, poz. 297) w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie. W związku z wprowadzeniem ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej z 4 marca 2010 roku (Dz.U. 76 poz.489), standardy techniczne jako przepisy wykonawcze zachowały moc do 8 czerwca 2012 roku.Zdzisław Marian Adamczewski (ur. 1931) – polski geodeta, prof. zw. dr hab. Politechniki Warszawskiej o specjalności geodezja gospodarcza,geodezyjne urządzenia rolne, informatyka geodezyjna, geodynamika, modelowanie matematyczne oraz szacowanie nieruchomości. Twórca polskiej szkoły nieliniowego rachunku wyrównawczego oraz badacz trzęsień ziemi i autor technologii numerycznej ustalania tzw. dni sejsmicznych.

W związku z wprowadzeniem ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej z 4 marca 2010 roku (art. 35), instrukcja ta straciła ważność w 2011 roku. Od 5 kwietnia 2013 roku jedynym dokumentem opisującym zasady prowadzenia mapy zasadniczej Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z 12 lutego 2013 r. w sprawie bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej. Rozporządzenie to nie przewiduje możliwości prowadzenia mapy zasadniczej w formie analogowej, a jedynie definiuje obiektowe bazy danych, z których pozyskuje się dane do utworzenia mapy zasadniczej. Arkusze mapy zasadniczej prowadzone w formie analogowej na podstawie art 53b Ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zachowują swoją ważność do końca 2013 roku. Po tej dacie mapa zasadnicza może być prowadzona jedynie w formie mapy numerycznej.

Główny Geodeta Kraju – centralny organ administracji rządowej ds. geodezji i kartografii. Wykonuje zadania określone w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, przy pomocy Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii.Geodezja – nauka zajmująca się ustalaniem wielkości i kształtu Ziemi oraz określaniem położenia punktów na jej powierzchni.

Mapa zasadnicza[ | edytuj kod]

Instrukcja K-1 z 1998 podaje zasady opracowania podstawowej mapy kraju, zwanej także mapą zasadniczą, w postaci klasycznej lub numerycznej, stanowi, iż edycję mapy zasadniczej wykonuje się w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000, zwanymi skalami bazowymi, oraz ustala:

Instrukcja techniczna D-II – zbiór wytycznych dotyczących znaków umownych i zasad opisywania map inżynieryjno-gospodarczych w geodezji będący częścią przepisów Sporządzanie i aktualizacja map wielkoskalowych (dział "D" Powszechnych Przepisów o Pomiarach Kraju) obowiązujący w Polsce przy aktualizacji mapy zasadniczej wyłącznie na tych terenach, dla których mapa zasadnicza (stanowiąca pokrycie terenu) zakładana była po wprowadzeniu niniejszej instrukcji a przed wprowadzeniem instrukcji technicznej K-1 (1979), i która nadal jest prowadzona w formie nienumerycznej. Ostatnim obowiązującym wydaniem jest wydanie II z 1973.Mapa zasadnicza, nazywana również Podstawową Mapą Kraju – w Polsce, podstawowe opracowanie geodezyjno-kartograficzne, obejmujące swoim zasięgiem obszar całego kraju. Służy celom ewidencyjnym, gospodarczym, planistycznym i strategicznym. Na podstawie mapy zasadniczej wykonywane są inne opracowania kartograficzne, które służą do celów komercyjnych np. projektowych czy budowlanych.
  • pojęcie mapy zasadniczej, jej przeznaczenie i funkcje
  • pojęcie metryki mapy
  • skale mapy i zasady ich doboru
  • treść mapy
  • formę mapy
  • prowadzenie mapy
  • wymagania w stosunku do systemów informatycznych.
  • Według tej instrukcji mapa zasadnicza jest to wielkoskalowe opracowanie kartograficzne zawierające aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nadziemnych, naziemnych i podziemnych oraz stanowi:

    Instrukcja techniczna K-1 Podstawowa mapa kraju – standard techniczny w geodezji w Polsce, obowiązujący na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz.U. Nr 30, poz. 297), zbiór zasad dotyczących opracowania podstawowej mapy kraju w geodezji wprowadzony przez Głównego Geodetę Kraju 16 maja 1995 decyzją w sprawie stosowania instrukcji technicznej "K-1 Podstawowa mapa kraju". Jedynym wydaniem jest wydanie I, które weszło w życie 1 czerwca 1995 i zostało opracowane przez: Zdzisława Adamczewskiego, Krzysztofa Borysa, Waldemara Izdebskiego, Walentynę Korniluk, Edwarda Mecha, Jerzego Niewiadomskiego, Edwarda Oszmiańskiego, Wojciecha Wilkowskiego. Przepisy tej instrukcji obowiązują tylko przy aktualizacji istniejącej mapy zasadniczej, wykonanej według tych przepisów, do czasu jej modernizacji i przekształcenia do postaci numerycznej. W związku z wprowadzeniem ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej z 4 marca 2010 roku (Dz.U. 76 poz.489), standardy techniczne jako przepisy wykonawcze zachowały moc do 8 czerwca 2012 roku.Mapa numeryczna – mapa w formie cyfrowej, której obiekty przedstawione są w formie obrazów wektorowych lub rastrowych. Mapa numeryczna może być częścią Systemu Informacji Geograficznej. Pełni wtedy funkcję środka do wizualizacji danych geograficznych zawartych w bazie.
  • podstawowy element państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego
  • podstawowy materiał kartograficzny, wykorzystywany do zaspokojenia różnorodnych potrzeb gospodarki narodowej, a w szczególności zagospodarowania przestrzennego, katastru nieruchomości i powszechnej taksacji
  • źródłowe opracowanie kartograficzne do sporządzania map pochodnych i innych wielkoskalowych map tematycznych oraz aktualizacji mapy topograficznej w skali 1:10 000 (1:5000).
  • Ponadto instrukcja zawiera katalog obiektów i znaków umownych oraz warunki edycji.

    Ze względu na zamieszczony w niej zapis, że aktualizacji map dokonuje się według instrukcji obowiązujących w czasie ich zakładania, dopuszczono stosowanie m.in. instrukcji K-1 z 1979 oraz D-II z 1962 roku.

    Mapa zasadnicza służy do celów administracyjnych, prawnych, ewidencyjnych i projektowych oraz stanowi część składową krajowego systemu informacji o terenie (SIT).

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Standardy techniczne dotyczące geodezji w Polsce
  • Instrukcja techniczna K-1 Podstawowa mapa kraju (1995)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Instrukcja techniczna K-1. Warszawa: GGK, 1998. online
    2. na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1990)
    3. Dz.U. z 2021 r. poz. 214
    4. Dz.U. z 2013 r. poz. 383
    5. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990




    Reklama