• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Instrukcja opuszczenia

    Przeczytaj także...
    Programista, zwany też potocznie koderem to osoba, która tworzy programy komputerowe w pewnym języku programowania. Termin ten może odnosić się także do specjalisty w jednej dziedzinie programowania. Większość programistów zna co najmniej kilka języków programowania (np. C, C++, Java), lecz specjalizuje się tylko w wybranych z nich. Nazwa głównego języka jest często dodawana do nazwy stanowiska, np. programista C++, aby podkreślić specjalizację.Instrukcja warunkowa jest elementem języka programowania, które pozwala na wykonanie różnych obliczeń w zależności od tego czy zdefiniowane przez programistę wyrażenie logiczne jest prawdziwe, czy fałszywe. Możliwość warunkowego decydowania o tym, jaki krok zostanie wykonany w dalszej kolejności jest jedną z podstawowych własności współczesnych komputerów – dowolny model obliczeń zdolny do wykonywania algorytmów (tj. równoważny maszynom Turinga) musi ją posiadać.
    C# (C Sharp, dosłownie "C-krzyżyk", "cis") – obiektowy język programowania zaprojektowany przez zespół pod kierunkiem Andersa Hejlsberga dla firmy Microsoft.

    Instrukcja opuszczenia (instrukcja zaniechania, instrukcja wyjścia z bloku) – instrukcja w danym języku programowania powodująca wyjście z określonej instrukcji strukturalnej.

    Działanie[ | edytuj kod]

    W programowaniu strukturalnym tworząc określony algorytm programista korzysta z dostępnych w języku programowania instrukcji strukturalnych i sterujących. Są to między innymi:

    ALGOL (z ang. ALGOrithmic Language) – język programowania, który odegrał ważną rolę w historii informatyki. Wpłynął istotnie na kształtowanie się innych języków, w tym Pascala. Od momentu powstania przez około 20 lat ALGOL (lub jego dialekty) był de facto standardem opisu algorytmów w publikacjach naukowych i podręcznikach.Instrukcja strukturalna, to instrukcja zdefiniowana w składni określonego języka programowania, zbudowana ze składowych instrukcji prostych i strukturalnych, sterująca przebiegiem realizacji algorytmu. Instrukcja taka budowana jest w kodzie źródłowym w oparciu o nawiasy syntaktyczne.
  • instrukcja blokowa,
  • instrukcja warunkowa,
  • instrukcja wyboru,
  • instrukcja pętli.
  • Czasem zachodzi potrzeba opuszczenia bloku wykonywanych instrukcji zawartych w jednej z ww. instrukcji strukturalnych. Można tego dokonać:

  • instrukcją skoku,
  • instrukcją opuszczenia.
  • W związku z szeroką krytyką stosowania instrukcji skoku, wprowadzono specjale instrukcje pozwalające na opuszczenie określonych bloków programów.

    Działanie instrukcji opuszczenia ilustruje poniższy przykład i jego analogiczny odpowiednik z użyciem instrukcji skoku. Należy jednak pamiętać, że w konkretnych realizacjach określonego języka programowania działanie kodów źródłowych z instrukcją opuszczenia lub skoku mogą się różnić.

    Instrukcja wyboru – instrukcja decyzyjna – jest to instrukcja w określonym języku programowania, umożliwiająca wybór instrukcji do wykonania spośród wielu opcji.Etykieta – w informatyce w językach programowania jednostka leksykalna służąca oznaczeniu instrukcji w celu wskazania celu instrukcji skoku. W językach z numerowanymi wierszami kodu funkcje etykiety pełnią numery wierszy (zwykle w językach interpretowanych).

    W niektórych językach programowania wariantowo dodano pewne opcje dodatkowe rozszerzające możliwości tej instrukcji:

  • dodanie możliwości opuszczenia określonej instrukcji strukturalnej w całej zagnieżdżonej hierarchii,
  • dodanie możliwości określenia warunku opuszczenia bez konieczności stosowania instrukcji warunkowej,
  • dodanie możliwości przekazania wartości celem obsługi błędów lub sytuacji wyjątkowych.
  • Przykłady[ | edytuj kod]

    | edytuj kod]

     exit [when warunek]
    

    | edytuj kod]

     exit
    

    przedmiotowa instrukcja dotyczy instrukcji blokowej beginend, jeżeli jest ona instrukcją podlegającą przetwarzaniu w ramach instrukcji pętli to nastąpi opuszczenie pętli, ale można ją też stosować poza pętlą w instrukcji blokowej.

    Clipper powstał w 1985 roku jako język programowania na podstawie systemu zarządzania bazą danych dBase firmy Ashton-Tate. Clipper operuje na plikach bazy w formacie DBF.Visual Basic to język programowania wysokiego poziomu i narzędzie programowania firmy Microsoft. Składnia jest oparta na języku BASIC, ale unowocześniona. Zawiera kilkaset instrukcji, funkcji i słów kluczowych. Nie jest językiem w pełni obiektowym, gdyż nie udostępnia np. możliwości dziedziczenia, czy polimorfizmu. Wykorzystuje technologię ActiveX.

    | edytuj kod]

     break;
    

    przedmiotowa instrukcja dotyczy instrukcji pętli while(warunek), dowhile (warunek), for(…) oraz instrukcji switch(…)

    | edytuj kod]

     EXIT
    

    dotyczy pętli FOR i DO WHILE,

     BREAK [wartość]
    

    dotyczy instrukcji blokowej BEGIN SEQUENCEEND SEQUENCE

    | edytuj kod]

      LEAVE
    

    | edytuj kod]

     break
    

    | edytuj kod]

     $LEAVE warunek
    

    | edytuj kod]

     LEAVE [etykieta];
    

    jest to rozszerzenie w stosunku do instrukcji w większości języków programowania, w których instrukcja opuszczenia pozwala na wyjście tylko z bieżącej pętli, jeżeli pętla bieżąca była zagnieżdżona w innej pętli to zewnętrzna pętla będzie wykonywana dalej, w PL/1 można wskazać w całej strukturze zagnieżdżonych pętli z której konkretnie instrukcji ma nastąpić opuszczenie, w braku etykiety zostanie opuszczona bieżąca instrukcja.

    Turbo Pascal – jedna z popularniejszych implementacji kompilatorów języka Pascal, zintegrowane środowisko programistyczne, produkt firmy Borland International dla procesorów Z-80 (system CP/M) oraz rodziny Intel 80x86 i nowszych. Obecnie nie jest już rozwijany. Następcą Turbo Pascala jest Borland Delphi.Instrukcja - w programowaniu jest to najmniejszy samodzielny element imperatywnego języka programowania. Instrukcja może być niskiego poziomu napisana w asemblerze np. mov ax,bx, która po przetłumaczeniu na kod binarny nadaje się do uruchomienia przez procesor lub instrukcja wysokiego poziomu napisana np. w języku C: int a = 5;, która zostanie przetłumaczona na kilka instrukcji niskiego poziomu. Program jest tworzony jako zbiór różnych instrukcji. Instrukcja może zawierać wewnętrzne komponenty (np. wyrażenia).

    | edytuj kod]

     ! – odcięcie
     fail – zawodzenie
    

    | edytuj kod]

     break;
    

    w standardowym języku Pascal nie istniała instrukcja opuszczenia, w implemenatacji Turbo/Borland Pascal wprowadzono standardową procedurę modułu System (dostępnego w każdym programie), umożliwiającą opuszczenie instrukcji pętli while warunek do instrukcja; repeat instrukcje until warunek; fordo instrukcja

    Icon to eksperymentalny, interpretowany język programowania wysokiego poziomu. Cechuje się dużą przenośnością pomiędzy systemami Unix, Linux, DOS i Windows. Składnia Icona jest zbliżona do składni C i Pascala.Instrukcja kontynuacji – instrukcja w języku programowania powodująca przejście do kolejnej iteracji w określonej instrukcji pętli.

    | edytuj kod]

     Exit For
     Exit Do
    

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • instrukcja kontynuacji




  • Warto wiedzieć że... beta

    Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.
    Makroasembler jest to asembler posiadający obsługę makr w czasie prekompilacji. Oprócz wszystkich funkcji właściwych asemblerowi dla danego języka niskiego poziomu, daje równocześnie możliwość stosowania makropoleceń - skryptów automatyzujących pewne czynności. Wpływa to na wygodę programowania (modyfikacje kodu nie wymagają przerabiania wielu miejsc), pozwala na zwiększenie czytelności (złożone operacje mogą zostać zastąpione prostą etykietą), zmniejszenie rozmiaru pliku z tekstem programu (funkcje inline w kodzie maszynowym mogą być napisane tylko raz w źródle) oraz niewielką poprawę wydajności kodu (stosowanie funkcji inline nie wymaga wywoływania podprogramu, który zastępowałby makropolecenie i następnie powrotu z podprogramu do miejsca jego wywołania).
    Python – język programowania wysokiego poziomu ogólnego przeznaczenia i rozbudowanym pakiecie bibliotek standardowych, którego ideą przewodnią jest czytelność i klarowność kodu źródłowego. Jego składnia cechuje się przejrzystością i zwięzłością.
    W programowaniu pętla to jedna z trzech podstawowych konstrukcji programowania strukturalnego (obok instrukcji warunkowej i instrukcji wyboru). Umożliwia cykliczne wykonywanie ciągu instrukcji określoną liczbę razy, do momentu zajścia pewnych warunków, dla każdego elementu kolekcji lub w nieskończoność.
    Algorytm – w matematyce skończony ciąg jasno zdefiniowanych czynności, koniecznych do wykonania pewnego rodzaju zadań. Słowo "algorytm" pochodzi od starego angielskiego słowa algorism, oznaczającego wykonywanie działań przy pomocy liczb arabskich (w odróżnieniu od abacism – przy pomocy abakusa), które z kolei wzięło się od nazwiska, które nosił Muhammad ibn Musa al-Chuwarizmi (أبو عبد الله محمد بن موسى الخوارزمي), matematyk perski z IX wieku.
    C – imperatywny, strukturalny język programowania wysokiego poziomu stworzony na początku lat siedemdziesiątych XX w. przez Dennisa Ritchiego do programowania systemów operacyjnych i innych zadań niskiego poziomu.
    Ada to strukturalny, kompilowany, imperatywny, statycznie typowany i obiektowy język programowania opracowany przez Jean Ichbiaha i zespół z CII Honeywell Bull w latach 70. XX wieku. Język ten wygrał konkurs zorganizowany przez Departament Obrony USA (U.S. Department of Defense – DoD), pokonując 19 innych projektów. Nazwa języka, nadana przez DoD, pochodzi od imienia lady Augusty Ady Lovelace, uważanej za pierwszą programistkę w historii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.607 sek.