Inhibicja niekompetycyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inhibicja niekompetycyjna, hamowanie niekompetycyjne – typ inhibicji odwracalnej enzymów.

Inhibicja kompetycyjna - współzawodnictwo inhibitora z substratem o miejsce aktywne enzymu; przy dużych stężeniach substratu inhibitor zostaje usunięty przez substrat. Przeciwieństwem inhibicji kompetycyjnej jest inhibicja niekompetycyjna. W inhibicji kompetycyjnej inhibitor wiąże się w miejscu aktywnym, inhibicji niekompetycyjnej - poza miejscem aktywnym.Domena białka – fragment cząsteczki białka wyodrębniony ze względu na samoistną zdolność zachowania swojej struktury trójwymiarowej niezależnie od całej cząsteczki.

Inhibitor niekompetycyjny wiąże się w obszarze enzymu innym niż miejsce aktywne i miejsce allosteryczne. Jeśli inhibitorem jest duża cząsteczka, wiąże się ona z domeną białka zawierającą miejsce aktywne. Wiązanie to nie wpływa na strukturę części enzymatycznej białka, ale zasłania wejście do miejsca aktywnego, przez co enzym jest nieaktywny. Jeżeli inhibitor przyłączy się tak, że będzie zasłaniał centrum tylko częściowo lub w ogóle, reakcja będzie zachodziła, jednak wolniej.

Allosteria – (allos - inny; steros – przestrzeń) – zmiana powinowactwa chemicznego białka do cząsteczek (np. enzymów do substratów lub białek przenośnikowych do ich ładunku), przez zmianę struktury przestrzennej. Efekty allosteryczne odgrywają istotna rolę w regulacji aktywności enzymatycznej.Inhibicja – zmniejszanie szybkości reakcji chemicznej spowodowane dodatkiem substancji (inhibitora) wpływającej na stężenie reagentów, katalizatora lub produktu pośredniego.

Inhibitory niekompetycyjne nieodwracalne nie wykazują strukturalnego podobieństwa do substratu; zwiększenie stężenia substratu na ogół nie zmniejsza hamowania.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • inhibicja kompetycyjna
  • inhibicja allosteryczna
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    1. także: inhibicja niekonkurencyjna, inhibicja niewspółzawodnicząca, inhibicja niewspółzawodnicza
    2. także: hamowanie niekonkurencyjne, hamowanie niewspółzawodniczące, hamowanie niewspółzawodnicze

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Linda R. Berg, Diana Martin, Eldra Pearl Solomon: Biologia Villeego. Wyd. 8. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2012. ISBN 978-83-7763-200-0.




  • Reklama