Ingres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ingres (łac. ingressus "wejście" od ingredi "wchodzić") – uroczyste objęcie władzy przez biskupa ordynariusza nad diecezją.

Istnieją spory co do liczby papieży i antypapieży w historii. Wymienia się od 36 do 43 antypapieży. W roku 1942 kardynał Giovanni Mercati, prefekt Archiwów Watykanu, stworzył listę papieży, która od tamtej pory została oficjalnie uznana przez Kościół katolicki. Zamieszczona poniżej lista jest zgodna z listą Mercatiego.Wierni świeccy (laikat) – wszyscy wierni, którzy nie są kapłanami bądź zakonnikami, niemający święceń kapłańskich.

W Kościele katolickim nowemu biskupowi hołd (homagium) składają biskupi pomocniczy, księża, zakonnicy i wierni świeccy. Kościół katolicki zaleca, aby odbywała się wtedy uroczysta procesja do kościoła katedralnego z udziałem duchownych i wiernych.

Ingres odbywa także papież, który będąc zwierzchnikiem Kościoła katolickiego, równocześnie jest biskupem diecezjalnym Rzymu. Ingres papieski różni się jednak w kilku punktach od uroczystości innych biskupów diecezjalnych. Przykładowo papież otrzymuje Pierścień Rybaka jako symbol swojej władzy papieskiej, w ingresie uczestniczą patriarchowie i arcybiskupi Kościołów wschodnich, a homagium w imieniu wszystkich kardynałów składa sześciu (od pontyfikatu papieża Franciszka, wcześniej było ich dwunastu) purpuratów, po dwóch z każdego stanu – diakonów, prezbiterów i biskupów.

Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.Biskup diecezjalny – biskup, któremu powierzono aktualnie istniejącą diecezję. Potocznie wobec biskupa diecezjalnego używa się również określenia biskup ordynariusz.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Prekonizacja
  • Biskup
  • Koronacja Papieska
  • Inkardynacja
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. ingrediencje; ingres. Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. [dostęp 2014-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-31)].
    2. ingres. Slownik języka polskiego. [dostęp 2014-03-29].
    3. Kan. 392 § 4 Kodeksu prawa kanonicznego.
    4. Adam Sosnowski, Pamiętnik konklawe 2013, s. 149-156, ISBN 978-83-7553-147-3 [dostęp 2017-01-11].
    Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie - Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae ), potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu – najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim. Wszyscy kardynałowie razem tworzą Kolegium Kardynałów.Biskup pomocniczy - wyświęcony na biskupa duchowny katolicki, którego zadaniem jest pomoc biskupowi diecezjalnemu w zarządzaniu diecezją zazwyczaj jako wikariusz generalny lub biskupi.




    Warto wiedzieć że... beta

    Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
    Homagium, hominium – hołd symbolizujący oddanie się władzy. Może oznaczać też publiczne, oficjalne uznanie przez wasala danej osobistości za swego seniora w czasie ceremonii hołdu lennego. Określenia tego używano często zwłaszcza wobec hołdu składanego od stanów nowo nabytych terytoriów. Kardynałowie składają homagium papieżowi po wyborze na głowę Kościoła, a wierni danej diecezji – biskupowi po wyborze na urząd ordynariusza.
    Prekonizacja (łac. praeconizatio – ogłoszenie) – w Kościele katolickim uroczyste ogłoszenie przez papieża nominacji nowego biskupa. Od tego momentu aż do kanonicznego objęcia diecezji dana osoba duchowna pozostaje biskupem-nominatem.
    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.
    Zakonnik – człowiek, który wybrał życie w jakiejś wspólnocie religijnej. Kapłana zakonnika często nazywa się ojcem (pater), a zakonników niekapłanów braćmi (frater).
    Koronacja papieska – dawna uroczysta ceremonia inauguracji każdego nowego pontyfikatu papieża, podczas której na głowę nakładano mu potrójną koronę papieską - tiarę. Pierwsza potwierdzona koronacja odbyła się za Mikołaja I w 858 r., a ostatnia w 1963 r. (była to inauguracja papieża Pawła VI). Od czasu jego następcy ma miejsce jedynie msza inauguracyjna, podczas której nakładany jest paliusz oraz pierścień rybaka. Koronacja została ostatecznie zniesiona na mocy konstytucji apostolskiej Universi Dominici Gregis z 1996.
    Kościoły wschodnie – zbiorcza nazwa Kościołów chrześcijańskich mających swoje korzenie na terenach starożytnych patriarchatów: Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy. Właściwe Kościoły wschodnie zwane ortodoksyjnymi dzielą się na trzy grupy powstałe na skutek różnych interpretacji dogmatów chrystologicznych.

    Reklama