Ilos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ilos – w mitologii greckiej założyciel i król Troi (Ilionu), syn Trosa z Dardanii.

Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

Wygrał turniej zorganizowany przez króla Frygii i w nagrodę otrzymał pięćdziesięcioro młodych mężczyzn i kobiet. Król Frygii dał mu również krowę i, stosując się do rad wyroczni, kazał Ilosowi założyć miasto w miejscu, gdzie krowa stanie na odpoczynek. Kiedy tak się stało, Ilos założył miasto Troję. Kiedy zmarł ojciec Ilosa, Ilos oddał tron Dardanii swojemu bratu – Assarakosowi, sam wolał bowiem pozostać w Troi. W ten sposób Dardania i Troja pozostały osobnymi królestwami, mimo że ich władcy byli krewniakami.

Jego żoną była Eurydyka lub Leucippe, z żoną miał synów Laomedona i Ganimedesa. Miał również dwie córki: Temiste (lub Temis) i Telekleję, żonę Kapysa.





Reklama