Iloczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Matematyka
  • iloczyn – wynik mnożenia
  • iloczyn nieskończony – uogólnienie powyższego
  • iloczyn logiczny
  • iloczyn zbiorów (iloczyn mnogościowy)
  • iloczyn kartezjański
  • iloczyny grup
  • iloczyn skalarny
  • iloczyn tensorowy
  • iloczyn tensorowy modułów (i przestrzeni liniowych)
  • iloczyn tensorowy przestrzeni Hilberta
  • iloczyny tensorowe przestrzeni Banacha
  • iloczyn tensorowy operatorów
  • iloczyn tensorowy operatorów ograniczonych na przestrzeni Hilberta
  • iloczyn tensorowy operatorów nieograniczonych
  • iloczyn tensorowy reprezentacji
  • iloczyny tensorowe C*-algebr
  • iloczyn wektorowy
  • iloczyn mieszany wektorów
  • iloczyn kompleksowy
  • Chemia
  • iloczyn jonowy
  • iloczyn rozpuszczalności
  • Koniunkcja – zdanie złożone mające postać p i q , gdzie p, q są zdaniami. W rachunku zdań koniunkcję zapisuje się symbolicznie jako: p ∧ q {displaystyle p,land ,q,!} . Przez koniunkcję rozumie się też zdanie mające postać p(1) i ... i p(n). Koniunkcję można zdefiniować precyzyjniej jako dwuargumentowe działanie określone w zbiorze zdań, które zdaniom p, q przyporządkowuje zdanie p i qIloczyn jonowy - rodzaj uproszczonej stałej równowagi reakcji autodysocjacji związków chemicznych, które są na tyle słabymi elektrolitami, że można pominąć w tej stałej stężenie niezdysocjowanej formy związku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Iloczyn rozpuszczalności - iloczyn odpowiednich potęg stężeń jonów (stężeniowy) lub aktywności jonów (termodynamiczny) znajdujących się w nasyconym roztworze elektrolitu. Ma charakter stałej równowagi dynamicznej i zależy od temperatury. W zależności od tego, czy reakcja rozpuszczania soli jest egzoenergetyczna, czy endoenergetyczna, rozpuszczalność albo maleje, albo rośnie ze wzrostem temperatury, zgodnie z regułą przekory Le Chateliera-Brauna.
    Iloczyn tensorowy modułów M i N - moduł, którego homomorfizmy (odwzorowania liniowe) w dowolny moduł Z są we wzajemnie jednoznacznej odpowiedniości z odwzorowaniami dwuliniowymi modułów M i N w moduł Z.
    Mnożenie – działanie dwuargumentowe będące jednym z czterech podstawowych działań arytmetycznych. Mnożone elementy to czynniki (określane również jako mnożna i mnożnik), a jego wynik to iloczyn. Może być ono traktowane jako zapis wielokrotnego dodawania elementu do siebie.
    Iloczyny (produkty) grup – w teorii grup są to sposoby budowania nowych grup z dobrze już znanych, jak również metody opisu bardziej skomplikowanych grup przez inne, mniejsze, o znanej strukturze, np. każda grupa abelowa skończenie generowana jest iloczynem prostym grup cyklicznych.
    Iloczyn kompleksowy – w teorii grup dwuargumentowe działanie wewnętrzne określone na niepustych podzbiorach danej grupy.
    Iloczyn skalarny – w matematyce pewna forma dwuliniowa na danej przestrzeni liniowej, tj. dwuargumentowa funkcja o szczególnych własnościach przyporządkowująca dwóm wektorom danej przestrzeni liniowej wartość skalarną. Czasami spotyka się również nazwę iloczyn wewnętrzny, który zwykle odnosi się jednak do ogólnych iloczynów skalarnych wprowadzanych w abstrakcyjnych przestrzeniach liniowych nazywanych wtedy przestrzeniami unitarnymi; przestrzenie afiniczne z wyróżnionym iloczynem skalarnym nazywa się przestrzeniami euklidesowymi.
    Iloczyn wektorowy – działanie dwuargumentowe przyporządkowujące parze wektorów 3-wymiarowej przestrzeni euklidesowej pewien wektor tej przestrzeni.

    Reklama