ISO 4217

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ISO 4217 – międzynarodowy standard zawierający trzyliterowe kody oraz nazwy walut, przyjęty przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).

Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO (ang. International Organization for Standardization, fr. Organisation internationale de normalisation) – organizacja pozarządowa zrzeszająca krajowe organizacje normalizacyjne.Dolar (dollar) to waluta wielu krajów świata. Dzieli się na 100 centów. Nazwa dolara - podobnie jak nazwa waluty Słowenii sprzed 1 stycznia 2007 - tolar, pochodzi od dawnej srebrnej monety – talara. Dolar został oficjalną jednostką monetarną USA w 1785 roku. Jednak zarówno samo słowo angielskie, jak i pieniądze o takiej nazwie istniały już wcześniej.

Pierwsze dwie litery kodu to dwuliterowy kod ISO 3166-1 alfa-2, trzecia to zazwyczaj pierwsza litera nazwy własnej waluty. Stosowanie kodów ISO 4217 likwiduje problemy spowodowane używaniem przez różne kraje nazw takich jak dolar, frank czy funt na określenie narodowej waluty.

Standard określa również podział głównej jednostki walutowej. Zazwyczaj dzieli się ona na 100 mniejszych jednostek (np. 1 złoty = 100 groszy), ale spotykany jest również podział w stosunku 1/10 czy 1/1000. Niektóre kraje nie używają podziału dziesiętnego, istnieją też waluty niedzielące się na mniejsze jednostki.

Euro, ευρώ, евро (znak: €, kod ISO 4217: EUR) – nazwa przyjęta na posiedzeniu w Madrycie w grudniu 1995 roku – wspólna waluta europejska wprowadzona w miejsce walut krajowych. W formie gotówkowej została wprowadzona w obieg 1 stycznia 2002 r.Platyna (Pt, łac. platinum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym, metal szlachetny. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa platina, zdrobnienia słowa oznaczającego srebro. Pierwiastek ten był znany w Ameryce jeszcze w czasach prekolumbijskich. Do Europy został sprowadzony w 1750 roku przez Hiszpanów, którzy sądzili, że jest to tylko odmiana srebra. Platyna posiada 36 izotopów z zakresu mas 172–201. W naturalnym składzie izotopowym występują izotopy 190, 192, 194, 195, 196 i 198, z których 194, 195, 196 i 198 są trwałe i stanowią główną część składu.

ISO 4217 obejmuje też kody metali szlachetnych (np. złoto – XAU, srebro – XAG czy platyna – XPT) mierzonych w uncjach trojańskich oraz pewnych innych jednostek używanych na międzynarodowych rynkach finansowych (np. specjalne prawa ciągnienia – XDR). Istnieją również specjalne kody dla celów testowych (XTS) i oznaczające brak waluty (XXX). Wszelkie kody specjalne rozpoczynają się literą X. Również kody ponadnarodowych walut (takich jak np. dolar wschodniokaraibski – XCD) zazwyczaj rozpoczynają się literą X, wyjątkiem jest euro oznaczone kodem EUR, mimo że EU nie jest kodem państwa według standardu ISO 3166-1.

ISO 3166-1 – część standardu ISO 3166, zawiera 3 wersje kodów nazw państw oraz terytoriów. Po raz pierwszy był opublikowany w 1974 roku przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) jako ISO 3166. W piątej edycji ISO 3166 zostało rozszerzone do trzech części, z których pierwsza była kontynuacją poprzednich edycji. Określa on trzy różne zestawy kodów:Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.

Kody w użyciu[ | edytuj kod]

Oficjalna lista kodów używanych obecnie, zawartych w ISO 4217.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Moneta zdawkowa – drobna jednostka monetarna, będąca częścią ułamkową (przeważnie 1/100) podstawowej jednostki w danym państwie.
Metale szlachetne – zwyczajowa nazwa metali odpornych chemicznie, do których zazwyczaj zalicza się platynowce (ruten, rod, pallad, osm, iryd i platynę) oraz dwa metale z grupy miedziowców: srebro i złoto (miedź, ze względu na nieco wyższą reaktywność, zalicza się do metali półszlachetnych), czasem także rtęć i ren. Określa się je także jako metale, które w szeregu napięciowym przyjmują wartości dodatnie (mają dodatni potencjał standardowy). Metale szlachetne zaliczają się do metali nieżelaznych ciężkich (o ciężarze właściwym pow. 3,6).
Specjalne prawa ciągnienia (ang. Special Drawing Rights, SDR, kod ISO 4217: XDR) – międzynarodowa jednostka rozrachunkowa, umowna jednostka monetarna, mająca charakter pieniądza bezgotówkowego, czyli istniejącego wyłącznie w postaci zapisów księgowych na bankowych rachunkach depozytowych.
Złoto (Au, łac. aurum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 79. Złoto jest ciężkim, miękkim i błyszczącym metalem, będącym najbardziej kowalnym i ciągliwym spośród wszystkich znanych metali. Czyste złoto ma jasnożółty kolor i wyraźny połysk, nie utlenia się w wodzie czy powietrzu. Chemicznie złoto należy do metali przejściowych i pierwiastków grupy 11. Z wyjątkiem helowców (tzw. gazów szlachetnych) złoto jest najmniej reaktywnym pierwiastkiem. Złoto długo przed okresem spisanej historii było drogocennym i poszukiwanym metalem szlachetnym używanym w biciu monet, jubilerstwie, sztuce i zdobieniach.
Dolar wschodniokaraibski to oficjalna waluta następujących państw Karaibów: Antigui i Barbudy, Dominiki, Grenady, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia i Saint Vincent i Grenadyny, a także Anguilli i Montserratu, wchodzących w skład Brytyjskich terytoriów zamorskich. Jeden dolar wschodniokaraibski dzieli się na sto centów wschodniokaraibskich.
Separator dziesiętny, znak dziesiętny – znak używany do oddzielenia części całkowitej od części ułamkowej w zapisie liczby. Jest to najczęściej przecinek (,), kropka (.) lub znak momayyez (zbliżony do ukośnika) w krajach arabskich.
Zachodni Brzeg (arab. الضفة الغربية ad-Diffa al-Gharbija) (zwany także Zachodnim Brzegiem Jordanu; dawna nazwa Cisjordania, w źródłach izraelskich określana też jako Judea i Samaria – יהודה ושומרון) – część Palestyny administrowana przez Izrael i obejmująca obszar historycznych izraelskich krain Judei i Samarii na zachód od doliny rzeki Jordan.

Reklama