ISIS-II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ISIS-IIsystem operacyjny, opracowany przez firmę Intel dla rodziny mikroprocesorów Intel 8080/8085. Nazwa systemu jest akronimem od ang. Intel Systems Implementation Supervisor.

Programowanie komputerów to proces projektowania, tworzenia, testowania i utrzymywania kodu źródłowego programów komputerowych lub urządzeń mikroprocesorowych (mikrokontrolery). Kod źródłowy jest napisany w języku programowania, z użyciem określonych reguł, może on być modyfikacją istniejącego programu lub czymś zupełnie nowym. Programowanie wymaga dużej wiedzy i doświadczenia w wielu różnych dziedzinach, jak projektowanie aplikacji, algorytmika, struktury danych, znajomość języków programowania i narzędzi programistycznych, wiedza nt. kompilatorów, czy sposób działania podzespołów komputera. W inżynierii oprogramowania, programowanie (implementacja) jest tylko jednym z etapów powstawania programu.Asembler (z ang. assembler) – termin informatyczny związany z programowaniem i tworzeniem kodu maszynowego dla procesorów. W języku polskim oznacza on program tworzący kod maszynowy na podstawie kodu źródłowego (tzw. asemblacja) wykonanego w niskopoziomowym języku programowania bazującym na podstawowych operacjach procesora zwanym językiem asemblera, popularnie nazywanym również asemblerem. W tym artykule język programowania nazywany będzie językiem asemblera, a program tłumaczący – asemblerem.

System ISIS-II jest dyskowym systemem operacyjnym, jednoprogramowym, składającym się w swej istocie z zestawu procedur umożliwiających w jednolity sposób traktować urządzenia zewnętrzne. Jednoprogramowość systemu oznacza możliwość realizacji w danym momencie tylko jednego zadania. Zlecenie wykonania określonej operacji wstrzymuje wykonanie podprogramu zlecającego, aż do zakończenia realizacji wywołanej procedury systemu lub programu.

Intel 8080 jest jednym z pierwszych mikroprocesorów, wyprodukowany przez Intela w kwietniu 1974. Jest 8-bitowym mikroprocesorem wykonanym w technologii n-MOS, pracującym z częstotliwością taktowania 2 MHz. Jest on uniwersalną jednostką centralną złożoną z jednostki arytmetyczno-logicznej, rejestrów roboczych i układu sterowania. Dane i instrukcje są przesyłane do i z pamięci za pośrednictwem 8-bitowej szyny danych, pamięć jest adresowana 16-bitową szyną adresową.Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).

Podstawowym zastosowaniem tego systemu było tworzenie oprogramowania systemowego, użytkowego, a także kompilatorów, przy pomocy dostępnych w systemie implementacji języków programowania, w tym asemblera ASM-80, kompilatora języka PL/M-80, a także innych, np. Fortranu.

Do podstawowych dyrektyw systemu należą dyrektywy:

System operacyjny (ang. Operating System, skrót OS) – oprogramowanie zarządzające systemem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika.Fortran (od wersji 90 do aktualnej) a dawniej FORTRAN (do wersji 77 włącznie) (od ang. FORmula TRANslator) – język programowania pierwotnie zaprojektowany do zapisu programów obliczeniowych, był niegdyś językiem proceduralnym, obecnie jest nadal rozwijanym językiem ogólnego przeznaczenia. Umożliwia programowanie strukturalne, obiektowe (Fortran 90/95), modularne i równoległe (Fortran 2008). Jego zastosowaniami są, między innymi, obliczenia naukowo-inżynierskie, numeryczne, symulacja komputerowa itp.
  • zarządzające zbiorami: IDISK, FORMAT, DIR, COPY, DELETE, RENAME, ATTRIB;
  • edycji: EDIT, CREDIT;
  • kompilacji i zarządzania modułami: PLM80, ASM80, LINK, LOCATE, LIB, OBJHEX, HEXOBJ;
  • wykonywania programów: DEBUG, SUBMIT.
  • Oprócz ww. dyrektyw – poleceń systemowych – system udostępnia szereg procedur, które można wykorzystywać do wykonywania, w danym języku programowania, określonych operacji systemowych, ułatwiających programowanie i ujednolicających operowanie urządzeniami. Udostępniane procedury to między innymi:

    Wiersz poleceń (ang. Command Line Interface, CLI), to jeden z najczęściej spotykanych sposobów interakcji człowieka z komputerem. Inne przykłady to interfejs tekstowy oraz interfejs graficzny.Wydanie, edycja (łac. editio) – przekaz odpowiednio przygotowanego tekstu lub zespołu tekstów zrealizowany w określonym czasie, miejscu i formie graficznej za pomocą określonych technik drukarskich.
  • operacja na danych zawartych w plikach: OPEN, READ, WRITE, SEEK, RESCAN, CLOSE;
  • operacje na zbiorach: DELETE, RENAME, ATTRIB;
  • operacje dotyczące konsoli: WHOCON, CONSOL, ERROR;
  • operacje ładowania programów i powrotu do systemu: LOAD, EXIT;
  • operacje transmisji znaków;
  • operacje badania i zmiany stanu.
  • Programy i dane z systemu ISIS-II nie były zgodne z formatem najbardziej wówczas rozpowszechnionego systemu CP/M. Różnice jednak nie były duże i istniały proste metody i programy realizujące odpowiednie konwersje.

    Zadanie (ang. task) - w informatyce to zbiór instrukcji programu załadowanych do pamięci RAM i wykonywanych przez procesor.Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jan Bielecki, System operacyjny ISIS-II, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1987, wydanie drugie uzupełnione, seria: Mikrokomputery, ​ISBN 83-204-0893-8




  • Warto wiedzieć że... beta

    Kompilator – program służący do automatycznego tłumaczenia kodu napisanego w jednym języku (języku źródłowym) na równoważny kod w innym języku (języku wynikowym) . Proces ten nazywany jest kompilacją. W informatyce kompilatorem nazywa się najczęściej program do tłumaczenia kodu źródłowego w języku programowania na język maszynowy. Niektóre z nich tłumaczą najpierw do języka asemblera, a ten na język maszynowy jest tłumaczony przez asembler.
    Port – wersja programu komputerowego na inną platformę sprzętową bądź programistyczną, zazwyczaj na inną architekturę procesora lub system operacyjny. Port powstaje w wyniku przeniesienia już istniejącego kodu, ogólniej można mówić o implementacji danego programu na inną platformę.
    Podprogram wbudowany – podprogram standardowy, dostępny w konkretnym języku programowania do realizacji określonej operacji.
    Mikrokomputery to seria wydawnicza książek z zakresu informatyki i zagadnień pokrewnych, wydawana w latach osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych przez Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT).
    Moduł (pakiet, unit - ang.) – to oddzielny (względem aplikacji go wykorzystujących) twór, zawierający dostępne w nim implementacje typów wartości, zmiennych, stałych oraz treści procedur i funkcji.
    Oprogramowanie (ang. software) – całość informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Celem oprogramowania jest przetwarzanie danych w określonym przez twórcę zakresie. Oprogramowanie to dział informatyki. Oprogramowanie jest synonimem terminów program komputerowy oraz aplikacja, przy czym stosuje się go zazwyczaj do określania większych programów oraz ich zbiorów.
    Implementacja (wdrożenie, przystosowanie, realizacja, łac.ang. implementation) – w informatyce – proces przekształcania abstrakcyjnego opisu systemu lub programu na obiekt fizyczny: komputer lub działający program zapisany w konkretnym języku programowania; także obiekt fizyczny będący efektem takiego przekształcenia, np. implementacja systemu operacyjnego (wdrożenie systemu) lub kompilatora dla konkretnego typu komputera.

    Reklama