World Rugby Awards

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z IRB Awards)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

World Rugby Awards – nagrody przyznawane przez World Rugby, organizację zarządzającą rugby union, za osiągnięcia w tym sporcie.

Irlandia – trzecia pod względem wielkości wyspa w Europie. Pod względem politycznym wyspa podzielona jest na dwie części: Irlandię i Irlandię Północną, która jest częścią Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.Samoa (pełna oficjalna nazwa: Niezależne Państwo Samoa) – państwo w Oceanii, obejmujące zachodnią część Wysp Samoa (pozostałe stanowią terytorium Stanów Zjednoczonych jako Samoa Amerykańskie). Do 1997 znane było jako Samoa Zachodnie.

IRB w kwietniu 2001 roku ogłosiła zamiar przyznawania wyróżnień za osiągnięcia w rugby union, sama ceremonia zaś odbywała się od listopada tegoż roku na dorocznej gali. Z uwagi jednak na panujący kryzys ekonomiczny IRB postanowiła od roku 2009 – prócz lat, w których odbywają się Puchary Świata – wręczać nagrody indywidualnie na przestrzeni całego roku, najlepiej przy okazji wydarzeń związanych z wyróżnionym.

Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w rugby mężczyzn – zespół rugby union, biorący udział w imieniu Stanów Zjednoczonych w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest USA Rugby, członek NACRA i IRB.Reprezentacja Nowej Zelandii U-19 w rugby union mężczyzn – juniorski zespół Nowej Zelandii w rugby union. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny był New Zealand Rugby Union, członek IRB oraz FORU.

Uhonorowani[ | edytuj kod]

2001[ | edytuj kod]

Ceremonia odbyła się 11 listopada 2001 roku w Mayfair Theatre w Londynie, a nagrody otrzymali:

  • IRB Player of the Year: Keith Wood  Irlandia
  • IRB Team of the Year:  Australia
  • IRB Coach of the Year: Rod Macqueen  Australia
  • IRB Young Player of the Year: Gavin Henson  Walia
  • IRB Women’s Player of the Year: Shelley Rae  Anglia
  • IRB Development Award:
  • Urugwaj Urugwaj
  • Jorge Brasceras  Argentyna
  • IRB Spirit of Rugby Award: Tim Grandadge  Indie
  • IRB Award for Distinguished Service: Tom Kiernan  Irlandia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Ed Morrison Anglia Anglia
  • IRB Chairman's Award:
  • Kath McLean  Nowa Zelandia
  • Terry McLean  Nowa Zelandia
  • Albert Ferrasse  Francja
  • John Eales  Australia
  • 2002[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 26 stycznia 2003 roku w Landmark Hotel w Londynie, a nagrody otrzymali:

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Bryan Gary Habana (ur. 12 czerwca 1983 w Benoni) – rugbysta południowoafrykański, skrzydłowy grający w południowoafrykańskim klubie Western Province oraz Stormers. Nosi przydomek Biegający z gepardami.
  • IRB Player of the Year: Fabien Galthié  Francja
  • IRB Team of the Year:  Francja
  • IRB Coach of the Year: Bernard Laporte  Francja
  • IRB U19 Player of the Year: Luke McAlister  Nowa Zelandia U-19
  • IRB U21 Player of the Year: Pat Barnard  Południowa Afryka U-21
  • IRB Sevens Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Player of the Year: Monique Hirovanaa  Nowa Zelandia
  • IRB Development Award: John Broadfoot  Anglia
  • IRB Spirit of Rugby Award: Old Christians Club  Urugwaj
  • IRB Award for Distinguished Service: Allan Hosie Szkocja Szkocja
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Colin Hawke Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • IRB Chairman's Award:
  • Bill McLaren  Szkocja
  • George Pippos Australia Australia
  • 2003[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 23 listopada 2003 roku w Wharf 8 w Sydney, a nagrody otrzymali:

    Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.Nathan Sharpe (ur. 26 lutego 1978 w Wagga Wagga) – australijski rugbysta grający w drugiej linii młyna, kapitan reprezentacji kraju, trzykrotny uczestnik Pucharu Świata i jego dwukrotny medalista, zwycięzca Pucharu Trzech Narodów, dwukrotny mistrz świata juniorów, działacz sportowy.
  • IRB Player of the Year: Jonny Wilkinson  Anglia
  • IRB Team of the Year:  Anglia
  • IRB Coach of the Year: Clive Woodward  Anglia
  • IRB U19 Player of the Year: Jean-Baptiste Peyras-Loustalet  Francja U-19
  • IRB U21 Player of the Year: Ben Atiga  Nowa Zelandia U-21
  • IRB Sevens Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Personality of the Year: Kathy Flores Stany Zjednoczone USA
  • IRB Development Award: Tan Theany i Philippe Monnin  Kambodża
  • IRB Spirit of Rugby Award: Michael i Linda Collinson  Suazi
  • IRB Award for Distinguished Service: Bob Stuart Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Derek Bevan Walia Walia
  • IRB Chairman's Award: Vernon Pugh Walia Walia
  • 2004[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 28 listopada 2004 roku w Royal Lancaster Hotel w Londynie, a nagrody otrzymali:

    Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w rugby union kobiet – zespół rugby union, biorący udział w imieniu Stanów Zjednoczonych w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest USA Rugby, członek NACRA i IRB.Auckland (wym. [ˈɔːklənd]; maor. Tāmaki-makau-rau) – miasto w Nowej Zelandii, położone w północno-zachodniej części Wyspy Północnej, między Morzem Tasmana i Oceanem Spokojnym (Przesmyk Tamaki). Jest największym miastem w państwie, mieszka w nim 1 467 800 osób na obszarze 559,2 km², natomiast w regionie Auckland obejmującym również rozległe przedmieścia zamieszkuje 1 642 800 osób na obszarze 4894 km². Auckland to ważny ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy Nowej Zelandii.
  • IRB Player of the Year: Schalk Burger  Południowa Afryka
  • IRB Team of the Year:  Południowa Afryka
  • IRB Coach of the Year: Jake White  Południowa Afryka
  • IRB U19 Player of the Year: Jeremy Thrush  Nowa Zelandia U-19
  • IRB U21 Player of the Year: Jerome Kaino  Nowa Zelandia U-21
  • IRB Sevens Player of the Year: Simon Amor  Anglia
  • IRB Sevens Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Personality of the Year: Donna Kennedy  Szkocja
  • IRB Development Award: Guédel Ndiaye  Senegal
  • IRB Spirit of Rugby Award: Jarrod Cunningham  Nowa Zelandia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Ronnie Dawson Irlandia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Jim Fleming Szkocja Szkocja
  • IRB Chairman's Award: Marcel Martin Francja Francja
  • 2005[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 27 listopada 2005 roku w Pavillon d’Armenonville w Paryżu, a nagrody otrzymali:

    Nelson Rolihlahla Mandela (wymowa xhosa: [xoˈli:ɬaɬa manˈde:la]; ur. 18 lipca 1918 w Mvezo, zm. 5 grudnia 2013 w Johannesburgu) – południowoafrykański polityk, prezydent Republiki Południowej Afryki w latach 1994–1999, jeden z przywódców ruchu przeciw apartheidowi, działacz na rzecz praw człowieka, mąż stanu, laureat Pokojowej Nagrody Nobla. W Republice Południowej Afryki nazywany również „Madiba” (nazwa jednego z klanów ludu Xhosa), a także „tata”, co często rozpisywano jako: „Ojciec Narodu”. Był zarówno najstarszym (złożył urząd w wieku 81 lat), jak i najdłużej żyjącym prezydentem RPA (zmarł mając 95 lat). Reprezentacja Nowej Zelandii w rugby 7 mężczyzn – zespół rugby 7, biorący udział w imieniu Nowej Zelandii w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest New Zealand Rugby Union, członek IRB.
  • IRB Player of the Year: Daniel Carter  Nowa Zelandia
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Graham Henry  Nowa Zelandia
  • IRB U19 Player of the Year: Isaia Toeava  Nowa Zelandia U-19
  • IRB U21 Player of the Year: Tatafu Polota-Nau  Australia U-21
  • IRB Sevens Player of the Year: Orene Aiʻi  Nowa Zelandia
  • IRB Sevens Team of the Year:  Fidżi
  • IRB Women’s Personality of the Year: Farah Palmer  Nowa Zelandia
  • IRB Development Award: Robert Antonin Francja Francja
  • IRB Spirit of Rugby Award: Jean Pierre Rives  Francja
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Peter Crittle Australia Australia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Paddy O’Brien Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • IRB Chairman's Award: Tasker Watkins Walia Walia
  • IRPA Special Merit Award: George Gregan  Australia
  • 2006[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 27 listopada 2006 roku w Kelvingrove Art Gallery and Museum w Glasgow, a nagrody otrzymali:

    Francuska Federacja Rugby (fr. Fédération Française de Rugby) — ogólnokrajowy związek sportowy, działający na terenie Francji, posiadający osobowość prawną, będący jedynym prawnym reprezentantem francuskiego rugby 15-osobowego i 7-osobowego, zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet we wszystkich kategoriach wiekowych w kraju i za granicą.Jonathan Sexton (ur. 11 lipca 1985 w Dublinie) – irlandzki rugbysta występujący na pozycji łącznika ataku w Leinster a także w irlandzkiej drużynie narodowej.
  • IRB Player of the Year: Richie McCaw  Nowa Zelandia
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Graham Henry  Nowa Zelandia
  • IRB U19 Player of the Year: Josh Holmes  Australia U-19
  • IRB U21 Player of the Year: Lionel Beauxis  Francja U-21
  • IRB Sevens Player of the Year: Uale Mai  Samoa
  • IRB Sevens Team of the Year:  Fidżi
  • IRB Women’s Personality of the Year: Margaret Alphonsi  Anglia
  • IRB Development Award: Mike Luke  Kanada
  • IRB Spirit of Rugby Award: Polly Miller  Wielka Brytania
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Brian Lochore  Nowa Zelandia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Peter Marshall Australia Australia
  • IRB Hall of Fame:
  • William Webb Ellis  Anglia
  • Rugby School  Anglia
  • 2007[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 21 października 2007 roku w Pavillon d’Armenonville w Paryżu, a nagrody otrzymali:

    Radike Samo (ur. 9 lipca 1976 w Nadi na Fidżi) – pochodzący z Fidżi australijski rugbysta grający w drugiej i trzeciej linii młyna w drużynie Reds oraz reprezentacji Australii. Trzykrotny triumfator Super Rugby (dwa razy z Brumbies i raz z Queensland Reds), zwycięzca francuskiej Top 14 (ze Stade Français), zdobywca Pucharu Trzech Narodów w 2011 oraz brązowego medalu na Pucharze Świata w 2011 w Nowej Zelandii.Jean de Villiers (wym. [ˈʒɑːn dəfəlˈjeə]; ur. 24 lutego 1981 r. w Paarl) – były południowoafrykański rugbysta występujący na pozycji środkowego ataku; kapitan reprezentacji RPA, zdobywca pucharu świata.
  • IRB Player of the Year: Bryan Habana  Południowa Afryka
  • IRB Team of the Year:  Południowa Afryka
  • IRB Coach of the Year: Jake White  Południowa Afryka
  • IRB U19 Player of the Year: Robert Fruean  Nowa Zelandia U-19
  • IRB Sevens Player of the Year: Afeleke Pelenise  Nowa Zelandia
  • IRB Sevens Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Personality of the Year: Sarah Corrigan Australia Australia
  • IRB Development Award: Jacob Thompson Jamajka Jamaica
  • IRB Spirit of Rugby Award: Nicolas Pueta  Argentyna
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: José María Epalza Hiszpania Hiszpania
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Dick Byres Australia Australia
  • IRPA Special Merit Award: Fabien Pelous  Francja
  • IRPA Try of the Year: Takudzwa Ngwenya  Stany Zjednoczone
  • IRB Hall of Fame:
  • Pierre de Coubertin  Francja
  • Danie Craven  Południowa Afryka
  • John Eales  Australia
  • Gareth Edwards  Walia
  • Wilson Whineray  Nowa Zelandia
  • 2008[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 23 listopada 2008 roku w Old Billingsgate w Londynie, a nagrody otrzymali:

    Sydney (wym. [ˈsɪdni]) – największe miasto Australii i Oceanii z liczbą ludności wynoszącą ponad 5,3 mln mieszkańców, także stolica stanu Nowa Południowa Walia. Założone w 1788 roku, Sydney jest znaczącym centrum finansowym, handlowym, transportowym, kulturalnym i turystycznym, mając status metropolii o znaczeniu globalnym. Metropolia jest także dużym węzłem komunikacyjnym z największym międzynarodowym lotniskiem w Australii, które obsłużyło prawie 42 milionów pasażerów w 2016 roku, i rozbudowaną siecią drogową i kolejową. Położone jest na wschodnim wybrzeżu nad Oceanem Spokojnym. Reprezentacja Fidżi w rugby 7 mężczyzn – zespół rugby 7, biorący udział w imieniu Fidżi w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Fiji Rugby Union, członek FORU oraz IRB.
  • IRB Player of the Year: Shane Williams  Walia
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Graham Henry  Nowa Zelandia
  • IRB Junior Player of the Year: Luke Braid  Nowa Zelandia U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: DJ Forbes  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Personality of the Year: Carol Isherwood  Anglia
  • IRB Development Award: TAG Rugby Development Trust i Martin Hansford  Południowa Afryka
  • IRB Spirit of Rugby Award: Roelien Muller i Patrick Cotter  Tajlandia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Nicholas Shehadie Australia Australia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Andre Watson Południowa Afryka RPA
  • IRPA Special Merit Award: Agustín Pichot  Argentyna
  • IRPA Try of the Year: Brian O’Driscoll  Irlandia
  • IRB Hall of Fame:
  • 1888 New Zealand Natives i Joe Warbrick  Nowa Zelandia
  • Jack Kyle  Irlandia
  • Melrose RFC i Ned Haig  Szkocja
  • Hugo Porta  Argentyna
  • Philippe Sella  Francja
  • 2009[ | edytuj kod]

  • IRB Player of the Year: Richie McCaw  Nowa Zelandia
  • IRB Team of the Year:  Południowa Afryka
  • IRB Coach of the Year: Declan Kidney  Irlandia
  • IRB Junior Player of the Year: Aaron Cruden  Nowa Zelandia U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: Ollie Phillips  Anglia
  • IRB Women’s Personality of the Year: Debby Hodgkinson  Australia
  • IRB Development Award: Lin Chai Seng  Chińskie Tajpej
  • IRB Spirit of Rugby Award: L’Aquila Rugby  Włochy
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Noel Murphy Irlandia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Francis Palmade Francja Francja
  • IRPA Special Merit Award: Kevin Mac Clancy
  • IRPA Try of the Year: Jaque Fourie  Południowa Afryka
  • IRB Hall of Fame:
  • Frik du Preez  Południowa Afryka
  • Barry „Fairy” Heatlie  Południowa Afryka
  • Bill Maclagan  Szkocja
  • Ian McGeechan  Szkocja
  • Willie John McBride  Irlandia
  • Syd Millar Irlandia
  • Clifford Morgan  Walia
  • Bennie Osler  Południowa Afryka
  • Tony O’Reilly  Irlandia
  • 2010[ | edytuj kod]

  • IRB Player of the Year: Richie McCaw  Nowa Zelandia
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Graham Henry  Nowa Zelandia
  • IRB Junior Player of the Year: Julian Savea  Nowa Zelandia U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: Mikaele Pesamino  Samoa
  • IRB Women’s Personality of the Year: Carla Hohepa  Nowa Zelandia
  • IRB Development Award: Brian O’Shea Australia Australia
  • IRB Spirit of Rugby Award: Virreyes RC  Argentyna
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Jean-Claude Baqué Francja Francja
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Colin High Anglia Anglia
  • IRPA Try of the Year: Chris Ashton  Anglia
  • 2011[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 24 października 2011 roku w Vector Arena w Auckland, a nagrody otrzymali:

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.
  • IRB Player of the Year: Thierry Dusautoir  Francja
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Graham Henry  Nowa Zelandia
  • IRB Junior Player of the Year: George Ford  Anglia U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: Cecil Afrika  Południowa Afryka
  • IRB Women’s Personality of the Year: Ruth Mitchell Hongkong Hongkong
  • IRB Development Award: Rookie Rugby  Stany Zjednoczone
  • IRB Spirit of Rugby Award: Wooden Spoon Society  Wielka Brytania
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Jock Hobbs Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Keith Lawrence Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • IRPA Special Merit Award: George Smith  Australia
  • IRPA Try of the Year: Radike Samo  Australia
  • IRB Hall of Fame:
  • Serge Blanco  Francja
  • André Boniface i Guy Boniface  Francja
  • Lucien Mias  Francja
  • Jean Prat  Francja
  • Alan Rotherham  Anglia i Harry Vassall  Anglia
  • Cardiff R.F.C.  Walia i Frank Hancock  Walia
  • Mike Gibson  Irlandia
  • Barbarian F.C.  Anglia
  • William Percy Carpmael  Anglia
  • Kitch Christie  Południowa Afryka
  • Bob Dwyer  Australia
  • Nick Farr-Jones  Australia
  • Martin Johnson  Anglia
  • John Kendall-Carpenter Anglia Anglia
  • David Kirk  Nowa Zelandia
  • Brian Lima  Samoa
  • Richard Littlejohn Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • Brian Lochore  Nowa Zelandia
  • Jonah Lomu  Nowa Zelandia
  • Rod Macqueen  Australia
  • Agustín Pichot  Argentyna
  • Francois Pienaar  Południowa Afryka
  • Gareth Rees  Kanada
  • Nicholas Shehadie Australia Australia
  • John Smit  Południowa Afryka
  • Roger Vanderfield Australia Australia
  • Jake White  Południowa Afryka
  • Clive Woodward  Anglia
  • 2012[ | edytuj kod]

  • IRB Player of the Year: Daniel Carter  Nowa Zelandia
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Steve Hansen  Nowa Zelandia
  • IRB Junior Player of the Year: Jan Serfontein  Południowa Afryka U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: Tomasi Cama  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Player of the Year: Michaela Staniford  Anglia
  • IRB Development Award: Południowa Afryka Południowoafrykański Związek Rugby
  • IRB Spirit of Rugby Award: Lindsay Hilton  Kanada
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Viorel Morariu Rumunia Rumunia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Paul Dobson Południowa Afryka Republika Południowej Afryki
  • IRPA Try of the Year: Bryan Habana  Południowa Afryka
  • IRB Hall of Fame:
  • Gordon Tietjens  Nowa Zelandia
  • Ian Campbell i Donald Campbell  Chile
  • Demi Sakata  Japonia
  •  Rumunia z LIO 1924
  •  Stany Zjednoczone z LIO 1920 i LIO 1924
  • Richard Tsimba i Kennedy Tsimba  Zimbabwe
  • 2013[ | edytuj kod]

  • IRB Player of the Year: Kieran Read  Nowa Zelandia
  • IRB Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • IRB Coach of the Year: Steve Hansen  Nowa Zelandia
  • IRB Junior Player of the Year: Sam Davies  Walia U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: Tim Mikkelson  Nowa Zelandia
  • IRB Women’s Sevens Player of the Year: Kayla McAlister  Nowa Zelandia
  • IRB Development Award:
  • Ange Guimera  Francja/ Brazylia
  • Robin Timmins Australia Australia
  • IRB Spirit of Rugby Award: Yoshiharu Yamaguchi  Japonia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Ian McIntosh Południowa Afryka RPA
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Michel Lamoulie Francja Francja
  • IRPA Try of the Year: Beauden Barrett  Nowa Zelandia
  • IRB Hall of Fame:
  • Alfred St. George Hamersley  Anglia
  • Władimir Iljuszyn  ZSRR
  • Waisale Serevi  Fidżi
  • Thomas Lawton  Australia
  • John Thornett  Australia
  • Ken Catchpole  Australia
  • Mark Ella  Australia
  • David Campese  Australia
  • George Gregan  Australia
  • Robert Seddon i British and Irish Lions z 1888
  • David Bedell-Sivright  Szkocja
  • Bleddyn Williams i Jack Matthews  Walia
  • Ronnie Dawson  Irlandia
  • Gavin Hastings  Szkocja
  • 2014[ | edytuj kod]

  • World Rugby Player of the Year: Nowa Zelandia Brodie Retallick
  • World Rugby Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • World Rugby Coach of the Year: Steve Hansen  Nowa Zelandia
  • IRB Junior Player of the Year: Handré Pollard  Południowa Afryka U-20
  • IRB Sevens Player of the Year: Samisoni Viriviri  Fidżi
  • IRB Women’s Player of the Year: Magali Harvey  Kanada
  • IRB Women’s Sevens Player of the Year: Emilee Cherry  Australia
  • IRB Development Award: Bidzina Iwaniszwili  Gruzja
  • IRB Spirit of Rugby Award: VOR Vivendo O Rugby  Brazylia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Ray Williams Walia Walia
  • IRB Referee Award for Distinguished Service: Bob Francis Nowa Zelandia Nowa Zelandia
  • IRPA Try of the Year: Francois Hougaard  Południowa Afryka
  • World Rugby Hall of Fame:
  • Fred Allen  Nowa Zelandia
  • Don Clarke  Nowa Zelandia
  • Grant Fox  Nowa Zelandia
  • Sean Fitzpatrick  Nowa Zelandia
  • Michael Jones  Nowa Zelandia
  • Ian Kirkpatrick  Nowa Zelandia
  • John Kirwan  Nowa Zelandia
  • Terry McLean  Nowa Zelandia
  • Colin Meads  Nowa Zelandia
  • Graham Mourie  Nowa Zelandia
  • George Nepia  Nowa Zelandia
  • Nathalie Amiel  Francja
  • Bill Beaumont  Anglia
  • Gill Burns  Anglia
  • Ieuan Evans  Walia
  • Jim Greenwood  Szkocja
  • Carol Isherwood  Anglia
  • Patty Jervey  Stany Zjednoczone
  • Jason Leonard  Anglia
  • Michael Lynagh  Australia
  • Jo Maso  Francja
  • Farah Palmer  Nowa Zelandia
  • Anna Richards  Nowa Zelandia
  • Keith Rowlands  Walia
  • JPR Williams  Walia
  • Keith Wood  Irlandia
  • 2015[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 1 listopada 2015 roku w Battersea Evolution w Londynie, a nagrody otrzymali:

    Kryzys finansowy (2007–2009) – ogólnoświatowy kryzys gospodarczy na rynkach finansowych i bankowych, którego szczyt przypadł na lata 2008-2009, zapoczątkowany zapaścią na rynku pożyczek hipotecznych wysokiego ryzyka w Stanach Zjednoczonych. All Blacks – zespół rugby union, biorący udział w imieniu Nowej Zelandii w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Nowozelandzki Związek Rugby, członek IRB.
  • World Rugby Player of the Year: Nowa Zelandia Daniel Carter
  • World Rugby Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • World Rugby Coach of the Year: Michael Cheika  Australia
  • World Rugby Sevens Player of the Year: Werner Kok  Południowa Afryka
  • World Rugby Women’s Player of the Year: Kendra Cocksedge  Nowa Zelandia
  • World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Portia Woodman  Nowa Zelandia
  • World Rugby Breakthrough Player of the Year: Nehe Milner-Skudder  Nowa Zelandia
  • World Rugby Referee Award: Nigel Owens Walia Walia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Anglia Nigel Starmer-Smith
  • Award for Character: Pakistan Rugby Union
  • Rugby World Cup Best Match Moment:  Japonia w meczu z  Południowa Afryka (2015)
  • IRPA Special Merit Award: Brian O’Driscoll  Irlandia i Nathan Sharpe  Australia
  • IRPA Try of the Year: Julian Savea  Nowa Zelandia
  • World Rugby Hall of Fame:
  • Phil Bennett  Walia
  • Naas Botha  Południowa Afryka
  • Gordon Brown  Szkocja
  • Marcel Communeau  Francja
  • Gerald Davies  Walia
  • Mervyn Davies  Walia
  • Danie Gerber  Południowa Afryka
  • Tim Horan  Australia
  • Andy Irvine  Szkocja
  • Carwyn James  Walia
  • Barry John  Walia
  • Tom Kiernan  Irlandia
  • Gwyn Nicholls  Walia
  • Basil Maclear  Irlandia
  • Bill McLaren  Szkocja
  • Edgar Mobbs  Anglia
  • Hennie Muller  Południowa Afryka
  • Morne du Plessis  Południowa Afryka
  • Ronald Poulton-Palmer  Anglia
  • Tom Richards  Australia
  • Jean-Pierre Rives  Francja
  • Fergus Slattery  Irlandia
  • Wavell Wakefield  Anglia
  • Joost van der Westhuizen  Południowa Afryka
  • John Lewis Williams  Walia
  • Nelson Mandela  Południowa Afryka
  • 2016[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 13 listopada 2016 roku w Hilton London Metropole w Londynie, a nagrody otrzymali:

    James Peter Richard „Jamie” Heaslip (ur. 15 grudnia 1983 w Tyberiadzie) – irlandzki rugbysta występujący na pozycji wiązacza młyna w Leinster a także w irlandzkiej drużynie narodowej.Barbarian Football Club (znany szerzej pod nazwą Barbarians) – elitarna, opierająca się na zaproszeniach drużyna rugby union niewystępująca w żadnej lidze, a jedynie nieregularnie rozgrywająca swoje spotkania przeciw reprezentacjom narodowym, zespołom regionalnym i klubom.
  • World Rugby Player of the Year: Nowa Zelandia Beauden Barrett
  • World Rugby Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • World Rugby Coach of the Year: Steve Hansen  Nowa Zelandia
  • World Rugby Sevens Player of the Year: Seabelo Senatla  Południowa Afryka
  • World Rugby Women’s Player of the Year: Sarah Hunter  Anglia
  • World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Charlotte Caslick  Australia
  • World Rugby Breakthrough Player of the Year: Maro Itoje  Anglia
  • World Rugby Referee Award: Alhambra Nievas Hiszpania Hiszpania, Rasta Rasivhenge Południowa Afryka Południowa Afryka
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Syd Millar
  • Award for Character: Rugby Opens Borders, Austrian Rugby Union
  • IRPA Special Merit Award: Jean de Villiers  Południowa Afryka
  • IRPA Try of the Year: Jamie Heaslip  Irlandia
  • World Rugby Hall of Fame:
  • Brian O’Driscoll  Irlandia
  • Shane Williams  Walia
  • Jeremy Guscott  Anglia
  • Lawrence Dallaglio  Anglia
  • Heather Moyse  Kanada
  • John Dawes  Walia
  • GPS Macpherson  Szkocja
  • Arthur Gould  Walia
  • Jonny Wilkinson  Anglia
  • Daniel Carroll  Australia/ Stany Zjednoczone
  • Daisuke Ohata  Japonia
  • Maggie Alphonsi  Anglia
  • 2017[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 26 listopada 2017 roku w Salle des Etoiles w Monako, a nagrody otrzymali:

    Reprezentacja Walii U-20 w rugby union mężczyzn – juniorski zespół Walii w rugby union. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Welsh Rugby Union, członek World Rugby oraz Rugby Europe. Uczestniczy w juniorskich mistrzostwach świata i Pucharze Sześciu Narodów U-20 od roku 2008, to jest od początku ich rozgrywania.Chile (Republika Chile, hiszp. República de Chile) – państwo w Ameryce Południowej, ciągnące się długim pasem na zachodnim wybrzeżu kontynentu nad Oceanem Spokojnym. Stolicą Chile jest Santiago. Graniczy z Peru, Boliwią i Argentyną. Do Chile należą liczne wyspy przybrzeżne i wyspy na otwartym oceanie (w sumie ok. 3 tys.): Juan Fernández, Wyspa Wielkanocna (najbardziej oddalona od innych wysp i lądów zamieszkana wyspa na świecie), Sala y Gómez, San Ambrosio, San Félix, Chiloé, Campana, Santa Inés, Chonos.
  • World Rugby Player of the Year: Nowa Zelandia Beauden Barrett
  • World Rugby Team of the Year:  Nowa Zelandia
  • World Rugby Coach of the Year: Eddie Jones  Anglia
  • World Rugby Sevens Player of the Year: Perry Baker  Stany Zjednoczone
  • World Rugby Women’s Player of the Year: Portia Woodman  Nowa Zelandia
  • World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Michaela Blyde  Nowa Zelandia
  • World Rugby Breakthrough Player of the Year: Rieko Ioane  Nowa Zelandia
  • World Rugby Referee Award: Joy Neville Irlandia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Marcel Martin Francja Francja
  • Award for Character: Eduardo Oderigo
  • IRPA Special Merit Award: Richie McCaw  Nowa Zelandia, Rachael Burford  Anglia
  • IRPA Try of the Year: Joaquín Tuculet  Argentyna
  • World Rugby Hall of Fame:
  • Felipe Contepomi  Argentyna
  • Al Charron  Kanada
  • Rob Andrew  Anglia
  • Fabien Pelous  Francja
  • Phaidra Knight  Stany Zjednoczone
  • 2018[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 25 listopada 2018 roku w Salle des Etoiles w Monako, a nagrody otrzymali:

    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Rugby School – szkoła w mieście Rugby, założona w 1567 jako szkoła publiczna, od XIX w. jedna z elitarnych angielskich prywatnych szkół z internatem (ang. public school), uznawana za miejsce narodzin sportu rugby.
  • World Rugby Player of the Year: Jonathan Sexton
  • World Rugby Team of the Year:  Irlandia
  • World Rugby Coach of the Year: Joe Schmidt  Irlandia
  • World Rugby Sevens Player of the Year: Perry Baker  Stany Zjednoczone
  • World Rugby Women’s Player of the Year: Jessy Trémoulière  Francja
  • World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Michaela Blyde  Nowa Zelandia
  • World Rugby Breakthrough Player of the Year: Aphiwe Dyantyi  Południowa Afryka
  • World Rugby Referee Award: Angus Gardner Australia Australia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Yoshirō Mori Japonia Japonia
  • Award for Character: Szkocja Doddie Weir
  • Spirit of Rugby Award: Szkocja Jamie Armstrong, The Clan
  • IRP Special Merit Award: Stephen Moore  Australia, DJ Forbes  Nowa Zelandia
  • IRP Try of the Year: Brodie Retallick  Nowa Zelandia
  • World Rugby Hall of Fame:
  • Stephen Larkham  Australia
  • Ronan O’Gara  Irlandia
  • Pierre Villepreux  Francja
  • Liza Burgess  Walia
  • Bryan Williams  Nowa Zelandia
  • 2019[ | edytuj kod]

    Ceremonia odbyła się 3 listopada 2019 roku w The Prince Park Tower w Tokio, a nagrody otrzymali:

    Reprezentacja Australii w rugby kobiet – zespół rugby union biorący udział w imieniu Australii w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Australijski Związek Rugby, członek FORU oraz IRB.Ronan John Ross O’Gara (ur. 7 marca 1977 w San Diego) – irlandzki rugbysta występujący na pozycji łącznika ataku w Munster oraz w irlandzkiej drużynie narodowej. Jest rekordzistą drużyny Irlandii w liczbie zdobytych punktów; zdobył także najwięcej punktów w historii w rozgrywkach Pucharu Heinekena.
  • World Rugby Player of the Year: Południowa Afryka Pieter-Steph du Toit
  • World Rugby Team of the Year:  Południowa Afryka
  • World Rugby Coach of the Year: Rassie Erasmus  Południowa Afryka
  • World Rugby Sevens Player of the Year: Jerry Tuwai  Stany Zjednoczone
  • World Rugby Women’s Player of the Year: Emily Scarratt  Anglia
  • World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Ruby Tui  Nowa Zelandia
  • World Rugby Breakthrough Player of the Year: Romain Ntamack  Francja
  • World Rugby Referee Award: Wayne Barnes Anglia Anglia
  • Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Bernard Lapasset Francja Francja
  • Award for Character: Japonia Kamaishi
  • IRP Special Merit Award: Jamie Heaslip  Irlandia
  • IRP Try of the Year: TJ Perenara  Nowa Zelandia
  • World Rugby Hall of Fame:
  • Richie McCaw  Nowa Zelandia
  • Shiggy Konno Japonia Japonia
  • Os du Randt  Południowa Afryka
  • Peter Fatialofa  Samoa
  • Graham Henry  Nowa Zelandia
  • Diego Ormaechea  Urugwaj
  • World Rugby Hall of Fame – galeria sław administrowana przez World Rugby, która upamiętnia historię, wybitne osiągnięcia i zasługi dla rugby union. Mogą zostać do niej przyjęci gracze, trenerzy, instytucje, działacze, arbitrzy oraz inne osoby. Ceremonia odbywa się corocznie od 2006 roku, z wyjątkiem roku 2010, podczas gali przyznawania IRB Awards.William Webb Ellis (ur. 24 listopada 1806 roku w Salford, zm. 24 stycznia 1872 w Menton) – pastor anglikański, legendarny twórca gry w rugby. Jego imię nosi trofeum przyznawane zwycięzcom Pucharu Świata w rugby.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Reprezentacja Południowej Afryki w rugby 7 mężczyzn – zespół rugby 7, biorący udział w imieniu Południowej Afryki w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest South African Rugby Union, członek Rugby Africa oraz World Rugby.
    Maro Itoje (ang. wym. [ˌmɑ.ɹoʊ iˈtoʊ.dʒe], ur. 28 października 1994 r. w gminie Camden w Londynie) – angielski rugbysta nigeryjskiego pochodzenia występujący zazwyczaj na pozycji wspieracza, rzadziej rwacza. Reprezentant kraju, srebrny medalista pucharu świata, mistrz świata do lat 20, zdobywca Wielkiego Szlema podczas Pucharu Sześciu Narodów, klubowy mistrz Anglii i Europy.
    Joost van der Westhuizen (wym. [ˈjoəst ˈfɐn dɛr ˈvɛstˌɦœjsɛn]; ur. 20 lutego 1971 w Pretorii, zm. 6 lutego 2017 w Johannesburgu) – południowoafrykański rugbysta występujący na pozycji łącznika młyna, wielokrotny reprezentant kraju, mistrz świata.
    Władimir Siergiejewicz Iljuszyn (ros. Владимир Сергеевич Ильюшин) (ur. 31 marca 1927, zm. 1 marca 2010 w Moskwie) − radziecki pilot w stopniu generała majora.
    Rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – na letnich igrzyskach olimpijskich w Paryżu rozegrano po raz czwarty turniej rugby union mężczyzn. Do rywalizacji przystąpiły reprezentacje Stanów Zjednoczonych (obrońca tytułu sprzed czterech lat), Francji (druga ekipa poprzednich zawodów) i Rumunii. Zwycięzcami turnieju została ekipa ze Stanów Zjednoczonych.
    Francis Palmade (ur. 11 stycznia 1937 w Saint-Féliu-d’Avall) – francuski międzynarodowy sędzia rugby union, prekursor gestów sędziowskich w tej dyscyplinie sportu.
    Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.

    Reklama