II krucjata szwedzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

II krucjata szwedzka – na wpół historyczna wyprawa wojenna do Finlandii, podjęta przez jarla Birgera w XIII wieku. W rezultacie krucjaty Finlandia stała się częścią Szwecji na następne 550 lat.

Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją. Od zachodu ma ponadto dostęp do Morza Bałtyckiego.Eryk XI, szw. Erik XI Eriksson (ur. 1216, zm. 2 lutego 1250) – król Szwecji 1222–1229 oraz 1234–1250 pochodzący z dynastii Erykidów, znany pod przydomkiem Sepleniący i Chromy (szw. läspe och halte).

Data krucjaty[ | edytuj kod]

Według Kroniki Eryka z 1320 roku krucjata odbyła się pomiędzy śmiercią króla Eryka XI Szwedzkiego w 1250 roku, a wyniesieniem Birgera do godności jarla w 1248 roku.

Tak zwana Kronika Detmara z Lubeki z około 1340 roku potwierdza wyprawę w krótkiej nocie, że jarl Birger poddał Finlandię pod władzę szwedzką. Z innych źródeł wiadomo, że jarl Birger był nieobecny w Szwecji zimą 1249-1250 roku. Później podbój Finlandii został przez oficjalną historiografię szwedzką antydatowany na rok 1150, przypisując ją narodowemu świętemu królowi Erykowi IX.

Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.Pierwsza krucjata szwedzka – zwyczajowe określenie legendarnej ekspedycji militarnej z ok. połowy XII wieku, która tradycyjnie była postrzegana jako szwedzki podbój pogańskiej Finlandii w celu jej chrystianizacji. Zgodnie z legendą krucjata była prowadzona przez Eryka IX. Towarzyszył mu biskup Henryk z Uppsali, który pozostał później w Finlandii i stał się tam męczennikiem.

Moment, kiedy atak miał miejsce, jest kwestionowany. Podjęte zostały próby datowania ataku na 1239 lub 1256 rok. Żadna data nie uzyskała szerokiej akceptacji naukowej.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • krucjaty północne
  • I krucjata szwedzka
  • III krucjata szwedzka
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Opis krucjaty.
    2. Suomen varhaiskeskiajan lähteitä, 1989. ​ISBN 951-96006-1-2​, s. 7.
    3. Suomen Museo 2002, s. 66.




    Warto wiedzieć że... beta

    Święty Eryk IX Jedvardsson, szw. Erik den helige (ur. ok. 1120 w okolicy jeziora Melar, zm. ok. 1160) – pierwszy przedstawiciel dynastii Erykidów na tronie szwedzkim, święty katolicki. Panował prawdopodobnie od ok. 1155 do ok. 1160 (do końca XII wieku daty życia i panowania władców szwedzkich są niepewne).
    III krucjata szwedzka – szwedzka wyprawa militarna do Karelii w 1293 roku, na tereny kontrolowane przez Republikę Nowogrodu Wielkiego. W rezultacie ataku założony został zamek w Wyborgu, a zachodnia Karelia pozostała pod szwedzką władzą przez ponad 400 lat.
    Północne wyprawy krzyżowe lub bałtyckie wyprawy krzyżowe – krucjaty podejmowane przez katolickich królów Danii i Szwecji oraz niemieckie zakony rycerskie: zakon kawalerów mieczowych i zakon krzyżacki oraz ich sprzymierzeńców przeciwko pogańskim ludom północnej Europy, zamieszkałym wokół południowych i wschodnich brzegów Bałtyku (Finowie, Estończycy, Łotysze, Prusowie). Spowodowało to narzucenie, na setki lat, skandynawskiego i niemieckiego panowania na terenach Finlandii, Łotwy i Estonii oraz na terenie Prus. Także szwedzkie i niemieckie kampanie przeciwko prawosławnym Rusinom są czasami uważane za część krucjat północnych. Niektóre z tych wojen były nazwane krucjatami podczas średniowiecza, ale inne, wliczając w to większość krucjat szwedzkich, zostały po raz pierwszy nazwane krucjatami przez XIX-wiecznych nacjonalistyczno-romantycznych historyków.

    Reklama