• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hydaspes - syn Taumasa

    Przeczytaj także...
    Tebaida – poemat epicki rzymskiego poety Publiusza Papiniusza Stacjusza. Opowiada on o walkach, jakie toczyli między sobą o panowanie nad greckimi Tebami synowie króla Edypa, Polinejkes i Eteokles. Utwór napisany został heksametrem daktylicznym. W wielu miejscach nawiązuje do epiki Wergiliusza. Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Nonnos z Panopolis (gr. Νόννος) – grecki poeta żyjący na przełomie IV i V wieku. Pochodził z miasta Akhmim (nazywanego po grecku Panopolis). Jego głównymi zachowanymi dziełami był poemat epicki Historia Dionizosa (Dionysiaca) składający się z 48 ksiąg, opisujący znane Nonnosowi mity na temat Dionizosa oraz Parafraza ewangelii św. Jana.

    Hydaspes (gr. Ὑδάσπης trb. Hydaspês) – w mitologii greckiej bóg rzeki Hydaspes, płynącej przez ziemię nazywaną Pakistan w północno-zachodnich Indiach. Wspierał Indusów w ich wojnie przeciwko atakującym wojskom boga Dionizosa. Jego rodzicami byli okeanida Elektra i bóg zjawisk przyrodniczych na morzu Taumas. Istnieje też wersja wg. której rodzicami Hydaspesa byli tytan Okeanos i tytanida Tetyda. Jego żoną była nimfa Astris, z którą miał syna Deriadesa, króla Indii.

    Publiusz Papiniusz Stacjusz (ok. 45 - 96), poeta rzymski, urodzony w Neapolu, związany z dworem cesarza Domicjana. Utracił względy cesarza po opublikowaniu dzieła poświęconego wojnie z Germanami (De bello Germanico), po czym powrócił do Neapolu, gdzie zmarł. Zachowały się następujące utwory Stacjusza:Okeanidy (gr. Ὠκεανίδες Ōkeanídes, łac. Oceanides, l.poj. gr. Ὠκεανίς Ōkeanís, łac. Oceanid) – w mitologii greckiej nimfy morskie.

    W mitologii greckiej występuje kilka postaci o imieniu Hydaspes.

    Okeanos (gr. Ὠκεανός Ōkeanós, łac. Oceanus) – w mitologii greckiej tytan, bóg i uosobienie morza zewnętrznego.Elektra drugie imię to Ozomene (gr. Ἠλέκτρα trb. Êlektrê) – w mitologii greckiej jedna z okeanid, córka tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy. Jej mężem był bóg zjawisk przyrodniczych na morzu Taumas. Z tego związku narodziła Iris, uosobienie tęczy, i Hydaspes oraz demoniczne harpie, uosabiające gwałtowne porywy wiatru: Aello, Ocypete, Kelajno i Podarge. Elektra jest boginią żywiołu wodnego, tą, która daje bursztyn, produkt morza bardzo ceniony przez starożytnych. Jej drugie imię, Ozomene - „wiele gałęzi”, oznacza źródło tęczy sięgającej morza.

    W kulturze[ | edytuj kod]

  • Nonnos z Panopolis, Dionysiaca
  • Publiusz Papiniusz Stacjusz, Tebaida
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. P. Vergilius Maro: Strabo, Geography (ang.). Perseus Digital Library. [dostęp 2019-04-26].
    2. Carlos Parada: Adonis (ang.). Greek Mythology Link. [dostęp 2019-04-27].
    3. Aaron J. Atsma: River gods (ang.). Theoi Project. [dostęp 2019-04-26].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Hydaspes w Theoi Project
  • Hydaspes w Greek Mythology Link
  • Tetyda (także Tetys, gr. Τηθύς Tēthýs, łac. Tethys) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie „żeńskiej” siły rozrodczej morza; jedna z tytanid.Astris także Asterja (gr. Αστρις; Αστεριη trb. Astris; Asteriê) – w mitologii greckiej jedna z Heliad, córka boga Heliosa i okeanidy Klimene, siostra Faetona. Istnieje też wersja wg. której matką jej była okeanida Keto. Była żoną boga indyjskiej rzeki Hydaspesa. Mieli syna Deriadesa, króla Indii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Transkrypcja – w językoznawstwie system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych (inaczej pisownia fonetyczna) lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nie znającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem.
    Pakistan, Islamska Republika Pakistanu (ang. Islamic Republic of Pakistan; urdu trl. Islāmī Jamhūriyat Pākistān, trb. Islami Dźamhurijat Pakistan) – państwo w południowej części Azji, położone nad Morzem Arabskim, ze stolicą w Islamabadzie.
    Tytani i tytanidy (gr. Τιτᾶνες Titanes, Τιτανίδες Titanídes, l.poj. Τιτάν Titán, Τιτανίς Titanís, łac. Titani, Titanides, l.poj. Titan, Titanid, pol. tytan, tytanida, tytanka) – w mitologii greckiej bogowie z pokolenia olbrzymów, istniejący przed bogami olimpijskimi.
    Taumas (gr. Θαύμας Thaúmas, łac. Thaumas – cud) – jedno z pierwotnych bóstw zjawisk przyrodniczych na morzu w mitologii greckiej, syn Pontosa (Morza) i Gai (Ziemi), brat Nereusa, Forkosa, Keto i Eurybii. Połączył się z okenidą, Elektrą, i miał z nią dzieci: harpie i Iris oraz Hyspadesa. Taumas zachwycał ludzi zjawiskami, których nie rozumieli i stąd nazywali cudami. Z racji urodzenia należał do bóstw morskich, dlatego też morze było obszarem jego "cudotwórczej" działalności. Nie istnieją mity związane z Taumasem.
    Dźhelam (urdu ਜੇਹਲਮ, دریاۓ جہلم , ang. Jhelum, starogr. Ὑδάσπης Hydáspēs) – rzeka w północnych Indiach i Pakistanie, źródła w Himalajach, dopływ rzeki Ćenab. Długość ok. 800 km, powierzchnia dorzecza 55 300 km².
    Dionizos (także Bakchos, Bachus, gr. Διώνυσος Diṓnysos, Διόνυσος Diónysos, Βάκχος Bákchos, łac. Dionysus, Bacchus) – w mitologii greckiej bóg dzikiej natury, winnej latorośli i wina, reprezentujący jego upajający i dobroczynny wpływ. Syn Zeusa i śmiertelniczki Semele. Jego kult przywędrował do Grecji ze Wschodu, z Tracji, około VI wieku p.n.e, choć jego imię pojawia się na mykeńskich zabytkach z XIV-XIII w. p.n.e., wśród innych bogówa. Na cześć Dionizosa odbywały się Dionizje, jego kult sprawowały bachantki, które organizowały ekstatyczne misteria.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.