Hrabstwo Hainaut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa przedstawiająca hrabstwo Hainaut w 1477

Hrabstwo Hainaut (fr. Comté de Hainaut, nid. Graafschap Henegouwen) – historyczne terytorium, które stanowiło część Niderlandów, a także wchodziło w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Obecnie ziemie dawnego hrabstwa leżą w granicach dwóch państw, Belgii (Prowincja Hainaut) i Francji (część departamentu Nord).

Hainaut (hol.: Henegouwen, niem. Hennegau) – prowincja w południowo-zachodniej Belgii, w Walonii. Jej stolica to Mons.Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (od staro-wysoko-niemieckiego hab lub haw – przejście, przeprawa przez rzekę; legendarna etymologia od niem. Habichtsburg – Jastrzębi Zamek) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.

Historia do X wieku[ | edytuj kod]

Pierwszy herb hrabstwa Hainaut

W czasach starożytnych tereny późniejszego hrabstwa były zamieszkane przez plemiona Belgów. W I wieku p.n.e. ziemie te zostały podbite przez wojska Juliusza Cezara i włączone do rzymskich prowincji, Gallia Belgica i Germania Inferior.

Święte Cesarstwo Rzymskie (łac. Sacrum Romanum Imperium lub Sacrum Imperium Romanum (S.I.R.) od 1254, niem. Heiliges Römisches Reich, potocznie (od 1441) łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) – nazwa państwa stanowiącego kontynuację cesarstwa zachodniorzymskiego, odwołująca się zarówno do idei jak i kształtu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy. Składało się formalnie z rdzenia którym było Królestwo Niemieckie oraz z równoprawnych mu formalnie Królestwa Włoch (de facto do 1648) i Królestwa Burgundii (od 1032, de facto do 1378).Gallia Belgica - prowincja rzymska w Galii na terenie dzisiejszej Belgii, Holandii i północnej Francji. Jej stolicą było Durocortorum (obecna nazwa: Reims). Podzielona później na 2 części:

Od X wieku hrabstwo Hainaut, początkowo znane jako pagus hainoeusis wchodziło, obok księstwa Brabancji, księstwa Luksemburga i hrabstwa Namur, w skład Lotaryngii.

Pierwszym znanym hrabią Hainaut był Reginar I, rządzący w latach 908–915. Po jego śmierci nastąpił podział ziem między dwóch synów, Giselberta, który został księciem Lotaryngii i Reginara II, który otrzymał tytuł hrabiego Hainaut.

W 964 hrabstwo uległo podziałowi na hrabstwo Bergen i Valenciennes (przyłączone do Bergen przez Hermana z Hainaut między 1045 a 1049).

Baldwin V (1150 - 17 grudnia 1195), hrabia Hainaut i Flandrii, margrabia Namur, syn hrabiego Hainaut Baldwina IV i Alicji z Namur, córki Godfryda I z Namur.Maksymilian I Habsburg, niem Maximilian I. von Habsburg (ur. 22 marca 1459 w Wiener Neustadt, zm. 12 stycznia 1519 w Wels) – od 1486 król Niemiec, a od 1508 wybrany cesarz rzymski. Syn cesarza Fryderyka III Habsburga i Eleonory Aviz. Ojciec Filipa I Pięknego, króla Kastylii. Jeden z głównych twórców potęgi rodowej Habsburgów.

Historia od XI wieku[ | edytuj kod]

Herb hrabstwa Hainaut

W 1071 hrabstwo Hainaut zostało ostatecznie zjednoczone, a w jego skład weszły: hrabstwo Bergen, południowa część Landgrafostwa Brabancji oraz Margrabstwo Valenciennes.

W czasie swojego istnienia hrabstwo Hainaut kilkukrotnie zawierało unie personalne z innymi terytoriami.

Dwukrotnie hrabstwo Hainaut było związane z hrabstwem Flandrii. Pierwszy raz unia istniała za czasów Baldwina I (we Flandrii – Baldwina VI) w latach 1067–1071. Drugi raz w latach 1191–1246, gdy została zawarta w wyniku małżeństwa Baldwina V (VIII) z Małgorzatą I Flandryjską.

Baldwin VI z Mons (ur. ok. 1030, zm. 17 lipca 1070), hrabia Flandrii, Mons i Hainaut (jako Baldwin I), najstarszy syn hrabiego Baldwina V i Adelajdy, córki króla Francji Roberta II Pobożnego.Nord [nɔːʀ] – departament we Francji w regionie Hauts-de-France. Jest podzielony na prefekturę Lille i podprefektury: Avesnes-sur-Helpe, Cambrai, Douai, Dunkierka i Valenciennes. Departament został utworzony 4 marca 1790 roku.
Herb z czasów unii hrabstwa Hainaut z Bawarią

W 1299 hrabstwo Hainaut znalazło się w stanie unii personalnej z hrabstwem Holandii, która przetrwała do 1436. Ponadto w latach 1356–1429 istniał związek z Bawarią, a hrabiowie wywodzili się z dynastii Wittelsbachów. W 1432 hrabina Jakobina Bawarska została zmuszona do zrzeczenia się tytułu i oddania, po swojej śmierci, hrabstwa Hainaut pod panowanie władców Burgundii. Jakobina Bawarska zmarła w 1436, a książę Burgundii Filip III Dobry został hrabią Hainaut.

Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.Franciszek II (I) Habsburg (niem. Franz II. (I.) Joseph Karl, ur. 12 lutego 1768 we Florencji, zm. 2 marca 1835 w Wiedniu) – w latach 1792-1806 ostatni Święty Cesarz Rzymski (pot. rzymsko-niemiecki), król Czech i Węgier w latach 1792-1835, pierwszy cesarz Austrii (jako Franciszek I) 1804-1835. Syn cesarza Leopolda II i Marii Ludwiki Burbon, księżniczki hiszpańskiej. Ojciec cesarza Austrii Ferdynanda I oraz Marii Ludwiki, drugiej żony Napoleona Bonaparte.

18 sierpnia 1477 hrabstwo Hainaut weszło w skład Zjednoczonych Prowincji Niderlandów, znajdujących się pod panowaniem Habsburgów austriackich. Było to rezultatem małżeństwa Marii Burgundzkiej z cesarzem Maksymilianem I Habsburgiem. Rządy dynastii burgundzkiej w hrabstwie zakończyły się wraz ze śmiercią Marii w 1482.

Wittelsbachowie – jedna z najstarszych dynastii niemieckich. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich: Bawarii, Palatynacie Reńskim oraz przejściowo w Brandenburgii. Trzykrotnie zdobywali tron władców Niemiec, jednak nie zdołali go utrzymać w swej rodzinie. Zasiadali także przejściowo na tronach kilku państw europejskich: Szwecji, Danii, Węgier, Czech, Holandii, Grecji. Współcześnie, od 1919 roku uznawani przez jakobitów za prawowitych królów Anglii, Szkocji i Irlandii.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Ostatnim hrabią Hainaut był cesarz Franciszek II Habsburg, który rządził hrabstwem do 1795, kiedy to zostało ono anektowane przez Francję.

Na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego z 1815 tereny dawnego hrabstwa zostały wcielone do Królestwa Zjednoczonych Niderlandów. Pozostały one jego częścią de facto do 1830, kiedy w większości weszły w skład Królestwa Belgii (niewielka część przypadła Francji), z których utworzono prowincję Hainaut, a de iure do momentu uznania oderwania się Belgii od Królestwo Niderlandów w 1839.

Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.Mons (nid. Bergen) – miasto w Belgii położone przy granicy z Francją, stolica prowincji Hainaut. W 2008 zamieszkiwało je 91 152 mieszkańców, zajmuje powierzchnię 146,56 km².

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Władcy Hainaut
  • Prowincja Hainaut




  • Warto wiedzieć że... beta

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Prowincje rzymskie – jednostki administracyjne cesarstwa rzymskiego, tworzone na podbitych terytoriach (poza Italią). Liczba i rozmiary poszczególnych prowincji zmieniały się na przestrzeni dziejów Imperium w zależności od warunków zewnętrznych i polityki wewnętrznej. Pierwszą rzymską prowincją była wyspa Sycylia, podbita w 241 p.n.e. w czasie I wojny punickiej. Zasadniczo prowincje rzymskie dzieliły się na dwa rodzaje:
    Księstwo Burgundii (1032-1477) było następcą Drugiego Królestwa Burgundii i zajmowało tereny w centralnej Francji. Było jednym z większych księstw europejskich istniejących od średniowiecza do ery nowożytnej. Granice księstwa prawie dokładnie pokrywały granice dzisiejszego regionu administracyjnego Francji - Burgundii. Dodatkowo książętom Burgundii przez blisko 100 lat podlegały odziedziczone przez nich kraje niderlandzkie.
    Hrabstwo Flandrii (franc. Comté de Flandre) – jednostka administracyjna w Królestwie Francji, następnie w dominium Cesarstwa, podlegająca hrabiemu Flandrii. Jeden z najzamożniejszych regionów średniowiecznej i nowożytnej Europy.
    Brabancja (fr., niderl. Brabant) – kraina historyczna w zachodniej Europie, położona współcześnie na terenie Holandii (prowincja Brabancja Północna) i Belgii (prowincje Antwerpia, Brabancja Flamandzka, Brabancja Walońska oraz Region Stołeczny Brukseli). Jej głównymi ośrodkami były Bruksela, Antwerpia i Louvain.
    Namur (nid. Namen) – miasto w południowej Belgii, położone u ujścia rzeki Sambry do Mozy. Stolica regionu Walonia i prowincji Namur.
    Unia personalna (łac. persona – osoba) – związek dwóch lub więcej państw posiadających wspólnego monarchę, prezydenta, lub inny organ władzy, przy zachowaniu przez te państwa odrębności prawnej, politycznej, a niekiedy także ustrojowej.

    Reklama