Honoriusz IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output .infobox.duchowny-ksiadz .naglowek{color:white;background:black}.mw-parser-output .infobox.duchowny-biskup .naglowek{color:white;background:#E56DC4}.mw-parser-output .infobox.duchowny-patriarcha .naglowek{color:white;background:#BA55D3}.mw-parser-output .infobox.duchowny-kardynal .naglowek{color:white;background:#FF2400}.mw-parser-output .infobox.duchowny-papiez .naglowek{color:black;background:gold}.mw-parser-output .infobox.duchowny-cywil .naglowek{color:black;background:#C0C0C0}.mw-parser-output .infobox.duchowny-ksiadz .naglowek a{color:#a7d4ff}

Honoriusz IV (łac. Honorius IV, właśc. Giacomo Savelli ur. w 1210 w Rzymie, zm. 3 kwietnia 1287) – papież w okresie od 2 kwietnia 1285 do 3 kwietnia 1287.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Emerytowany papież, papież senior (łac. pontifex emeritus) – tytuł w Kościele katolickim istniejący od 2013 roku i przysługujący papieżowi, który ogłosił renuntiatio, czyli zrzeczenie się urzędu.

Życiorys[ | edytuj kod]

Wczesne życie[ | edytuj kod]

Urodził się w Rzymie, w arystokratycznej rodzinie Savelli. Jego ojciec Luca Savelli oraz brat Pandolfo Savelli byli rzymskimi senatorami, natomiast drugi brat Giovanni był podestą Urbino i zmarł przed 1279. Natomiast postulowane jeszcze do niedawna bliskie pokrewieństwo z papieżem Honoriuszem III (1216–1227) jest przez współczesnych mediewistów jednoznacznie odrzucane, gdyż przypisanie Honoriusza III do rodu Savelli oparte jest na szesnastowiecznych fałszerstwach autorstwa Onufrio Panvinio, historyka w służbie rodu Savelli oraz Alfonso Ceccarelliego, autora wielu falsyfikatów. W rzeczywistości Honoriusza III łączy się obecnie z rodziną Capocci.

Święci i błogosławieni papieże – biskupi Rzymu uznawani za świętych lub błogosławionych przez Kościół katolicki. Lista uwzględnia też świętość w Kościele prawosławnym.Karmelici (pełna nazwa po łac. Ordo fratrum Beatae Virginis Mariae de monte Carmel) – katolicki zakon kontemplacyjny Marii Panny z góry Karmel o surowej regule.

Giacomo Savelli odbył studia prawnicze w Paryżu i po ich ukończeniu (najpóźniej 1249) wstąpił na służbę u angielskiego kardynała Jana z Toledo. Od 1254 był papieskim kapelanem i subdiakonem. W grudniu 1261 roku papież Urban IV mianował go kardynałem diakonem Santa Maria in Cosmedin. Został też mianowany prefektem Toskanii i dowódcą wojsk papieskich. W 1265 roku był jednym z legatów papieskich na ceremonię nadania królestwa Sycylii Karolowi z Anjou. Podpisywał bulle papieskie między 23 stycznia 1262 a 5 maja 1274. Uczestniczył w drugim Soborze w Lyonie w 1274 oraz we wszystkich papieskich elekcjach w latach 1264-1285. W 1276 był legatem w Viterbo. Od 1277 roku był protodiakonem Świętego Kolegium Kardynałów. Wybrano go na papieża w dniu 2 kwietnia 1285; przybrał imię Honoriusz IV. Dopiero po wyborze 19 maja 1285 roku, blisko 75-letni elekt otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie sakrę biskupią z rąk kardynała Latino Malabranca Orsini (20 maja 1285). W momencie wyboru był już niemal całkowicie sparaliżowany i chory na podagrę.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.

Pontyfikat[ | edytuj kod]

Wybór Honoriusza IV, rodowitego Rzymianina, był reakcją na skrajnie profrancuską i proandegaweńską politykę jego poprzednika, Francuza Marcina IV, niepopularnego wśród rzymian. Honoriusz IV był bardziej pokojowo usposobiony, niż Marcin IV i bez przeszkód powrócił z kurią do Rzymu. W trwającym od 1282 konflikcie między Andegawenami i Aragonią o Sycylię, nie wycofał oficjalnego poparcia Stolicy Apostolskiej dla Andegawenów. Poparł króla Francji, Filipa III w sporze z królem Aragonii, Piotrem III. Jednak po śmierci ich obu (jesień 1285), nowym królem Aragonii został Alfons III, a na króla Sycylii koronował się jego brat, Jakub II. Dzięki mediacji angielskiego króla, Edwarda I, Francja i Aragonia podpisały zawieszenie broni, ale mimo to, papież nie cofnął ekskomuniki nałożonej na Alfonsa X, a dodatkowo ekskomunikował Jakuba II. Gdy następca Karola I, Karol II Andegaweński, został wzięty do niewoli i zrzekł się praw do tronu sycylijskiego, Honoriusz odmówił uznania tegoż zrzeczenia, zawartego w Barcelonie w lutym 1287 roku. Pod koniec pontyfikatu rozpoczął nawet negocjacje pokojowe z Alfonsem III, niesfinalizowane jednak przed jego śmiercią.

Istnieją spory co do liczby papieży i antypapieży w historii. Wymienia się od 36 do 43 antypapieży. W roku 1942 kardynał Giovanni Mercati, prefekt Archiwów Watykanu, stworzył listę papieży, która od tamtej pory została oficjalnie uznana przez Kościół katolicki. Zamieszczona poniżej lista jest zgodna z listą Mercatiego.Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.

W polityce wewnętrznej w Państwie Kościelnym Honoriuszowi udało się w dużym stopniu opanować zbuntowane tereny w Romanii, Marche i Spoleto, dotąd kontrolowane przez hrabiego Guido z Montefeltro. Dzięki swemu rzymskiemu pochodzeniu, nie miał większych problemów z ludnością Wiecznego Miasta, odmiennie niż jego, pochodzący z Francji, poprzednik.

Bazylika Santa Maria in Cosmedin (wł. Basilica di Santa Maria in Cosmedin) – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Honoriusz IV planował zorganizowanie nowej krucjaty, jednak podobnie jak wiele innych tego typu projektów w owym czasie nie doszło do jego realizacji. Nadał nowe przywileje zgromadzeniom zakonnym (franciszkanom, dominikanom, karmelitom i augustianom). Ustanowił inkwizycję na Sardynii. Popierał nauczanie języków orientalnych na Uniwersytecie Paryskim z myślą o ewangelizacji Bliskiego Wschodu. Mianował jednego kardynała na konsystorzu 22 grudnia 1285 – został nim jego kuzyn Giovanni Boccamazza, mianowany kardynałem-biskupem Frascati oraz legatem papieskim w Niemczech, Polsce i Skandynawii. Reprezentował on papieża, na sejmiku w Würzburgu (marzec 1287), gdzie miał być ustalony kolejny termin koronacji cesarskiej króla Niemiec, Rudolfa I (do której ostatecznie nie doszło).

Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Krucjaty (łac. crux, krzyż) – określenie religijnie sankcjonowanych wypraw zbrojnych w średniowieczu, podejmowanych przez państwa i rycerstwo głównie katolickiej Europy. Wojny te były prowadzone przede wszystkim przeciw muzułmanom, ale także przeciw poganom, chrześcijańskim heretykom, a czasami nawet przeciw samym katolikom. Choć powody tych wojen były w dużym stopniu religijne, to mieszały się one również z czynnikami politycznymi i ekonomicznymi. Krucjaty ogłaszane były głównie przez papieży, jednak czasami również przez innych władców, wspieranych przez papiestwo.

Honoriusz IV zmarł 3 kwietnia 1287 i został pochowany w kościele S. Maria in Aracoeli w Rzymie.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 285-286. ISBN 83-06-02633-0.
  2. Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 104. ISBN 83-7006-437-X.
  3. Fischer, s. 117.
  4. Fischer, s. 117-118.
  5. Fischer, s. 118
  6. CENCIO (ca. 1150-1227) (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-01-01].
  7. Fischer, s. 118-119.
  8. Fischer, s. 119.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • SAVELLI, Giacomo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2012-12-31].
  • Pope Honorius IV (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-31].
  • Andreas Fischer: Kardinäle in Konklave. Die lange Sedisvakanz der Jahre 1268 bis 1271. Tybinga: Max Niemeyer Verlag, 2008, s. 117-125. ISBN 978-3-484-82118-7.
  • Sakra − święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich, najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie - Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae ), potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu – najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim. Wszyscy kardynałowie razem tworzą Kolegium Kardynałów.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Dna moczanowa (artretyzm, skaza moczanowa, łac. arthritis urica, diathesis urica) – przewlekła choroba związana z zaburzeniem metabolizmu kwasu moczowego powstającego z puryn.
    Dominikanie, Zakon Kaznodziejski (łac. Ordo Praedicatorum – OP) - katolicki zakon męski założony w 1216 przez św. Dominika Guzmána.
    Zakon Świętego Augustyna (Augustianie, łac. Ordo Sancti Augustini – OSA; do 1963 augustianie-eremici, łac. Ordo Eremitarum Sancti Augustini – OESA) – zgromadzenie zakonne powstałe 1 marca 1256 roku po zjednoczeniu różnych wspólnot eremickich, które żyły według reguły świętego Augustyna z Hippony. Zakon augustianów jest zaliczany do zakonów żebrzących. Ubiorem jest czarny habit z kapturem i skórzanym pasem. Do Polski w jej ówczesnych granicach (konkretnie do Krakowa) zostali sprowadzeni z Czech w 1342 roku przez króla Kazimierza Wielkiego. Samodzielna polska prowincja zakonna powstała 6 lipca 1547 roku.
    Alfons III Liberalny (hiszp. Alfonso el Liberal) – Król Aragonii 1285-1291, hrabia Barcelony, nosił również tytuły króla Walencji i króla Majorki. Syn króla Aragonii Piotra III Wielkiego (zm. 1285) i Konstancji Hohenstauf, córki Manfreda, króla Sycylii (zm. 1266).

    Reklama