Homotoksykologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Homotoksykologiapseudonauka, która traktuje wszystkie choroby jako ściśle ukierunkowane procesy obronne przeciwko szkodliwym substancjom (homotoksynom).

Toksykologia - nauka interdyscyplinarna wyodrębniona z biologii, chemii, medycyny, medycyny weterynaryjnej, farmakologii i innych dziedzin. Dzieli się ją umownie na toksykologię teoretyczną i toksykologię stosowaną.Toksykometria - dział toksykologii zajmujący się badaniem ilościowych zależności między stężeniem ksenobiotyku, a efektem jego toksycznego działania na organizm, czyli badaniem stopnia szkodliwości poszczególnych substancji chemicznych. Celem badań toksykometrycznych jest określenie bezpiecznych, dla człowieka i środowiska, stężeń substancji toksycznych. Ilościowa charakterystyka działania trucizn pomaga też wyjaśnić mechanizmy ich działania toksycznego i wypracować metody zapobiegania i leczenie zatruć.

Jej twórcą jest niemiecki lekarz Hans-Heinrich Reckeweg. Według jego założeń wszystkie objawy choroby są następstwem działań obronnych ustroju skierowanych na eliminację homotoksyn – substancji toksycznych. Wszystkie procesy i objawy, które nazywamy chorobami mają rzekomo być wyrazem biologicznych celowych procesów organizmu – jego walki z toksynami, w celu „odtrucia” – unieszkodliwienia i wydalenia. Procesy chorobowe według niego mają mieć na celu oczyszczenie, odtrucie organizmu z nagromadzonych homotoksyn. Środki stosowane w homotoksykologii są preparatami homeopatycznymi, zwanymi inaczej antyhomotoksycznymi.

Trucizna – substancja organiczna lub nieorganiczna, która po dostaniu się do organizmu, w stosunkowo niewielkiej dawce, powoduje niekorzystne zaburzenia w jego funkcjonowaniu, inne niekorzystne zmiany w organizmie lub śmierć. Może to być ciało stałe, ciecz lub gaz. Trucizny mogą działać gwałtownie lub gromadzić się w organizmie, powodując zatrucia przewlekłe.Pseudonauka – rodzaj nieakceptowanego powszechnie przez środowisko naukowe zbioru twierdzeń, które aspirują do miana nauki, lecz nie spełniają jej podstawowych reguł, a w szczególności nie są oparte na metodzie naukowej i nie są intersubiektywnie weryfikowalne (nie mają oparcia w sprawdzalnych i możliwych do powtórzenia doświadczeniach).

Mimo że wykonano znaczną liczbę badań skuteczności ‪homotoksykologi‬i, metaanalizy (analizy metodologiczne obejmujące reprezentatywną liczbę konkretnych doświadczeń) tych badań wskazały z jednej strony liczne błędy metodologiczne, a z drugiej – brak przekonujących dowodów na skuteczność badanej metody.

Ksenobiotyk (z gr. ksenos - obcy i bioticos) - związek chemiczny występujący w organizmie, który ani go nie produkuje ani też w normalnych warunkach nie przyjmuje z pożywieniem. Inaczej mówiąc, jest to substancja chemiczna niebędąca naturalnym składnikiem żywego organizmu. Inne nazwy to: substancja obca bądź egzogenna, materiał antropogenny (o ile powstaje w wyniku działalności człowieka).Choroba – jedno z podstawowych pojęć medycznych; ogólne określenie każdego odstępstwa od pełni zdrowia organizmu. Zdefiniowanie stanu chorobowego jest tak samo trudne, jak sprecyzowanie stanu pełni zdrowia.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • homeopatia
  • ksenobiotyk
  • toksemia
  • toksykologia
  • toksykometria
  • toksyna
  • toksynologia
  • trucizna
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. E. Ernst, K. Schmidt, „Homotoxicology – a review of randomised clinical trials”, European Journal of Clinical Pharmacology 60, nr 5 (2004), s. 299-306.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Hans-Heinrich Reckeweg, Homeopathic theory in terms of modern medical concepts.
  • Ivo Bianchi, Principles of Homotoxicology.
  • Gabriele Herzberger, 'The Fundamentals of Homotoxicology.




  • Reklama