Historyczne krainy Finlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tradycyjnymi jednostkami podziału terytorialnego Finlandii jest jej dziewięć krain historycznych (fiń. historialliset maakunnat, l.poj. historiallinen maakunta; szw. historiska landskap). Od 1634 nie pełnią one żadnych funkcji administracyjnych. Ich granice w zasadzie pokrywają się z zasięgiem dialektów języka fińskiego. Mają także znaczenie w poczuciu tożsamości regionalnej.

Österland (lub Österlanden; fiń. Itämaa) – historyczne określenie jednego z czterech tradycyjnych krajów Szwecji, obejmującego współczesną południową część Finlandii. Od północy obszar Österland graniczył z Österbotten, zaliczanym do Norrland. Termin ten wyszedł stopniowo z użycia już w późnym średniowieczu, w czasach unii kalmarskiej.Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.

Historia[ | edytuj kod]

Terminem historyczne krainy (prowincje) Finlandii określa się dziewięć jednostek podziału terytorialnego, których tradycje sięgają średniowiecza, kiedy została zapoczątkowana kolonizacja Finlandii przez Szwecję. Do 1809 Finlandia stanowiła wschodnią część Królestwa Szwecji i historia obu krajów była wspólna.

Język szwedzki (szw. svenska språket, svenska) – język północnogermański wschodni (wschodnioskandynawski), używany głównie w Szwecji i częściach Finlandii, przez ok. 9 mln ludzi. W Finlandii język szwedzki jest, obok fińskiego, językiem urzędowym, z uwagi na 5% szwedzkojęzycznych obywateli Finlandii zamieszkałych głównie na wybrzeżach tego kraju. Szwedzki jest dość dobrze zrozumiały dla Norwegów i w mniejszym stopniu także dla Duńczyków. Język standardowy w Szwecji, tzw. rikssvenska (szwedzki państwowy) oparty jest na dialektach regionu sztokholmskiego.Finlandia jest podzielona na 20 regionów (fiń. maakunta, szw. landskap). Organami zarządzającymi są rady prowincjonalne.

Do 1634 prowincje (landskap) pełniły funkcje administracyjne w ramach Królestwa Szwecji. W 1634, w wyniku reformy kanclerza Axela Oxenstierny, wprowadzono nowy podział administracyjny, którego podstawową jednostką był län (fiń. lännit). Podział ten utrzymał się w Finlandii do reformy, która weszła w życie 1 stycznia 1998.

Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.Szwecja administracyjnie podzielona jest na 21 regionów terytorialnych (szw. län) – odpowiednik polskiego województwa, na czele każdego stoi rada regionu (szw. länstyrelse) i 290 gmin (szw. kommun). Ostatnią nową gminą, która powstała w 2003 roku. jest Knivsta, powstała z odłączenia się od gminy Uppsala.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Axel Gustafsson Oxenstierna (/ˈʊksɛnˌʃɛrna/, ur. 16 czerwca 1583 w dobrach Fånö w Upplandzie, zm. 28 sierpnia 1654 w Sztokholmie) – szwedzki polityk, najbliższy współpracownik Gustawa II Adolfa, hrabia. Twórca reform administracyjnych, dyplomata, strateg.

Reklama