Historia Chorwacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oton Iveković: Przybycie Chorwatów nad Adriatyk
Granice Chorwacji na przestrzeni wieków

Historia Chorwacji – obejmuje dzieje państwa i narodu chorwackiego od VI do XXI wieku. W starożytności tereny obecnej Chorwacji były zamieszkane przez plemiona iliryjskie i zostały podbite przez cesarstwo rzymskie. Następnie były częścią Bizancjum i osiedlili się tu Słowianie. Po krótkim okresie istnienia niezależnego królestwa, Chorwacja została przyłączona do Węgier, a od XVI w. pod panowaniem Habsburgów. W XIX rozbudziła się w Chorwatach świadomość narodowa. W XX w. Chorwacja weszła w skład Jugosławii. Po rozpadzie tego kraju i wojnie domowej Chorwacja stała się niepodległym państwem będącym republiką parlamentarną i członkiem Unii Europejskiej.

Dyktatura (łac. dictare – dyktować) – forma sprawowania rządów, którą najczęściej utożsamia się z reżimem autorytarnym, bądź totalitaryzmem. Znaczenie tego terminu zmieniało się przez wieki.Chorwacka Partia Chłopska (chorw. Hrvatska seljačka stranka, HSS) – chorwacka partia polityczna o profilu konserwatywnym, agrarnym i chrześcijańsko-demokratycznym, działająca od 1904. Od 2002 ugrupowanie posiada status członka stowarzyszonego w Europejskiej Partii Ludowej.

Starożytność[ | edytuj kod]

Przybycie Słowian[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Przybycie Chorwatów.
Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. Zgromadzenie Chorwackie (chorw. Hrvatski sabor) – jednoizbowy parlament Chorwacji, złożony ze 151 członków wybieranych na czteroletnią kadencję. W wyborach stosuje się ordynację proporcjonalną, zaś głosy na mandaty przeliczane są z użyciem metody d’Hondta. 140 deputowanych wybieranych jest w dziesięciu czternastomandatowych okręgach wyborczych, gdzie obowiązuje próg wyborczy na poziomie 5% głosów w skali całego kraju. Odrębne okręgi stworzone został dla przedstawicieli mniejszości narodowych (zarezerwowano dla nich 8 miejsc w parlamencie) oraz dla chorwackiej diaspory zamieszkałej poza granicami kraju (od 2011 – 3 mandaty).


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]




Warto wiedzieć że... beta

Mura (niem. Mur, prek. Müra, Möra) - rzeka w południowej Austrii, wschodniej Słowenii, północnej Chorwacji (Slawonii) i zachodnich Węgrzech, w dorzeczu Dunaju. Długość - 465 km (295 km w Austrii, 98 km w Słowenii, 72 km tworzą granicę chorwacko-węgierską). Powierzchnia zlewni - 13 824 km² (z tego 10 321 km² w Austrii). Średni przepływ przy ujściu: 207 m³/s.
Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.
Josip Broz Tito (serb. Јосип Броз Тито; ur. 7 maja 1892 w Kumrovcu, Austro-Węgry – 25 maja według oficjalnego aktu urodzenia, zm. 4 maja 1980 w Lublanie) – przywódca Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii od 1945 aż do swojej śmierci. Podczas II wojny światowej Tito zorganizował antyfaszystowski - ruch oporu znany jako Partyzanci Jugosławii. Później był założycielskim członkiem Kominformu, ale opierając się radzieckim wpływom stał się jednym z założycieli i promotorów Ruchu Państw Niezaangażowanych. Zmarł 4 maja 1980 roku w Lublanie, pochowany został w Belgradzie.
Konstytucja Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, konstytucja widowdańska (Vidovdanski ustav) – ustawa regulująca ustrój prawny Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców w latach 1921–1929.
Ludwik II Jagiellończyk (ur. 1 lipca 1506 w Budzie, zm. 29 sierpnia 1526 pod Mohaczem) – król Czech (jako Ludwik I) i Węgier panujący samodzielnie w latach 1516-1526.
Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (od staro-wysoko-niemieckiego hab lub haw – przejście, przeprawa przez rzekę; legendarna etymologia od niem. Habichtsburg – Jastrzębi Zamek) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.
Ilirowie – starożytny lud indoeuropejski zamieszkujący u schyłku epoki brązu i we wczesnej epoce żelaza (głównie w okresie halsztackim) zachodnie Bałkany, dokładniej tereny między wschodnim wybrzeżem Morza Adriatyckiego a środkowym Dunajem oraz obszary wschodnich Alp. Od V wieku p.n.e. organizowali liczne państewka plemienne (m.in. Dardanowie, Autariaci, Dalmatowie, Liburnowie ) na czele których stali książęta.

Reklama