Hipoteza dochodu permanentnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hipoteza dochodu permanentnego to teoria konsumpcji zaproponowana w 1957 roku przez amerykańskiego noblistę Miltona Friedmana. Zgodnie z nią wydatki konsumpcyjne nie zależą od dochodu bieżącego a raczej od dochodu permanentnego rozumianego jako przeciętny dochód, który spodziewa się osiągać osoba w trakcie całego życia.

Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie nauk ekonomicznych jest przyznawana przez Komitet Noblowski. Są to nagrody ufundowane przez Szwedzki Bank Narodowy, czyli nie pochodzą z funduszy, z których pochodzą Nagrody Nobla.Hipoteza dochodu absolutnego to teoria konsumpcji zaproponowana przez angielskiego ekonomistę Johna Maynarda Keynesa w książce Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza i rozwinięta później przez amerykańskiego noblistę Jamesa Tobina. Zgodnie z nią wydatki konsumpcyjne zależą od uzyskiwanego w danym momencie przez gospodarstwo domowe dochodu.

Z hipotezy dochodu permanentnego wynika, że tymczasowe zmiany dochodu nie wpływają znacząco na zachowanie konsumpcyjne jednostek. Można zaobserwować efekt rygla (zapadki).

Teoria dochodu permanentnego – stworzona przez amerykańskiego ekonomistę Miltona Friedmana w 1957 roku. Zgodnie z teorią dochodu permanentnego wielkość konsumpcji w danym okresie zależy od poziomu dochodu permanentnego, czyli przeciętnego, długookresowego dochodu gospodarstw domowych, nie zaś od wysokości ich dochodu w danym okresie. Friedman twierdził, że przejściowe zmiany dochodu ludzi nie powodują wzrostu ich konsumpcji. Ludzie planując swoją konsumpcję kierują się dochodem permanentnym, dlatego też wzrost konsumpcji w danym okresie może być tylko wynikiem zmiany dochodu, która będzie postrzegana przez konsumentów za stałą. Teoria ta stała w opozycji wobec keynesowskiej teorii konsumpcji, której podstawą była liniowa funkcja konsumpcji.Dochód – podstawowa kategoria ekonomiczna, wyrażająca dodatni efekt zastosowania czynników wytwórczych: ziemi, pracy, kapitału rzeczowego, kapitału finansowego w procesie gospodarowania. Dochód jest rezultatem połączenia wymienionych czynników wytwórczych oraz przedsiębiorczości człowieka. Dochód w formie pieniężnej jest wyrazem towarów i usług, które podmioty go posiadające mogą za niego nabyć.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • hipoteza dochodu absolutnego
  • hipoteza dochodu relatywnego
  • hipoteza cyklu życia
  • teoria dochodu permanentnego
  • Literatura[ | edytuj kod]

  • Milton Friedman A Theory of the Consumption Function, National Bureau of Economic Research, 1957.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Permanent Income Hypothesis (ang.). [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-07)].
  • Efekt rygla - zjawisko ekonomiczne polegające na tym, że pomimo spadku poziomu dochodu gospodarstwa domowego nie zmniejsza się wielkość jego konsumpcji. Następuje zablokowanie konsumpcji na niezmienionym poziomie. Odbywa się to kosztem zmniejszania oszczędności, zaciągania kredytów lub pożyczek. Utrzymanie konsumpcji na niezmiennym poziomie osiąga się także przez zwiększenie ilości pracy w gospodarstwie domowym (np. uprawianie warzyw na działce) lub wydłużeniem czasu użytkowania dóbr trwałego użytku (np. samochód czy telewizor).




    Reklama