Hipopigmentacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyraźne obszary odbarwień na dłoni

Hipopigmentacja – jedno z zaburzeń barwnikowych skóry polegające na niedoborze melaniny w naskórku.

Psoralen (furanokumaryna) – heterocykliczny organiczny związek chemiczny z grupy laktonów, furanowa pochodna kumaryny.Zaburzenia barwnikowe skóry – zaburzenia polegające na zmianach w zabarwieniu naskórka, który utrzymuje swą barwę dzięki melaninie.

Przyczyny[ | edytuj kod]

Hipopigmentacja może być dziedziczna (albinizm) lub nabyta w wyniku urazu skóry (hipopigmentacja pozapalna) na skutek

  • oparzenia
  • otarcia
  • skaleczenia
  • Po wygojeniu skóry niektóre jej obszary pozostają jaśniejsze – zaburzenie ma charakter lokalny, w przeciwieństwie do globalnego przy albinizmie. Uszkodzenia melanocytów mogą też następować pod wpływem niektórych leków czy substancji działających na powierzchnię skóry, promieniowania.

    Hydrochinon – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, zawierający dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia benzenu. Tradycyjna nazwa tego związku wynika z faktu, że hydrochinon jest najczęściej produkowany poprzez redukcję chinonu.Oparzenie (łac. combustio) – uszkodzenie skóry i w zależności od stopni oparzenia także głębiej położonych tkanek lub narządów wskutek działania ciepła, żrących substancji chemicznych (stałych, płynnych, gazowych), prądu elektrycznego, promieni słonecznych – UV, promieniowania (RTG, UV i innych ekstremalnych czynników promiennych). Przy rozległych oparzeniach ogólnoustrojowy wstrząs może doprowadzić do zgonu.

    Może też następować samoistnie i mieć charakter czasowy. Na ciele (głównie policzkach i ramionach) pojawiają się liczne gładkie jasne plamy. Mogą powodować swędzenie, ale nie są bolesne. Zwykle zanikają w wieku dwudziestu kilku lat.

    Sposoby leczenia[ | edytuj kod]

    W przypadku albinizmu stosuje się zabiegi zachowawcze, np. unikanie nadmiernego nasłonecznienia i kontrole dermatologiczne, aby uniknąć lub wcześnie zdiagnozować zmiany nowotworowe. Hiperpigmentację nabytą (szczególnie pourazową) można leczyć poprzez repigmentację farmakologiczną (np. psoralen) połączoną z opalaniem światłem słonecznym lub w solarium. W przypadku niewielkich powierzchniowo zmian, można lek, zamiast doustnie, stosować powierzchniowo na odbarwione miejsca. Leczenie należy przeprowadzać stopniowo, aby uniknąć poparzeń pozbawionej melaniny skóry. Dlatego kuracja trwa czasem wiele miesięcy.

    Otarcie (łac. excoriatio) – rana, która powstaje na skutek kontaktu skóry z szorstką powierzchnią (ściana, asfalt, chodnik) lub w wyniku kontaktu z przedmiotem, który ociera skórę z warstwy zrogowaciałej naskórka. Dochodzi do obnażenia brodawek skóry właściwej i krwawienia miąższowego (zwykle niewielkiego) lub wycieku płynu międzytkankowego. Rana może ulec zakażeniu i zropieniu (szczególnie w sytuacjach gdy w ranie zostaną ciała obce).Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.

    Jeżeli zmiany obejmują ponad połowę powierzchni ciała, stosuje się raczej częściową depigmentację pozostałej części ciała, aby zmiany stały się mniej widoczne. Depigmentacja polega, np. na podawaniu pacjentowi hydrochinonu. Terapia połączona jest z unikaniem nasłonecznienia ciała, które spowodowałoby repigmentację. Jednak hydrochinon coraz częściej wywołuje u pacjentów reakcję alergiczną.

    Rana – uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu mechanicznego. Istnieją rodzaje ran, które powstają w wyniku innych procesów chorobowych, np. owrzodzenie żylakowe, owrzodzenie troficzne (odleżyna), owrzodzenie neuropatyczne, czy też rana powstała w wyniku niedokrwienia lub zakażenia tkanek.Naskórek, epiderma (łac. epidermis) – najbardziej zewnętrzny i jednocześnie najcieńszy nabłonek okrywający powłokę ciała organizmu zwierzęcego, pochodzenia ektodermalnego, u bezkręgowców określany nazwą naskórka, epidermy lub hipodermy (hypodermis) – składa się z jednej warstwy komórek, u kręgowców nazywany jest naskórkiem, rzadziej epidermą, i jest złożony z kilku warstw.

    Czasową utratę pigmentacji leczy się hydrokortyzonem.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Rodzinna encyklopedia zdrowia, Reader's Digest, Warszawa 2003




  • Warto wiedzieć że... beta

    Solarium – punkt usługowy udostępniający odpłatnie urządzenia do opalania się, za pomocą promieni UV. Solarium jest to urządzenie elektryczne, zbudowane z lamp UV (nisko bądź wysokociśnieniowych), które emitują dawkę promieniowania podobną do tej jaką wytwarza słońce (głownie UV-A i UV-B oraz światło widzialne). Regulacja prawna takiej usługi zgodnie z prawem europejskim zawarta jest w dyrektywie LVD (Low Voltage Device). Po kilku seansach pozwala uzyskać opaleniznę, która jest reakcją ochronną skóry na promieniowanie. Zwykle czas opalania na solarium wynosi od kilku do kilkunastu minut i zależy od indywidualnych predyspozycji użytkownika (m. in. od fototypu skóry). Opalenizna uzyskana na solarium stała się modna pod koniec XX wieku.
    Kortyzol (łac. cortex – kora; łupina; skórka), inaczej hydrokortyzon – organiczny związek chemiczny, naturalny hormon steroidowy wytwarzany przez warstwę pasmowatą kory nadnerczy, główny przedstawiciel glikokortykosteroidów. Wywiera szeroki wpływ na metabolizm, bywa w kulturze popularnej określany nazwą hormon stresowy na równi z adrenaliną.
    Farmakologia (gr. φάρμακον (phármakon) - lekarstwo, lógos - słowo, nauka) – dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków, czyli mechanizmach ich działania na organizm oraz skutkach tego działania. Jako nauka zajmującą się najważniejszym aspektem leków, bywa czasami mylona z samą farmacją – czyli dziedziną wiedzy nadrzędną w stosunku do wszystkich zagadnień dotyczących leków.
    Melanocyty (z gr. melas, melanos – czarny + kytos – komórka) – komórki pigmentowe wytwarzające w procesie melanogenezy melaninę. Występują w warstwie podstawnej naskórka, a także w tęczówce i naczyniach oka. Ilość melanocytów w naskórku różnych ras ludzi jest podobna, różnią się intensywnością syntezy melaniny. Pod wpływem ultrafioletowego promieniowania słonecznego melanocyty mogą przekształcić się w komórki nowotworowe czerniaka.

    Reklama