Hieromnich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hieromnich (gr. ‘Iερομόναχος - hieromonachos) – w kościołach greckokatolickich i prawosławnym: mnich posiadający święcenia kapłańskie.

Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.Ojciec – w Polsce zwyczajowa forma tytularna stosowana wobec zakonników posiadających święcenia kapłańskie, natomiast w pozostałych krajach (zwłaszcza w anglosaskich) wobec wszystkich prezbiterów.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • hierodiakon
  • ojciec (ksiądz)
  • Kościoły greckokatolickie – zbiorcza nazwa Kościołów (Cerkwi) katolickich tradycji wschodniej. Określenie "greckokatolicki", często błędnie pisane – "grekokatolicki", pozwala odróżnić je od innych tradycji katolickich – przede wszystkim od rytu "łacińskiego". Kościoły greckokatolickie należą do katolickich Kościołów wschodnich, będąc jednocześnie częścią Kościoła katolickiego.Prawosławie – doktryna ortodoksyjnego (gr. ὀρθόδοξος – prawdziwie, prawidłowo wierzący) Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła katolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w chrześcijaństwie z 1054 roku (tzw. schizmy wielkiej – co uznaje się historycznie bardziej uzasadnione niż pojęcie tzw. schizmy wschodniej).




    Reklama