Hermann Lebert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hermann Lebert

Hermann Lebert, właśc. Hermann Lewy lub Levay (ur. 9 czerwca 1813 we Wrocławiu, zm. 1 sierpnia 1878 w Bex) – niemiecki lekarz.

Berliner klinische Wochenschrift – czasopismo medyczne, wydawane w Berlinie w latach 1864-1921. Jego tradycję kontynuowało wydawane od 1922 czasopismo „Klinische Wochenschrift”.Uniwersytet Zuryski, Uniwersytet w Zurychu (niem. Universität Zürich) – największy szwajcarski uniwersytet, z siedzibą w Zurychu, założony w 1833 roku.

Życiorys[ | edytuj kod]

Urodził się 9 czerwca 1813 roku we Wrocławiu jako syn Isidora Jakoba Leberta i Johanny z domu Fanty. Studiował medycynę i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Berlinie, a potem w Zurychu u Johanna Lukasa Schönleina. Tytuł doktora medycyny otrzymał w Zurychu w 1834 roku na podstawie dysertacji "De gentianis in Helvetia sponte nascentibus". Następnie podróżował po Szwajcarii i prowadził badania botaniczne. Przez półtora roku studiował w Paryżu, gdzie jego nauczycielami byli Guillaume Dupuytren i Pierre Charles Alexandre Louis. W 1838 osiadł w Bex. Od 1842 do 1845 prowadził badania z zakresu anatomii porównawczej, którą zainteresował się gdy jako student podróżował do Normandii i na Wyspy Normandzkie z Charlesem Philippe Robinem. Na zamówienie rządowe zbierał okazy do Musée Orfila. Po pobycie w Berlinie w zimie 1845/1846 roku osiadł w Paryżu, gdzie praktykował i prowadził badania naukowe. W 1853 przyjął ofertę katedry medycyny klinicznej Uniwersytetu w Zurychu. Po sześciu latach objął katedrę na Uniwersytecie we Wrocławiu. W latach 1865-1878 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Julius Leopold Pagel (ur. 29 maja 1851 w Pollnow (dziś Polanów), zm. 30 stycznia 1912 w Berlinie) – niemiecki lekarz i historyk medycyny.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.

Ożenił się z Isaline Cécile Henriette Fayod, córką Paula Henri François Rodolphe. W 1869 roku opublikował autobiografię.

W 1874 roku powrócił do Bex, gdzie zmarł w 1878 roku. Wspomnienie o nim ukazało się w "Berliner klinische Wochenschrift".

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania stanu zdrowia, rozpoznawania chorób i zapobiegania im, leczenia i rehabilitacji chorych, udzielania porad lekarskich, a także wydawania opinii i orzeczeń lekarskich, w zakresie swojej specjalizacji (art. 2 ustawy opublikowanej w Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943).

Reklama