• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Heliopolis - Egipt



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Horus – egipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej. Panujący faraon utożsamiał się z nim i przyjmował jego imię. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach. Był synem Ozyrysa i Izydy lub Geba i Nut. Po śmierci Ozyrysa walczył (jako prawowity następca tronu) z Setem (bratem Ozyrysa) o tron faraona. Po kilku konkurencjach Rada Dwunastu Bogów przyznała władzę Horusowi.Benben – staroegipski fetysz solarny, będący symbolem prawzgórza czyli pierwszego skrawka stałego lądu, stworzonego przez boga Atuma – Re.
    Współczesne Heliopolis[ | edytuj kod]
    Tyły Pałacu Barona Empain (Kassr Al Baron), w Salah Salem, przy głównej ulicy w Heliopolis
    Arkady w Heliopolis
    Kościół św. Marka – najstarszy kościół ortodoksyjnego kościoła koptyjskiego w dzielnicy
    Heliopolis Sporting Club in 2007
    Osiedle El-Rehab

    Obecnie Heliopolis nosi nazwę arabską Ajn asz-Szams (مصر الجديدة) - nazywana jest też Nowym Kairem (Masr al-Gadida) - północno-wschodnia dzielnica stolicy Egiptu, Kairu.

    Sfinks (lub czasem Fiks, gr. Σφίγξ Sphínx lub Φίξ Phíks, łac. Sphinx lub Phix) – mityczne stworzenie, przedstawiane zazwyczaj jako lew z ludzką głową. Wizerunek ten wywodzi się z czasów egipskiego Starego Państwa - tworzonym wówczas rzeźbom starożytni Grecy nadali nazwę, określającą żeńskiego potwora, "dusicielkę", wywodzącą się z greckiej mitologii. Podobne stworzenia pojawiają się także w kulturze południowo-wschodniej Azji. W europejskiej sztuce, sfinks stał się popularnym motywem zdobniczym w renesansie. Później wizerunek tego stworzenia, często bardzo zbliżony do oryginalnej, egipskiej wersji, pojawił się w wielu innych kulturach.Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.

    Historia[ | edytuj kod]

    Zostało założone w 1905 roku przez Heliopolis Oasis Company, kierowany przez belgijskiego przemysłowca Édouarda Louisa Josefa Barona Empaina, jak również przez Boghosa Nubara, syn egipskiego premiera Nubara Pasza. Baron Empain, egiptolog-amator i wybitnych europejski przedsiębiorca, przybył do Egiptu w styczniu 1904 roku, zamierzał na ratować jeden ze swoich projektów w tym kraju - budowę linii kolejowej łączących Matarie z Port Said. Pomimo utraty kontraktu kolejowego, Empain pozostał w Egipcie. W 1905 roku założył wspomnianą firmę, która za niską cenę, kupiła od rządu, duży obszar pustyni na północny wschód od Kairu. Pod koniec XX w. liczba mieszkańców stolicy wzrosła dwukrotnie, powiększyła się również społełeczność mieszkających tam obcokrajowców. Baron Empain zaproponował utworzenie na pustyni miasta-ogrodu, połączonego ze śródmieściem kolejką naziemną. To komercyjne przedsięwzięcie było atrakcyjne dla inwestorów, ponieważ firma mogła zarabiać na czynszach i opłatach transportowych. Heliopolis zostało zaprojektowane przez Sir Reginalda Oekesa na planie siatli odchodzących od centrum ulic, z porozdzielanymi krzewami szerokimi alejami, przy których stały budynki ozdobione bladożółtymi fasadami w stylu mauretańskim. W dzielnicy tej, której nazwa nawiązuje do starożytnego Miasta Słóńca koło Matarii, powstały obiekty użyteczności publicznej, szkoły, kościoły. Nowe miasto reprezentowało pierwszą dużą skalę próby promowania własnego stylu, znany obecnie jako styl Heliopolis. Zostało zaprojektowane jako "miasto luksusu i przyjemności", z szerokimi alejami i wyposażone we wszystkie niezbędne udogodnienia i infrastrukturę; wodociągi, kanalizację, energię elektrycznej, obiekty hotelowych, takich jak Heliopolis Palace Hotel i Heliopolis House i rekreacji, w tym pole golfowe, tor wyścigowy i park.

    Bóg lub bóstwo – istota nadprzyrodzona, której istnienie postuluje większość religii. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję (co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii). Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm.Międzynarodowy port lotniczy Kair – największy port lotniczy Egiptu, znajduje się 15 km na północny wschód od centrum Kairu, w jego dzielnicy Heliopolis (Ajn asz-Szams). Jest głównym portem przesiadkowym linii lotniczych EgyptAir. W 2006 roku obsłużył prawie 11 mln pasażerów.

    Alexander Marcel, francuski architekt i członek prestiżowego Instytutu Francuskiego, został poproszony przez Empaina zbudował mu pałac w stylu hinduskim. Wzorowana na Angkor Wat w Kambodży i hinduskie świątynie Orissa, pałac został wzniesiony w latach 1907 do 1910 roku. Stoi on do dziś, pozostając jednym z najlepszych przykładów wczesnego wykorzystania betonu, z których został w całości zbudowany. W okolicy znajdowały się jedne z najbogatszych rezydencji egipskich, z lewej stoi Pałac Avenue Baron Arabesque Pałac Boghos i Marie Nubar Pasha, obecnie siedziba dowództwa wojskowego. To właśnie Pasha, który pomagał Baronowi Empainowi w zakupie 24 km ² otwartej pustyni, na której zbudował Heliopolis. Po przekątnej, stoi dawna rezydencja Sułtana Husajna Kamela, który panował nad Egiptem między 1914 i 1917 roku. Dziś jest pałac prezydencki, w którym przyjmuje on gości.

    Mojżesz, łac. Moyses, hebr. מֹשֶׁה Mosze, arab. موسى, Musa, cs. Prorok Bogowidiec Moisiej – postać biblijna, przywódca Izraelitów w okresie ich wyjścia z Egiptu i wędrówki do Ziemi Obiecanej, święty prorok. Żył prawdopodobnie w XIII wieku p.n.e. (według Biblii 120 lat). Syn Amrama i Jokebed, brat Aarona i Miriam.Ramzes II zwany też Ramzesem Wielkim (w źródłach greckich Ozymandias) – trzeci faraon z XIX dynastii, syn i następca Seti I, jeden z najwybitniejszych i najdłużej żyjących władców starożytnego Egiptu okresu Nowego Państwa.

    Infrastruktura[ | edytuj kod]

    Cmentarz Heliopolis znajduje się przy ulicy Wakkad Nabil El. Na nim znajduje się pomnik Port Taufik Memorial, ponad 4000 żołnierzy brytyjskiej armii indyjskiej, którzy polegli podczas I wojny światowej, który był pierwotnie usytuowany w Port Taufik, ale został przeniesiony do Heliopolis po jego zniszczeniu w 1967 roku.

    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.Mangusta egipska, ichneumon, szczur faraona (Herpestes ichneumon) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych (Herpestidae), zamieszkujący Półwysep Pirenejski oraz Afrykę. Długość ciała do 55 cm, ogona do 45 cm, ciężar ciała do 8 kg. Sierść dość długa, ubarwiona rudo-brązowo, pysk długi, spiczasty. Tryb życia głównie nocny. Żyje w wykopanych przez siebie norach, parami lub w grupach rodzinnych.

    Bazylika katolicka znajduje się na ulicy Al-Ahram i jest słynnym zabytkiem w Heliopolis. Jest to miejsce pochówku Barona Empaina. W dzielnicy znajdują się liczne miejsca kultu religijnego, w tym wiele muzłumańskich meczetów. Na ulicy Al Missalah znajduje się synagogoga żydowska, co wskazuje, że dzielnica znana jest z tolerancji religijnej.

    Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.Memfis – grecka nazwa jednego z najważniejszych miast starożytnego Egiptu, stolicy w epoce Starego Państwa (III-VI dynastia).

    Współczesne Heliopolis zostało zamieszkane głównie przez artystrokrację i bogatych Egipcjanów, jak również niektórych obywateli europejskich. W przeciwieństwie do innych nowoczesnych przedmieść na przełomie XIX i XX wieku, Heliopolis miało znacznie większy odsetek mieszkańców obywateli egipskich. Po rewolucji w 1952 roku i masowych wyjazdach cudzoziemców, większości osiedlili się tu wykształceni Kairczycy klasy średniej. W tym samym okresie wokół Heliopolis zaczęły powstawać uboższe osiedla, co zakończyło okres uprzywilowanego odizolowania dzielnicy. A w związku z tym, że i Kair się rozrósł, to początkowo duża odległość między Heliopolis a nim całkowicie zanikła i teraz dzielnica ta jest w środku całej aglomeracji stolicy tzw. Wielkiego Kairu. Ze względu na duży wzrost liczby ludności, zabudowano pierwotne ogrody wypełnione, które wypełniały Heliopolis. Od 1922 roku liczba jego mieszkańców wzrosła o kilka razy. Od lat 70 XX w. zamiast ogromnych willi zaczęto budować klimatyzowane wieżowce, a tor wyścigowy zamieniono na lunapark. Ekspansja budownictwa wytworzyła nowe osiedla w północno-wschodniej części dzielnicy, takie jak: El-Rehab, El-Shorouq, El-Obour, Badr i Madinaty. Obecnie wielu cudzoziemców wynajmuje mieszkania lub pracuje w Heliopolis. Tu ma siedzibę większość egipskich firm turystycznych, które posiadają swoje hotele w kurortach na Riwierze Morza Czerwonego. Znajduje się tu też Międzynarodowy Instytut Językowy, Helipolis Sporting Club.

    Pi-Ramzes, Pi-Ramesse – starożytne miasto w Egipcie, będące od czasów panowania Ramzesa II (XIII wiek p.n.e.) rezydencją królewską faraonów.Kair (arab. القاهرة; - trl. Al-Qāhirah, trb. Al-Kahira) – stolica i największe miasto Egiptu (214 km², liczba ludności 6 787 000 stałych mieszkańców, zespół miejski 17,285 mln mieszkańców (tzw. Wielki Kair) – największe miasto Afryki i Bliskiego Wschodu). Nie ma dokładnych statystyk na temat liczby ludności Kairu. Powodują to ciągłe wędrówki mieszkańców. Szacuje się, że codziennie przybywa tu tysiąc nowych mieszkańców. Ponad 2 mln osób mieszka w tzw. „Mieście umarłych”. Kair nazywane jest „Miastem tysiąca minaretów” lub „Matką Świata”. To największy ośrodek świata islamskiego. Położone jest nad Nilem.

    Heliopolis ma szczególne znaczenie polityczne i wojskowe. Za rządów dyktatora Hosniego Mubaraka, jego rezydencja oraz miejsce jego urzędu (prezydenta).Znajduje się tu też wojskowa baza lotnicza. Dzielnica została zbombardowan podczas wojny Yom Kippur z Izraelem.

    Transport[ | edytuj kod]

    W dzielnicy mieści się również Port lotniczy Kair. Komunikacja: metro, autobusy, tramwaje, minibusy

    Obelisk (łac. obeliscus, gr. obeliskos – rożen, słup) – pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego. Zakończenie słupa ma formę ostrosłupa, często obitego złotą blachą. Charakterystyczny element architektury starożytnego Egiptu.Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.

    Turystyka i zabytki[ | edytuj kod]

    Do naszych czasów niestety nic nie zachowało się ze starożytnych, monumentalnych obiektów sakralnych, z wyjątkiem 20-metrowego obelisku z czerwonego granitu, wzniesionego przez Senusereta I z XII dynastii, stanowiącego niegdyś element wielkiej świątyni Re. Wykopaliska w Heliopolis pozwoliły zlokalizować szereg świątyń, głównie z czasów Nowego Państwa i Okresu Późnego, uzyskano też setki zapisów różnych władców. Podczas wykopalisk w mieście odkryto również pochówki świętych byków. Prace obecnie są kontynuowane przez zespół egipskich i niemieckich archeologów.

    Nil (łac. Nilus, gr. Νεῖλος, arab. النيل) – najdłuższa rzeka na Ziemi (według niektórych źródeł, najdłuższa jest Amazonka i ta wersja pojawia się coraz częściej w nowych opracowaniach) w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; źródło znajduje się na 2°16′55.92″S, 29°19′52.32″E, a ujście na 31°N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza, na kontynencie afrykańskim ustępuje jedynie dorzeczu rzeki Kongo.Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

    Obecnie turyści przyjeżdżają do tej dzielnicy przede wszystkim ze względu na restauracje i kluby nocne, a tylko niektórzy, by podziwiać architekturę przy głównych bulwarach.

    Według ponad 70 żydowskich uczonych, którzy przełożyli Biblię z hebrajskiego na grekę (Septuaginta) oraz Józefa Flawiusza, Pi-Ramzes - miejsce z którego wyszli Izraelici w czasie wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej pod wodzą Mojżesza - znajdowało się na krańcu ziemi Goszem (wschodnia cześć Delty Nilu), w okolicach północnych przedmieść obecnego Heliopolis. Według tradycji żydowskiej wymarsz z Egiptu – z punktem wyjściowym w Rameses – rozpoczął się w pobliżu starożytnego Memfis. Zdaniem większości biblistów jest to miasto, wyznaczone na miejsce spotkania Izraelitów z poszczególnych części ziemi Goszen. Ale nie jest też wykluczone, że chodzi o okręg. Izraelici mogli przybyć z różnych jego stron do punktu zbornego w Sukkot.

    Septuaginta (z łac. siedemdziesiąt; oznaczana rzymską liczbą LXX oznaczającą 70, w wydaniach krytycznych przez symbol S {displaystyle {mathfrak {S}}} ) – pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na grekę. Nazwa pochodzi od liczby tłumaczy, którzy mieli brać udział w pracach nad przekładem. Przekład ten powstał pomiędzy 280 a 130 rokiem p.n.e. w Aleksandrii, a jest dziełem wielu tłumaczy.Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy.

    Zabytki z Heliopolis na świecie[ | edytuj kod]

    Również poza granicami Egiptu znajdują się zabytki pochodzące z Heliopolis. Są to obeliski rzymskie na Piazza del Popolo i Piazza di Montecitorio (w Rzymie).

     Osobny artykuł: Obeliski w Rzymie.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fetysz (port. feitico – amulet, czary) – określenie na magiczny przedmiot, który czcili mieszkańcy Afryki Zachodniej. Terminu stosowali podróżnicy portugalscy w XV–XVI wieku, a upowszechnił w religioznawstwie Charles de Brosses za pośrednictwem publikacji O kulcie fetyszów z 1760 roku. Kult fetyszy określa się terminem fetyszyzm. Według czcicieli fetysz był obdarzony mocą magiczną, zawartą w przedmiocie materialnym – nosicielu tej mocy. Moc można było uwolnić poprzez czynności rytualne – modlitwy i ofiary. Odróżnia się fetysze naturalne (np. kamienie, zęby itd.) oraz zrobione przez człowieka (np. rzeźba itd.). Ten drugi rodzaj fetysza powinien przejść rytuał nadzielenia go mocą magiczną. Fetysze mogą być grupowe, indywidualne, apotropaiczne i chroniące.
    Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Abu Simbel (rzadziej Abu Sunbul, arab. ‏أبو سمبل‎, z greckiego Syene) – miejscowość w okręgu Muhafazah w Egipcie.
    Ra (Re) – bóg Słońca, stwórca świata i pan ładu we Wszechświecie. Czczony w starożytnym Egipcie, przedstawiany z dyskiem słonecznym i z głową sokoła. Uważano go za najważniejszego boga. Jego symbolem był obelisk. Starożytni Egipcjanie wierzyli, że sam się stworzył z Praoceanu Nun. Miał partnerkę Rait. Jego dzieci to: Horus zw. Starszym, Anubis, Maat, Izyda, Bastet, Hathor, Sachmet, Thot, Szu, Tefnut. Imię Ra występuje w wielu imionach egipskich, np. Ramzes oznacza zrodził go Ra. Wierzono, że Re ma aż 72 odmienne postaci (np. Chepri).
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Sukkot – według Księgi Wyjścia (Wj 12,37; 13,20) miejsce pierwszego postoju Izraelitów po ich wyjściu z Egiptu. Zlokalizowane było pomiędzy Pi-Ramzes a Etam. Współcześnie identyfikowane jest z Dżabal Marjam, położonym na zachodnim brzegu Jeziora Krokodyli około 35 km od Tall al-Maschuta.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.