Helikokonidium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Typy konidiów wg P. A. Saccardo: 1 – amerokonidia, 2 – didymokonidia, 3 – fragmokonidia, 4 – diktiokonidia, 5 – skolekokonidia, 6 – helikokonidia, 7,8 – staurokonidia

Helikokonidium, helikospora – zarodnik konidialny, którego oś skręcona jest o więcej, niż o 180° (zarodniki o mniej skręconej osi to skolekokonidia). Helikokonidia mogą być jedno- lub wielokomórkowe, mogą mieć jedną lub kilka osi, mogą też być ślimakowato wygięte. Ich morfologia ma znaczenie przy mikroskopowej identyfikacji niektórych gatunków grzybów.

Fragmokonidium, fragmospora – zarodnik konidialny trzy- lub więcej komórkowy. Morfologia fragmokonidiów ma znaczenie przy mikroskopowej identyfikacji niektórych gatunków grzybów. Wyróżnia się wśród nich zarodniki o kształcie kulistym, elipsoidalnym, jajowatym, odwrotnie jajowatym, gruszkowatym, cylindrycznym (prostym lub wygiętym), maczugowatym i wrzecionowatym. Końce fragmokonidiów mogą mieć wyrostki lub szczecinki, bierze się też pod uwagę rozmiary zarodników, fakturę ich powierzchni, barwę, grubość ściany komórkowej, występowanie gutuli. Diktiokonidium, diktyokonidium, diktiospora lub zarodnik murkowaty – zarodnik wielokomórkowy, który oprócz przegród poprzecznych posiada także przegrody podłużne. Swoim wyglądem przypomina mur. Tego typu zarodniki są charakterystyczne np. dla przedstawicieli rodzajów Pleospora, czy Leptosphaerulina. Przy oznaczaniu gatunków ważny jest sposób położenia przegród, oraz to, czy zarodniki w miejscu przegród poprzecznych są wcięte, czy nie.

Helikokonidia to jeden z siedmiu typów konidiów wyróżnionych przez P.A. Saccardo. Podjął on próbę klasyfikacji zarodników w oparciu o ich cechy morfologiczne.

Amerokonidium, amerospora – jednokomórkowy zarodnik konidialny, u którego stosunek długości do szerokości jest mniejszy, niż 1:15 (zarodniki o większym stosunku długości do szerokości to skolekokonidia). Morfologia amerokonidiów ma znaczenie przy mikroskopowej identyfikacji niektórych gatunków grzybów. Wyróżnia się wśród nich zarodniki o kształcie kulistym, elipsoidalnym, jajowatym, odwrotnie jajowatym, gruszkowatym, cylindrycznym, maczugowatym i wrzecionowatym. Końce amerokonidiów mogą mieć wyrostki lub szczecinki, bierze się też pod uwagę rozmiary amerokonidiów, fakturę ich powierzchni, barwę, grubość ściany komórkowej, występowanie gutuli. Staurokonidium, staurospora – rodzaj konidium, czyli bezpłciowego zarodnika grzybów. Charakteryzuje się tym, że posiada gwiaździsty kształt lub gwiaździste ramiona. Jest to jeden z siedmiu typów zarodników konidialnych wyróżnionych przez P.A. Saccardo. Staurokonidia mogą być jedno lub wielokomórkowe i mają kilka osi symetrii, skręconych nie więcej, niż o 180°.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  2. Selim Kryczyński, Zbigniew Weber, Fitopatologia. Tom 1. Podstawy fitopatologii, Poznań: PWRiL, 2010, ​ISBN 978-83-09-01-063-0




Reklama