Helenos (syn Priama)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helenos (gr. Ἕλενος Helenos, łac. Helenus) – w mitologii greckiej wieszczek i królewicz trojański.

Herakles (gr. Ἡρακλῆς Hēraklēs, Ἡρακλές Hēraklés, łac. Heracles, Hercules, Alkajos, Palajmon) – w mitologii greckiej jeden z herosów, syn Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny. Jego rzymskim odpowiednikiem był Herkules. Znany był z wielkiej siły, męstwa, zapaśnictwa i umiejętności wojennych, zwłaszcza celnego strzelania z łuku. Lubiany przez Zeusa i Atenę, był prześladowany przez zazdrosną Herę.Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego jedynego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.

Uchodził za syna Priama i Hekabe. Potrafił przepowiadać przyszłość tak jak jego bliźniacza siostra Kasandra. Był ulubieńcem Apolla i dostał od niego łuk z kości słoniowej, z którego zranił rękę Achillesa. Przepowiedział Parysowi wszystkie nieszczęścia wynikające z jego związku z Heleną.

Jasnowidzenie – w parapsychologii zdolność umożliwiająca postrzeganie osób, zjawisk i przedmiotów w czasie i przestrzeni bez udziału percepcji zmysłowej. Nie jest znany ani jeden wiarygodny eksperyment naukowy, który dowodziłby istnienia tego zjawiska. Istnieje jednak metoda badań jasnowidztwa nazywana Remote Viewing, powstała także w Ameryce grupa wojskowych jasnowidzów o tej samej nazwie, szkolona przez twórcę tej metody badań (Ingo Swanna).Neoptolemos (gr. Νεοπτόλεμος Neoptólemos, łac. Neoptolemus, Pyrrhus) – w mitologii greckiej syn herosa Achillesa i jego kochanki Dejdamei.

W początkowym okresie wojny trojańskiej walczył dzielnie u boku Hektora. Po jego śmierci stanął na czele Trojan. Gdy Priam odmówił mu ręki Heleny po śmierci Parysa, odszedł na górę Ida z postanowieniem, że nie będzie uczestniczyć w wojnie. Grecy, gdy dowiedzieli się od Kalchasa, że tylko Helenos zna warunki pod jakimi mogą zdobyć Troję, postanowili go pojmać. Udało się tego dokonać Odyseuszowi. Helenos podał szereg warunków (patrz: wojna trojańska), a niektórzy autorzy przypisują mu pomysł z koniem trojańskim. Prawdopodobnie ta współpraca z Grekami zapewniła mu życie i wolność po upadku Troi. Wieszcz przepowiedział między innymi, że do upadku Troi niezbędna jest obecność Neoptolemosa, syna Achillesa, oraz Filokteta, doskonałego łucznika, władającego łukiem otrzymanym od Heraklesa.

Epir (grecki Ήπειρος – Ipiros, co po polsku oznacza kontynent lub wnętrze dużego lądu) – górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim, na północy graniczy z Albanią, na wschodzie z Tesalią, a na południu z Etolią i Akarnanią. Ponadto istnieje także Epir Północny, czyli zamieszkały przez Albańczykow, Greków i Wołochów obszar, położony po albańskiej stronie granicy.Filoktet (gr. Φιλοκτήτης Philoktḗtēs, łac. Philoctetes) – w mitologii greckiej król Tesalii, łucznik, spadkobierca łuku Heraklesa.

Po upadku miasta Neoptolemos uczynił z Andromachy swoją brankę i doczekał się z nią trzech synów. Helenos został wasalem Neoptolemosa i razem z nim udał się w podróż do Epiru. W Epirze założył za zgodą Neoptolemosa miasta Butroton i Ilion. Neoptolemos opuścił Epir, a Andromachę i trzech synów zostawił pod opieką Helenosa. Andromacha urodziła mu syna Cestrinusa. Jedne źródła podają, że Helenos ożenił się z Andromachą, a inne – że z matką Neoptolemosa – Demedeią. Kiedy Eneasz z rodzina zatrzymali się w Butrotonie, Helenos przepowiedział mu założenie Rzymu.

Filoktet – tragedia grecka napisana przez Sofoklesa, wystawiona po raz pierwszy w Atenach w 409 roku p.n.e. Należała do trylogii, która zdobyła pierwsze miejsce w agonie tragicznym.Andromacha (gr. Ἀνδρομάχη Andromáchē) – w mitologii greckiej, córka Eetiona, króla Tebe w Cylicji, żona Hektora. Miała z nim syna Astyanaksa. Po upadku Troi, stała się niewolnicą syna Achillesa - Neoptolemosa. Urodziła mu 3 synów: Pergamosa, Pielosa i Molossosa. Wzbudziło to zazdrość żony Neoptolemosa, Hermiony, która zgładziła Molossosa i pozbyła się Andromachy. Historia ta stała się tematem tragedii Eurypidesa Andromacha.

Postać Helenosa występuje w Małej Iliadzie oraz w tragedii Sofoklesa pod tytułem Filoktet.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Sofokles: Filoktet. Warszawa: Państwowy Instytut wydawniczy, 1975, s. 7-8,.Sprawdź autora:1., oprac. Jerzy Łanowski., strona 7-8




Warto wiedzieć że... beta

Priam (gr. Πρίαμος Príamos, łac. Priamus) – w mitologii greckiej król Troi; jeden z bohaterów Iliady Homera.
Butrint albo Butrinti (alb. Butrint, Butrinti, gr. Βουθρωτός, łac. Buthrotum) – niewielka osada i stanowisko archeologiczne w południowej Albanii przy granicy z Grecją, od 1992 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. W 1997 roku obiekt został uznany za zagrożony w związku ze splądrowaniem miejscowego muzeum w trakcie niepokojów społecznych w kraju. W 2002 roku na terenie wokół wykopalisk ustanowiono Park Narodowy Butrint. W 2005 roku usunięto Butrint z miejsc zagrożonych na Liście UNESCO.
Eneasz (także Ajnejas, łac. Aeneas, gr. Αἰνείας Aineías) – w mitologii greckiej i mitologii rzymskiej bohater wojny trojańskiej.
Apollo (gr. Ἀπόλλων Apóllōn, zwany też Φοῖβος Phoibos "Jaśniejący", łac. Apollo) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Leto. Urodził się na wyspie Delos. Był bliźniaczym bratem Artemidy. Uważany za boga piękna, światła, życia, śmierci, muzyki, wróżb, prawdy, prawa, porządku, patrona sztuki i poezji, przewodnika muz (Ἀπόλλων Μουσηγέτης Apóllōn Mousēgétēs). Przebywał na Parnasie, skąd zsyłał natchnienie.
Jerzy Wiktor Feliks Łanowski, pseud. literacki Georgius Arvalis (ur. 5 czerwca 1919 we Lwowie, zm. 24 stycznia 2000 we Wrocławiu) - filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor licznych prac naukowych z dziedziny literatury greckiej, tłumacz m.in. Eurypidesa i Menandra. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1993).
Kasandra (także Kassandra, Aleksandra, gr. Κασσάνδρα Kassándra, łac. Cassandra, Alexandra) – w mitologii greckiej wieszczka i królewna trojańska.
Tragedia (łac. tragoedia, z gr. τραγῳδία tragōdía, od wyrazów τράγος tragos "kozioł" i ᾠδή ōdḗ "pieśń") – obok komedii i dramatu właściwego, jeden z trzech podstawowych gatunków dramatu. Tragedia to utwór dramatyczny, w którym ośrodkiem akcji jest nieprzezwyciężalny i kończący się nieuchronną klęską, konflikt wybitnej jednostki z siłami wyższymi - losem, fatum, prawami historii, prawami moralnymi, prawami społecznymi itp. Konflikt ten określa się jako konflikt tragiczny, stanowi on występujący w większości tragedii model sytuacji człowieka, zarazem jako kategoria estetyczna tragizmu stanowiąc o estetycznej wymowie tragedii. Konflikt tragiczny stanowi przeciwieństwo dwóch racji równowartościowych - dlatego też mający dokonać między nimi wyboru musi ponieść klęskę, a jego działania kończą się katastrofą.

Reklama