Heinz Lammerding

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

Heinz Lammerding (ur. 27 sierpnia 1905 w Dortmund – zm. 13 stycznia 1971 w Bad Tölz) – SS-Gruppenführer, dowódca 2 Dywizji Pancernej SS „Das Reich”, odpowiedzialny za masakrę ludności cywilnej w Tulle i Oradour-sur-Glane.

Bad Tölz - uzdrowiskowe miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Oberland, siedziba powiatu Bad Tölz-Wolfratshausen. Leży około 20 km od granicy z Austrią, nad Izarą, 670 m n.p.m., zajmuje 30 km², zamieszkane jest przez 18,1 tys. mieszkańców (31 grudnia 2011).International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Życiorys[ | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej w stopniu Brigadeführera dowodził 2 Dywizją Pancerną SS „Das Reich”. Pełnił też funkcję szefa sztabu grupy armii „Weichsel" (Wisła). Po zakończeniu wojny zamieszkał w Düsseldorfie i pracował w branży budowlanej jako przedsiębiorca. W 1953 przez francuski sąd w Bordeaux został skazany zaocznie na karę śmierci z powodu masakr w Tulle i Oradour-sur-Glane. W 1951 był jednym z założycieli (obok Seppa Dietricha, Gottloba Bergera i Huberta Gilla) związku byłych SS-manów (HIAG) i współwydawcą skrajnie prawicowych czasopism Der Freiwillige i Nation Europa, w których m.in. gloryfikowano działalność Waffen-SS.

Granat (z łac. → wł. lub hiszp. Granada) – rodzaj broni, pocisk rażący odłamkami i energią wybuchu albo zapalający.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Masakra w Oradour-sur-Glane[ | edytuj kod]

Kościół w Oradour-sur-Glane, świadek zbrodni wojennej dokonanej przez żołnierzy z dywizji dowodzonej przez Heinza Lammerdinga.

Lammerding odpowiedzialny jest za jedną z najgłośniejszych zbrodni Waffen-SS dokonanej na ludności cywilnej. Dowodzeni przez niego żołnierze z 2 Dywizji Pancernej SS „Das Reich” 10 czerwca 1944 w miasteczku Oradour-sur-Glane zamordowali 642 osoby, w tym 207 dzieci. Kobiety wraz z dziećmi zostały zamknięte w kościele, który został podpalony. Przez okna żołnierze wrzucali granaty, a do próbujących uciekać strzelali z broni maszynowej.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Karol Grünberg (ur. 23 marca 1923 w Drohobyczu, zm. 6 sierpnia 2012) − polski historyk XX wieku, profesor doktor habilitowany, specjalizujący się w szczególności w problematyce stosunków niemiecko-radzieckich, radziecko-polskich oraz polsko-ukraińskich; autor książek dotyczących hitleryzmu oraz wielokrotnie wznawianych biografii Adolfa Hitlera.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Lammerding, Heinz Bernard - TracesOfWar.com, tracesofwar.com [dostęp 2021-06-05] (ang.).
  2. Philip Blood, Siepacze Hitlera: oddziały specjalne SS do zwalczania partyzantki. Bellona 2008, s.327.
  3. Karol Grünberg, SS - czarna gwardia Hitlera . Książka i Wiedza 1984, s.537.
  4. Masakra w Oradour sur Glane. SS wymordowało tu ponad 600 osób - WP Opinie, opinie.wp.pl [dostęp 2020-01-23] (pol.).
  5. Le maire d'Oradour-sur-Glane : « Il était dénué de toute humanité », Le Parisien, 14 August 2007
  6. Karol Grünberg, SS - czarna gwardia Hitlera . Książka i Wiedza 1984, s.546.
  7. Chris Bishop, Dywizje Waffen-SS 1939-1945. Zbrodnicze formacje. Warszawa 2015, s.37.
  8. Kronika II wojny światowej. Świat Książki Warszawa 2004, s.343
Herbert Otto Gille (ur. 8 marca 1897 roku w Bad Gandersheim - zm. 26 grudnia 1966 roku w Stemmen niedaleko Hanoweru) - SS-Obergruppenführer i General Waffen-SS.Waffen-SS (niem. Zbrojne SS) – zbrojne oddziały niemieckiej nazistowskiej formacji paramilitarnej Schutzstaffel (niem. eskadra ochronna), znane również pod skrótem SS.




Warto wiedzieć że... beta

SS-Mann był to podstawowy stopień w SS (później Allgemeine SS). Jego posiadacz posiadał pełne uprawnienia wynikające z przynależności do organizacji. Oznaczenia mundurowe: czarne patki i czarne pagony. Odpowiednikiem w SA był SA-Mann.
Bordeaux (wym. MAF [bɔʁdo]; oksyt. Bordèu) – miasto i gmina we Francji, stolica regionu Nowa Akwitania, w departamencie Żyronda.
Oradour-sur-Glane – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania-Limousin-Poitou-Charentes, w departamencie Haute-Vienne.
SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
Brigadeführer - w III Rzeszy stopień paramilitarny, któremu odpowiadał stopień Generalmajor w siłach zbrojnych III Rzeszy (Wehrmacht). Stopień taki istniał w SA i w SS. Pełna nazwa różniła się zależnie od organizacji. W SA brzmiała "SA-Brigadeführer" a w SS "SS-Brigadeführer".
Josef „Sepp” Dietrich (ur. 28 maja 1892 w Hawangen, zm. 21 kwietnia 1966 w Ludwigsburgu) – SS-Oberstgruppenführer i generał pułkownik Waffen-SS (nr w NSDAP – 89105, nr w SS – 1177), zbrodniarz wojenny.
Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

Reklama