Hedammu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hedammupotwór z mitologii hetyckiej, syn Kumarbiego i Szertapszuruhi, córki Morza.

Ea – jeden z najważniejszych bogów asyryjsko-babilońskich, bóg wód, kultury, mądrości, cywilizacji, sztuk, rzemiosł artystycznych. Jego pierwowzorem był sumeryjski bóg EnkiHetyci (biblijni חתי lub HTY) – lud posługujący się indoeuropejskim językiem hetyckim, który około XVII w. p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa (dzisiejsze Boğazkale) w Anatolii. Potęga państwa opierała się na znakomicie, jak na owe czasy, uzbrojonej armii (broń z żelaza, zbroje, doskonałe rydwany bojowe). W okresie swojej największej świetności Hetyci kontrolowali Anatolię, północną Mezopotamię, Syrię i Palestynę. Państwo Hetytów upadło około 1200 p.n.e. prawdopodobnie pod naporem Ludów Morza, chociaż nieliczne hetyckie miasta-państwa w północnej Syrii przetrwały do roku 708 p.n.e.

Narodzony ze związku Kumarbiego i Szertapszuruhi, wzrastał bardzo szybko mając ogromny apetyt, pożerał tysiące wołów, koni, koźląt i jagniąt. Opustoszałe z jego powodu miasta i wynurzającego się z morza Hedammu zauważa Isztar, która ostrzega Teszuba roniącego łzy po otrzymaniu owej wiadomości. Ea zapytuje Kumarbiego dlaczego dąży do wyniszczenia ludzi. Kumarbi widząc iż i Ea jest przeciwko niemu postanawia wezwać Morze, wysyła swojego posłańca Mikiszanu. Morze przybywa do niego rzeką, pod ziemią. Treść narady nie jest znana, prawdopodobnie obawiają się błyskawic Teszuba. W micie następnie pojawia się Isztar, która naga z przygrywającymi służkami pojawia się na brzegu morza. Hedammu początkowo chcący ją pożreć ulega jej urokowi, wychodzi z wody na brzeg gdzie prawdopodobnie zostaje pokonany.

Jam – w mitologii ugaryckiej bóg morza i rzek. Imię Yam oznacza po prostu „morze”, czasami nazywany jest także Nahar, co oznacza „rzeka”. Przedstawiany jako pół-człowiek, pół-ryba.Ugarit (Ugaryt) – starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, na terenie antycznego Kanaanu, leżące na wybrzeżu Morza Śródziemnego, obecnie w Syrii. Odkryte w 1929 roku przez francuską ekspedycję archeologiczną prowadzoną przez Claude Schaeffera w miejscowości Ras Szamra (jest to też współczesna nazwa tellu oraz miejsca wykopalisk) , na północnych przedmieściach Latakii.

Mit o Hedammu wykazuje pewne analogie z mitem o Ullikummi i ugaryckim Jam.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Maciej Popko, Mitologia hetyckiej Anatolii, WAiF, Warszawa, 1987, ​ISBN 83-221-0103-1




  • Reklama