Hardwick Hall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hardwick Hall – budynek w hrabstwie Derbyshire zaprojektowany przez Roberta Smythsona po 1590 r.

Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

W Hardwick Hall widać typową dla renesansowej architektury angielskiej wszechobecność prostej linii i przewagę okien w stosunku do zwartych ścian.

Budowla ta stanowi dynamiczna kulminację motywu szklanej klatki z silnymi akcentami wertykalnymi. Jego plan wprowadza nową italianizującą symetrię przez usytuowanie sieni po raz pierwszy w środku, prostopadle do korpusu budynku, podczas gdy średniowieczna wielka sień była zwykle sytuowana asymetrycznie. Sień nie jest już wykorzystywana do spożywania posiłków, gdyż na pierwszym piętrze pojawiła się duża jadalnia, na pierwszym piętrze mieściły się także imponujące apartamenty właścicielki.

Pierwsze przejawy renesansu w Anglii widoczne są dopiero w połowie XVI wieku, początkowo jako pojedyncze, ozdobne detale wprowadzone w okresie późnego gotyku (pod koniec tzw. stylu Tudorów) a później w okresie panowania tzw. stylu elżbietańskiego (1558-1603). W sztukach dekoracyjnych tego czasu utrzymywały się jeszcze elementy formalne angielskiego gotyku, łącząc się z nowymi formami włoskiego renesansu, które docierały do Anglii za pośrednictwem Włoch, Niderlandów, Francji i Niemiec. Był więc to styl mieszany, ale o wyraźnej przewadze cech narodowych. "Nowinki" włoskie interpretowane były w sposób dość powierzchowny, świadczący o niezrozumieniu zasad sztuki renesansowej. W XVI w. budownictwo sakralne w okresie reformacji niemal całkowicie zamiera. W dekoracji przeważają motywy zaczerpnięte z wzorników Serlia i Hansa Vredemana de Vries.
Hardwick Hall

Na drugim piętrze znajdowały się apartamenty paradne, a ponadto Długa Galeria i Wielka Wysoka Sala. Wprowadzenie dwóch niezależnych od siebie zespołów pomieszczeń-publicznych i prywatnych, rozpowszechnione później pod wpływem tego rozwiązania, wywodzi się prawdopodobnie z późnośredniowiecznego zwyczaju wyposażania królewskich zamków w osobne apartamenty dla króla i królowej.





Reklama