Halucynoza alkoholowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Halucynoza alkoholowa (omamica alkoholowa, ang. alcoholic hallucinosis, alcohol-induced psychotic disorder, AIPD) – postać psychozy alkoholowej, w której obrazie klinicznym dominują omamy słuchowe. Niekiedy mogą występować omamy dotyczące innych zmysłów i urojenia. Etiologia schorzenia wiąże się z wieloletnim i intensywnym spożywaniem alkoholu, halucynoza alkoholowa jest powikłaniem uzależnienia od alkoholu.

Halucynoza – pojęcie stosowane w psychiatrii na określenie stanu psychicznego lub zaburzenia, w którym występują omamy (halucynacje). Według różnych autorów, halucynoza może być stanem charakteryzującym się ciągłymi halucynacjami, zespołem urojeniowym wywołanym przez halucynacje, zespołem objawów charakteryzującym się uporczywymi halucynacjami. W odmiennym ujęciu (Ey, Claude, Schröder), halucynoza jest definiowana jako omamy, z których nieprawdziwości dotknięta nimi osoba zdaje sobie sprawę.Haloperydol, haloperidol (łac. Haloperidolum) – organiczny związek chemiczny zawierający w swej cząsteczce reszty p-fluoro- i p-chlorofenylowe oraz szkielet piperydyny. Jest to pierwsza użyta klinicznie pochodna butyrofenonu. Stosowany jako lek neuroleptyczny. Został otrzymany w 1958 roku przez Paula Janssena z belgijskiej firmy Janssen Pharmaceutica i wkrótce, po badaniach na zwierzętach, wprowadzony do badań klinicznych.

Epidemiologia[ | edytuj kod]

Uważa się, że halucynoza alkoholowa jest rzadkim powikłaniem uzależnienia od alkoholu, rozpoznawanym u 0,4–0,7% pacjentów uzależnionych od alkoholu.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Carl Hugo Wilhelm Ernst Wernicke (ur. 15 maja 1848 w Tarnowskich Górach, zm. 15 czerwca 1905 w Dörrberg im Geratal) – niemiecki lekarz, psychiatra i neurolog. Odkrył część mózgu odpowiedzialną za rozumienie mowy, nazwany na jego cześć ośrodkiem Wernickego. Upamiętnia go również nazwa opisanej przez niego jednostki chorobowej, encefalopatii Wernickego.
Majaczenie alkoholowe (delirium tremens, majaczenie drżenne, biała gorączka) – stan zaburzeń świadomości z iluzjami, omamami oraz urojeniami trwający do tygodnia. Często towarzyszą mu zaburzenia wegetatywne i inne objawy somatyczne. Jest spowodowany nagłym odstawieniem lub zmniejszeniem dawki alkoholu. Prawdopodobnie grają rolę również czynniki toksyczne. Śmiertelność wynosi poniżej 4%.
Urojenia (łac. delusiones) – zaburzenia treści myślenia polegające na fałszywych przekonaniach, błędnych sądach, odpornych na wszelką argumentację i podtrzymywane mimo obecności dowodów wskazujących na ich nieprawdziwość. Obecne w wielu psychozach, w tym w przebiegu schizofrenii. Szczególnie rozbudowany system urojeń charakteryzuje schizofrenię paranoidalną. Treść urojeń często nie odpowiada poziomowi wiedzy chorego.
DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
Leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyki – leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych głównie schizofrenii oraz innych psychoz, w przebiegu których występują objawy wytwórcze: urojenia, omamy, zaburzenia aktywności, uczuciowości, świadomości.
Halucynacje (omamy) (łac.: (h)al(l)ucinatio = majaczenie lub (h)al(l)ucinari = bredzić, majaczyć, śnić) – spostrzeżenia zmysłowe pojawiające się bez wystąpienia zewnętrznego bodźca.

Reklama