Guibert z Nogent

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek a{color:#a7d4ff}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek a{color:#a7d4ff}

Guibert z Nogent (ur. 15 kwietnia 1055, zm. 1124) – benedyktyński historyk, teolog i autor autobiograficznych pamiętników. Guibert był mało znany za życia, przez swych współczesnych nie zauważany. Dopiero niedawno zwrócili nań uwagę naukowcy, których zainteresowały jego pamiętniki, dające wgląd w życie codzienne w dobie średniowiecza.

Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek. Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Młodość[ | edytuj kod]

Rodzice Guiberta należeli do drobnej szlachty z okolic Clermont w Pikardii. Przez ponad siedem lat, jak Guibert pisze w swej pracy Monodiae, nie mogli począć dziecka. Gdy się im wreszcie udało, poród o mało nie skończył się śmiercią, tak matki jak i jego samego, jako że przyszły Guibert odwrócił się w łonie. Krewni złożyli ofiarę w kaplicy Najświętszej Marii Panny i zaprzysięgli przed ołtarzem, że jeśli dziecko przeżyje, zostanie przeznaczone na księdza. Guibert nie zszedł ze ścieżki przeznaczenia.

Pierwsza wyprawa krzyżowa – wyprawa wojenna, która zapoczątkowała okres zbrojnych krucjat, rozpoczętych przez Papieża Urbana II od apelu na synodzie w Clermont 27 listopada 1095 roku. Wyprawa wyruszyła w 1096 roku, z podwójnie obranym celem – zdobycia Jerozolimy i Ziemi Świętej oraz uwolnienia wschodnich chrześcijan spod islamskiej władzy.Kompleks Edypa jest pojęciem wprowadzonym do psychoanalizy przez Zygmunta Freuda. Mitycznym prawzorem jest Edyp, grecki król Teb, który, nie znając swoich biologicznych rodziców, zabił ojca, a potem ożenił się z matką i miał z nią dzieci.

Jego ojciec był niewierzącym gwałtownikiem, skłonnym do ekscesów, ale zmarł w rok po urodzeniu syna. W swych wspomnieniach Guibert pisze, że ta śmierć była dlań błogosławieństwem, bowiem gdyby ojciec żył, starałby się zapewne zmusić syna by został rycerzem, łamiąc tym samym przysięgę złożoną w obliczu Matki Boskiej. O matce wspomina, że była bardzo piękna, inteligentna i gorliwa w wierze. Guibert pisze o matce tak dużo i tak drobiazgowo, że niektórzy badacze, jak np. Archambault, uważają, że miał kompleks Edypa. Matka zadbała o jego edukację, gdy miał sześć lat odsunęła od zabaw z rówieśnikami i wynajęła prywatnego nauczyciela, który opiekował się chłopcem do dwunastego roku życia. Guibert wspominał nauczyciela jako bardzo wymagającego, ale niekompetentnego; niezależnie jednak od tego między Guibertem i nauczycielem utrzymywały się silne więzi.

Pikardia (fr. Picardie) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północnej części kraju nad kanałem La Manche. Ważny region rolniczy.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Gdy miał dwanaście lat matka porzuciła życie doczesne i wstąpiła do klasztoru w pobliżu Saint-Germer-de-Fly, a Guibert wkrótce poszedł w jej ślady. Po wstąpieniu do opactwa św. Germera uczył się pilnie zachwycony twórczością klasycznych poetów, jak Owidiusz czy Wergiliusz; wywarli oni znaczny wpływ na jego własne pisarstwo. Później, pod wpływem Anzelma z Aosty, który w roku 1093 miał zostać arcybiskupem Canterbury, zagłębił się w studiowaniu teologii.

Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Pisarstwo[ | edytuj kod]

W roku 1104, został przełożonym niewielkiego i biednego opactwa Nogent-sous-Coucy, co dało mu możność czynniejszego uczestnictwa w życiu Kościoła (miał teraz bliskie kontakty z biskupstwem) i dworu lokalnego barona. Przede wszystkim jednak miał teraz więcej czasu, by poświęcić się pisaniu. Jego pierwsza poważna praca z tego okresu, to dzieje I krucjaty, nazwane Dei gesta per Francos ("Czyny Boga poprzez Franków"), ukończone w 1108 i wygładzone w 1121 roku. Dei gesta to w większości przeróbka, w uroczystym stylu, pracy Gesta Francorum anonimowego normandzkiego dziejopisa; badacze dziejów wypraw krzyżowych z reguły nie wyrażali o niej pochlebnych opinii; fakt, że była powieleniem Gesta Francorum, a jej łacina była trudna, sprawiały, że uważano dzieło za zupełnie zbędne. Jednakże późniejsi tłumacze i wydawcy zwrócili uwagę na znakomity język utworu i oryginalne fragmenty tekstu. Co ważniejsze, Dei gesta dostarczają nam wielu wartościowych informacji, jak na przykład o tym jak przyjmowano krucjaty we Francji. Guibert osobiście znał krzyżowców, wzrastał wraz z nimi, a po latach wypytywał o przeżycia i doświadczenia.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Dla dzisiejszego czytelnika jego autobiografia, zatytułowana De vita sua sive monodiarum suarum libri tres, albo w skrócie Monodiae (Pojedyncze pieśni, powszechnie uznawane za jego Pamiętniki), napisana w 1115 roku, jest uważana za najbardziej interesującą wśród jego prac. Napisana w schyłkowym okresie życia i stylistycznie wzorowana na Wyznaniach św. Augustyna, opowiada nam o jego życiu od dzieciństwa po wiek dojrzały. Daje obraz życia w jego czasach i obyczajów panujących w jego kraju. Tekst podzielony jest na trzy "Księgi". Pierwsza to opis całego życia autora; druga to krótka historia jego klasztoru; trzecia daje opis powstania w pobliskim Laon. Dostarcza cennych informacji o życiu codziennym w średniowiecznym zamku i klasztorze, o ówcześnie stosowanych metodach nauczania, a także przybliża sylwetki ważniejszych i mniej ważnych osobistości tamtych czasów. Pracę Guiberta ożywiają jego namiętności i uprzedzenia, które są dowodem jego osobistego zaangażowania w dzieło.

Autobiografia – gatunek literacki (rodzaj biografii), w którym autor opisuje swoje życie. Głównym tematem tego rodzaju wypowiedzi jest więc jej autor. Większość autobiografii jest napisana w pierwszej osobie, choć zdarzają się i takie, w których autor – ustami narratora – mówi o sobie "on" lub zwraca się do siebie "ty". Na napisanie autobiografii decydują się zazwyczaj osoby publiczne, np. artyści, politycy.Dziewictwo Marii z Nazaretu, matki Jezusa – przedmiot wiary wszystkich chrześcijan, odnoszący się do rzeczywistego jej dziewictwa przed i w czasie urodzenia Jezusa, a także, według większości chrześcijan, również po urodzeniu.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Paul J. Archambault: A Monk's Confession: The Memoirs of Guibert of Nogent, 1995, ​ISBN 0-271-01481-4
  • John Benton (wyd.): Self and Society in Medieval France: The Memoirs of Abbot Guibert of Nogent (1984 reprint), University of Toronto Press ​ISBN 0-8020-6550-3
  • Robert Levine: The Deeds of God through the Franks : A Translation of Guibert de Nogent's Gesta Dei per Francos, 1997, ​ISBN 0-85115-693-2
  • Jay Rubenstein, Guibert of Nogent: Portrait of a Medieval Mind, New York: Routledge, 2002, ISBN 0-415-93970-4, OCLC 50023701.
  • Owidiusz, Publius Ovidius Naso (43 p.n.e. - 17 lub 18 n.e.) – jeden z najwybitniejszych elegików rzymskich, najbardziej utalentowany poeta epoki Augusta, należący do młodszego pokolenia twórców augustowskich. Syn bogatego ekwity z Sulmony (środkowa Italia). Zrezygnował z kariery urzędniczej i poświęcił się pisarstwu. Znajomy Horacego, przyjaciel Propercjusza. Najbardziej znany z utworów o tematyce miłosnej: Ars amatoria (Sztuka kochania), Amores - Pieśni miłosne, a także poematu epickiego "Metamorfozy". Utwór Sztuka kochania (Ars amandi, Ars amatoria) w 1564 r. trafił do indeksu ksiąg zakazanych.Aureliusz Augustyn z Hippony (łac. Aurelius Augustinus; ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego, jeden z ojców i doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz i błogosławiony prawosławny o berberyjskich korzeniach. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Bibilioteca Nacional do Brasil (pol. Brazylijska Biblioteka Narodowa) jest instytucją chroniącą dziedzictwo dokumentalne i bibliograficzne Brazylii, znajduje się w Rio de Janeiro, przy placu Cinelândia.
    Powstanie, dawniej insurekcja – zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy lub władzy okupacyjnej.
    Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).
    National Library of Australia (pol. Biblioteka Narodowa Australii) – australijska biblioteka narodowa w Canberrze, założona w 1960 roku.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.

    Reklama