Gui (naczynie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gui – naczynie do przechowywania żywności używane w starożytnych Chinach, mające postać misy z szerokim otworem i dwoma uchwytami po bokach.

Dynastia Shang (chiń.: 商朝; pinyin: Shāng Cháo) lub Yin (殷) – pierwsza historycznie potwierdzona dynastia panująca w Chinach, która panowała na północnym wschodzie Chin właściwych w dolinie Rzeki Żółtej od 1600 p.n.e. do 1046 p.n.e. Była następczynią na wpół legendarnej dynastii Xia i poprzedzała dynastię Zhou.

Pierwsze gui, początkowo ceramiczne, pojawiły się w okresie chińskiego neolitu (ok. 3000-2000 p.n.e.). Na szeroką skalę używano ich w okresie panowania dynastii Shang i we wczesnym okresie Zhou; wykonywano je wówczas z brązu. W późniejszym okresie Zhou zaprzestano ich używania w życiu codziennym i odtąd pełniły jedynie funkcje rytualne w ceremoniach funeralnych.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Gui (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-03-25].




Reklama