• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gubernator



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Terytorium zorganizowane – terytorium objęte przez Kongres Stanów Zjednoczonych ustawą Organic Act formalizującą terytorialny system rządów. Terytoria te dzielą się na terytoria inkorporowane i terytoria nieinkorporowane.Jan Maurycy Hauke herbu Bosak, (ur. 26 października 1775, Seifersdorf, Saksonia, zm. 29 listopada 1830, Warszawa) – hrabia, generał artylerii Wojska Polskiego Królestwa Polskiego, senator-wojewoda Królestwa Polskiego.
    Historia[ | edytuj kod]

    Korona Królestwa Polskiego i I Rzeczpospolita[ | edytuj kod]

    W Polsce w okresie XIV-XVIII w. uprawnienia odpowiadające stanowisku gubernatora posiadał starosta generalny, zastępujący króla na danym obszarze i dysponujący szerokimi kompetencjami w zakresie władzy prawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Instytucja gubernatora, jako przedstawiciela władzy cywilnej lub wojskowej, albo obu jednocześnie, pojawiła się w Polsce dopiero w początkach XIX w.

    Saint Lucia – państwo w Ameryce Środkowej na Morzu Karaibskim, na wyspie o tej samej nazwie należącej do archipelagu Wysp Zawietrznych, części Małych Antyli.Wojciech Chrzanowski (ur. 14 stycznia 1793 w Biskupicach, zm. 26 lutego 1861 w Paryżu) – polski generał i kartograf, twórca pierwszej mapy ziem polskich w skali 1:300 000.

    Księstwo Warszawskie[ | edytuj kod]

    Po wkroczeniu na ziemie polskie wojsk napoleońskich jesienią 1806 r. zaczęto stosować francuskie prawo wojenne, przewidujące ustanawianie w twierdzach lub w miastach o strategicznym znaczeniu komendantów placu, posiadających szeroką władzę wojskową. Z chwilą powstania zagrożenia wojennego (wojna, oblężenie) otrzymywali nieograniczone zwierzchnictwo nad władzami cywilnymi i wojskowymi na podległym sobie terenie z tytułem gubernatora. Początkowo funkcje te pełnili oficerowie francuscy. Ale już 30 sierpnia 1808 r. komendantem twierdzy w Toruniu został mianowany gen. Stanisław Woyczyński, który w grudniu tego roku został gubernatorem Torunia i departamentu bydgoskiego. Polscy gubernatorzy, mianowani przez polskie władze pojawiają się w 1809 r. w okresie wojny polsko-austriackiej. Powołano wówczas gubernatora m. st. Warszawy. Odrębnego gubernatora miała Praga i twierdze w Modlinie, Serocku, Zamościu i Toruniu. W okresie drugiej wojny polskiej (1812–1813) mianowano gubernatora w Warszawie z kompetencjami na cały obszar Księstwa. Został nim gen. dyw. Adriena Jean-Baptiste Amable Ramond du Bosc, hrabia du Taillis. Podobnie było na Litwie, gdzie gubernatorem Wilna został gen. bryg. Antoine Henri Jomini. Uprawnienia gubernatora regulowało początkowo Prawo tyczące się zachowania, podziału miejscowości warownych i posterunków wojskowych, policji fortyfikacji, itd… z 10 lipca 1791 r., a później napoleoński dekret imperialny dotyczący organizacji i służby sztabów miejscowości z 24 grudnia 1811 r.

    Generalne Gubernatorstwo Wojskowe w Polsce (niem. Militärgeneralgouvernement in Polen – MGG in Polen, Militärgeneralgouvernement in Lublin) – austro-węgierska administracja okupacyjna w Królestwie Polskim (Kongresowym), działająca od 1 września 1915 r. do 3 listopada 1918 r.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

    Królestwo Polskie[ | edytuj kod]

    Władze polskie ponownie wróciły do urzędu gubernatora w okresie wojny polsko-rosyjskiej 1830–1831 (powstanie listopadowe). Ustanowiono ich w Warszawie i w głównych twierdzach Modlinie i Zamościu. Odrębnego gubernatora miała prawobrzeżna Praga. Znane są szczegółowo kompetencje gubernatora warszawskiego. Określone zostały w postanowieniu Rządu Narodowego z 20 lutego 1831 r. Uzyskał pełnię władzy wykonawczej w mieście. Podlegały jego rozkazom władze wojskowe, cywilne oraz ludność cywilna. Miał czuwać, aby przestępcy zagrażający bezpieczeństwu kraju albo bezpieczeństwu osób i mienia, a także spokojowi publicznemu nie mieli schronienia w stolicy. Uzyskał w tym celu prawo wydawania wszelkich rozkazów i zarządzeń zapobiegających przestępstwom wszelkiego rodzaju. Do obowiązków gubernatora należało czuwanie, aby bez zezwolenia właściwych władz nikt ani nie burzył ani nie budował domów, składów żywności, składów drewna, mostów, okopów i t.p. Gubernator mógł usunąć z miasta osoby podejrzane, mógł zatrzymać rzemieślników potrzebnych do obrony lub takich mógł sprowadzić, podobnie jeśli chodzi o zboże, bydło i inne materiały potrzebne dla utrzymania garnizonu lub ludności. Ponadto mógł wewnątrz murów miejskich usuwać wszelkie przeszkody utrudniające obronę, podobnie poza murami mógł usuwać wszystko co ułatwiało by nieprzyjacielowi podejście do miasta, albo stanowiło osłonę przed atakami obrońców. Obowiązkiem gubernatora było zadbanie, wespół z Komisją Rządową Wojny, o odpowiedni garnizon wojska i należyte wyposażenie go w broń i amunicję. Działania te mógł wykonywać na rozkaz wodza naczelnego, Komisji Rządowej Wojny lub generała będącego naczelnie dowodzącym. Bez takiego rozkazu gubernator mógł przedsięwziąć niezbędne kroki, gdy tylko stwierdził zbliżanie się wojsk nieprzyjacielskich.

    Sir Frederick Nathaniel Ballantyne (ur. 5 lipca 1936), gubernator generalny Saint Vincent i Grenadyn, powołany 2 września 2002 po śmierci Charlesa Antrobusa i tymczasowych rządach Moniki Dacon.Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.

    II Rzeczpospolita[ | edytuj kod]

    W okresie wojny polsko-rosyjskiej 1919–1920, po załamaniu się wiosennej ofensywy polskiej i gwałtownym cofaniu się oddziałów polskich, nastąpił rozkład morale nie tylko w wojsku, ale także wśród urzędników cywilnych. Wydawano chaotyczne decyzje, porzucano samowolnie urzędy, zarządzając bez uzgodnienia z rządem ewakuację poszczególnych obszarów. Na posiedzeniu Rady Obrony Państwa w dniu 20 lipca 1920 r. omawiano sprawę przekazania cywilnej władzy administracyjnej władzom wojskowym. Na tym samym posiedzeniu uchwalono rozporządzenie upoważniające ministra spraw wewnętrznych do częściowego przekazania władzy wykonawczej władzom wojskowym. W dniu 31 lipca 1920 r. ministrowie spraw wewnętrznych i spraw wojskowych wydali wspólne rozporządzenie przewidujące mianowanie na zagrożonych działaniami wojennymi obszarach gubernatorów wojskowych. 6 sierpnia ROP uchwaliła rozporządzenie o stanie oblężenia. W dniu 29 lipca specjalnym rozkazem minister spraw wojskowych mianował gen. dyw. Franciszka Latinika wojskowym gubernatorem Warszawy. Gubernatorowi przyznane zostało prawo: wysiedlania ludności z miejsc zamieszkania, jeśli byłoby to uzasadnione względami obrony, wysiedlania pojedynczych jednostek z tych samych powodów, niszczenia i usuwania wszystkich rzeczy mogących utrudniać przeprowadzania operacji wojskowych bądź ułatwiać zadanie nieprzyjacielowi, wydawania zarządzeń pozwalających kontrolować działalność stowarzyszeń i zgromadzeń, zawieszania działalności stowarzyszeń utrudniających pośrednio lub bezpośrednio działania wojskowe, kontrolowania, zamykania, sekwestru lub ustanowienia zarządu przymusowego w przedsiębiorstwach handlowych i przemysłowych, jeśli okazałoby się, że ich działalność może mieć pośrednie lub bezpośrednie znaczenie dla celów obronnych albo być dla nich szkodliwa, wydawania postanowień aprowizacyjnych dla wojska i ludności cywilnej. Niewykonanie zarządzeń gubernatora zagrożone było karą do roku więzienia lub grzywną w wysokości 500 000 marek polskich, albo obiema karami łącznie.

    Współksiążęta Andory – dwoje książąt, będących kolegialną głową państwa w Księstwie Andory. Współksiążęta oficjalnie reprezentują księstwo na arenie międzynarodowej. Każdy ze współksiążąt jest reprezentowany w Andorze przez osobistego przedstawiciela.Antigua i Barbuda (ang. Antigua and Barbuda) – wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim, w archipelagu Małych Antyli (Ameryka Środkowa). Głową państwa jest królowa brytyjska, reprezentowana na wyspach przez gubernatora generalnego. Podstawą gospodarki jest turystyka. Do lat 70. XX wieku w gospodarce dominowało rolnictwo przemysłowe. Podział administracyjny jest nietypowy. Antigua, zamieszkana przez 98% ludności, jest podzielona na 6 okręgów, natomiast pozostałe wyspy są dependencjami.

    Polscy gubernatorzy i komendanci miast[ | edytuj kod]

    Księstwo Warszawskie[ | edytuj kod]

    Komendanci m. st. Warszawy

    1. płk Target (? – 02.09.1808)
    2. płk Louis Saunier (02.09.1808 – 23.04.1809)
    3. płk Józef Hornowski (03.06.1809 – 04.06.1809, 14.06.1809 – 06.07.1809)

    Komendanci twierdzy Modlin

    1. płk Cyprian Godebski (? – 12.04.1809)
    2. gen. bryg. Michał Piotrowski (12.04.1809 – 16.04.1810)
    3. gen. bryg. Stanisław Mojaczewski (16.04.1810 – 22.06.1812)
    4. gen. Herman Willem Daendels (22.06.1812 – 25.12.1813)

    Komendanci twierdzy Serock

    Wacław Sierakowski (ur. 1788 w Kamieńcu Podolskim, zm. 1839 w Płocku) – polski dowódca wojskowy, generał brygady powstania listopadowego.Ignacy Hilary Ledóchowski herbu Szaława (właśc. Ignacy Hilary Halka-Ledóchowski) (ur. 13 stycznia 1789 w Krupie k. Łucka, zm. 29 marca 1870 w Klimontowie) – polski generał brygady, syn Antoniego Bartłomieja i Julii z Ostrowskich.
    1. gen. bryg. Józef Niemojewski (?.04.1809 – ?. 06.1809)
    2. płk Neyman (?.06.1809 – 16.04.1810)
    3. płk Hilary Krasiński (16.04.1810 – ?)

    Komendanci twierdzy Zamość

    1. gen. bryg. Maurycy Hauke (20.05.1809 – 03.02.1813)

    Gubernatorzy m. st. Warszawy

    1. gen. dyw. Antoni Amilkar Kosiński (04.06.1809 – 14.06.1809)
    2. gen. dyw. Henryk Kamieniecki (06.07.1809 – ?.10.1809)

    Gubernatorzy twierdzy Praga (wcześniej komendant twierdzy)

    1. płk Józef Hornowski (?.03.1809 – 16.04.1810)

    Gubernatorzy twierdzy Toruń (wcześniej komendant twierdzy)

    Antoni Amilkar Kosiński herbu Rawicz (ur. 1769, zm. 1823) – generał polski, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej i wojen napoleońskich, współtwórca Legionów Polskich we Włoszech.Cécile Ellen Fleurette La Grenade (ur. 30 grudnia 1952 roku w Laborie) – grenadyjska polityk, bromatolog. Gubernatorka generalna Grenady od 7 maja 2013 roku. Pierwsza kobieta na tym stanowisku. Absolwentka Uniwersytetu Indii Zachodnich i University of Maryland, College Park. Odznaczona orderem św. Michała i św. Jerzego i orderem Imperium Brytyjskiego.
    1. gen. dyw. Stanisław Woyczyński (12.09.1808 – 22.06.1812)

    Gubernatorzy twierdzy Zamość

    1. gen. dyw. Maurycy Hauke (03.02.1813 – 25.11.1813)

    Królestwo Polskie: wojna polsko-rosyjska 1830–1831[ | edytuj kod]

    Komendanci m. st. Warszawy

    1. gen. bryg. Jan Kanty Julian Sierawski (30.11.1830 – 04.12.1830)

    Gubernatorzy m. st. Warszawy

    1. gen. dyw. Piotr Szembek (04.12.1830 – 19.12.1830)
    2. gen. dyw. Stanisław Woyczyński (19.12.1830 – 02.03.1831)
    3. gen. broni Jan Stefan Krukowiecki (02.03.1831 – 30.05.1831)
    4. gen. bryg. Andrzej Ruttié (14.06.1831 – 06.08.1831) (zastępca gubernatora)
    5. gen. dyw. Henryk Dembiński (07.08.1831 – 13.08.1831)
    6. gen. bryg. Emilian Węgierski (13.08.1831 – 15.08.1831) (zastępca gubernatora)
    7. gen. broni Jan Stefan Krukowiecki (15/16.08.1831 – 18.08.1831)
    8. gen. dyw. Wojciech Chrzanowski (18.08.1831 – 06.09.1831)
    9. gen. bryg. Wacław Sierakowski (06.09.1831 – 08.09.1831)

    Wicegubernatorzy m. st. Warszawy

    Belize – państwo w Ameryce Środkowej leżące na półwyspie Jukatan, nad Morzem Karaibskim, od północy graniczące z Meksykiem (długość granicy 250 km), a na zachodzie z Gwatemalą (266 km).Współksiążę francuski – współksiążę (koregent) Andory wraz z współksięciem episkopalnym. Współksięciem Andory jest prezydent Francji (obecnie François Hollande). Jego osobistym przedstawicielem w Andorze jest obecnie Sylvie Hubac.
    1. gen. bryg. Ksawery Franciszek Niesiołowski-Korzbok (19.12.1830 – 02.03.1831)
    2. płk Ludwik Kamieński (02.03.1831 – 08.09.1831)

    Gubernatorzy twierdzy Praga

    1. gen. bryg. Walenty Andrychiewicz (?.02.1831 – ?.03.1831)
    2. płk Franciszek Koss (?.03.1831 – 22.07.1831)
    3. gen. bryg. Kazimierz Dziekoński (22.07.1831 – 08.09.1831)

    Gubernatorzy twierdzy Modlin (wcześniej komendant twierdzy)

    1. gen. bryg. Ignacy Hilary Ledóchowski (07.02.1831 – 09.10.1831)

    Gubernatorzy twierdzy Zamość (wcześniej komendant twierdzy)

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.
    1. gen. bryg. Jan Kanty Julian Sierawski (04.12.1830 – 07.02.1830)
    2. gen. bryg. Jan Krysiński (07.02.1831 – 21.11.1831)

    II Rzeczpospolita: wojna polsko-bolszewicka 1919–1920[ | edytuj kod]

    Wojskowy Gubernator Warszawy

    1. gen. dyw. Franciszek Latinik (05.08.1920 – 08.09.1920)

    Okupacja niemiecka i austriacka (I wojna światowa)[ | edytuj kod]

    Podczas okupacji Królestwa Kongresowego w l. 1914–1918 przez Niemcy i Austro-Węgry zostały utworzone jednostki administracyjne:

  • Generalne Gubernatorstwo Warszawskie – niemiecka administracja północnej części Królestwa, generalnym gubernatorem był gen. Hans Hartwig von Beseler
  • Generalne Gubernatorstwo Lubelskie – administracja austro-węgierska w części południowej (siedziba: Lublin), generalnymi gubernatorami byli:
  • gen. mjr. Erich von Diller (17 sierpnia 1915 – maj 1916)
  • gen. artylerii Karl Kuk (maj 1916 – kwiecień 1917),
  • gen. mjr. Stanisław Szeptycki (26 kwietnia 1917 – 19 lutego 1918)
  • gen. piechoty Anton Lipoščak (marzec 1918 – listopad 1918).
  • Okupacja niemiecka (II wojna światowa)[ | edytuj kod]

    W październiku 1939 hitlerowskie Niemcy na okupowanych obszarach Polski utworzyły Generalne Gubernatorstwo okupowanych polskich obszarów. Gubernatorem został mianowany przez Adolfa Hitlera Hans Frank, który pełnił tę funkcję do końca – czyli do stycznia 1945 (choć mienił się Gubernatorem do kapitulacji Rzeszy w maju 1945).

    La Seu d’Urgell (wym. [ɫəˌsɛwdurˈdʒɛʎ]; hiszp. Seo de Urgel) – miasto u stóp Pirenejów (dawniej Urgell lub Ciutat d’Urgell) i hiszpańska gmina w Katalonii, w prowincji Lleida, w comarce Alt Urgell. Gubernatorzy stanów i terytoriów są najwyższymi urzędnikami władzy wykonawczej w stanach i terytoriach Stanów Zjednoczonych. Tytuł gubernatora został przejęty z brytyjskiej administracji kolonialnej, działającej w koloniach północnoamerykańskich przed powstaniem USA. Należy jednak pamiętać, iż współcześni gubernatorzy stanowi nie podlegają w żaden sposób władzom federalnym USA (nieco inaczej jest z gubernatorami terytoriów).


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).
    Wojewoda (łac. comes palatinus) – organ administracji państwowej w Polsce, a w przeszłości także w innych krajach słowiańskich i bałkańskich: w Czechach, Rosji, Bułgarii, Mołdawii i Siedmiogrodzie.
    Hans Michael Frank (ur. 23 maja 1900 w Karlsruhe, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki funkcjonariusz narodowosocjalistyczny, z wykształcenia prawnik, zbrodniarz wojenny. Uczestnik nieudanego puczu monachijskiego w 1923, członek NSDAP od 1927. Jeden z przywódców III Rzeszy i główny twórca jej systemu prawnego opartego na zasadzie wodzostwa (niem. Führerprinzip). W okresie 1939-1945 generalny gubernator okupowanych ziem polskich (Generalne Gubernatorstwo).
    Karl Kuk (ur. 1 grudnia 1853, Triest - zm. 26 listopada 1935, Wiedeń) - generał (Feldzeugmeister) c. i k. armii, generalny gubernator austriacko-węgierski w c. i k. strefie okupacyjnej Królestwa Polskiego od 1916 do 1917 rezydujący w Lublinie, pisarz austriacki.
    Walenty Andrychiewicz można też znaleźć pisownię Walenty Andrychewicz (1787-1849) – polski wojskowy ormiańskiego pochodzenia, generał powstania listopadowego.
    Rząd Narodowy – rząd polski powołany uchwałą Sejmu Królestwa Polskiego 29 stycznia 1831. Formalnie sprawował najwyższą władzę wykonawczą w Królestwie Polskim podczas powstania listopadowego.
    Austro-Węgry (t. Monarchia Austro-Węgierska; niem. Österreich-Ungarn, węg. Osztrák-Magyar Monarchia) – państwo związkowe w Europie Środkowej. Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną i jednym z największych mocarstw w tamtym czasie. Państwo istniało 51 lat, od 1867 aż do rozpadu w 1918 roku i zakończenia I wojny światowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.05 sek.