Granat nasadkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Granaty nasadkowe

Granat nasadkowygranat miotany na dużą odległość za pomocą specjalnej nasadki montowanej na lufę karabinu.

Statecznik (brzechwa) – nieruchoma lub nastawna część usterzenia samolotu, rakiety lub pocisku rakietowego. Wyróżnia się stateczniki poziome i pionowe. Wykorzystywane do stabilizowania lotu. Konstrukcja statecznika zbliżona jest do konstrukcji skrzydła.3,7 cm PaK 36 (Panzerabwehrkanone 36)– niemiecka armata przeciwpancerna kalibru 37 mm. Opracowywana od 1925 w zakładach Rheinmetall, weszła do produkcji seryjnej w 1928, jako jedno z najnowocześniejszych dział przeciwpancernych świata. Produkcję przyspieszono w 1933, a w 1936 armata otrzymała oznaczenie PaK 35/36. Zadebiutowała bojowo podczas hiszpańskiej wojny domowej i wykazała się dużą skutecznością przeciw ówczesnym, lekko opancerzonym, czołgom.

Energia odpalonego naboju wyrzuca granat na dystans większy niż byłoby to możliwe przy klasycznym rzucie. Wyposażone są w statecznik i brzechwy. Rolę nasadki do wystrzeliwania granatów może spełniać również odpowiednio przystosowany tłumik płomieni. Granaty nasadkowe mogą być miotane za pomocą naboi ślepych lub ostrych (granaty wyposażone w pułapkę kulową).

Podział na przykładzie polskich G.N.:

  • Granat nasadkowy przeciwpancerny np. PGN-60,
  • Granat nasadkowy odłamkowy np. F-1N-60, KGN
  • Granat nasadkowy przeciwpancerno-odłamkowy np. GNPO,
  • Granat nasadkowy zapalający np. NGZ-93,
  • Granat nasadkowy dymny np. NGD-93,
  • Granat nasadkowy oświetlający np. NGOS.
  • W czasie II wojny światowej Niemcy opracowali unikatowy granat nasadkowy dla przeciwpancernej armaty 37 mm, zwany Stielgranate 41.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Martin J. Dougherty: Broń strzelecka od roku 1860 do współczesności. Bremen: MAK, 2010, s. 196-197. ISBN 978-3-939991-73-1.




  • Reklama