Gra karciana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykładowa rozgrywka w pana

Gra karcianagra, w której używa się kart do gry.

Kierki – gra w karty dla 4 osób. Jedna z najstarszych polskich gier w karty. Nazwa staropolska to chapanka. Istnieje kilkanaście znanych wersji. Celem gry jest zdobycie jak najmniejszej ilości punktów poprzez unikanie zebrania kart punktowanych lub zdobycie wszystkich punktowanych kart. Są to kiery oraz dama pik, walet karo oraz król kier i inne damy, walety i króle, punktowana też jest sama lewa oraz karne lewy np: 7 i 13 lub dwie ostatnie.Tysiąc – gra karciana dla dwóch, trzech bądź czterech graczy, której zwycięzcą zostaje osoba, która dzięki sumie punktów zdobytych w poszczególnych rozdaniach, jako pierwsza zdobędzie co najmniej 1000 punktów. Gra przeprowadzana jest za pomocą 24 kart, od 9 do Asa, przy czym pary Dama - Król tego samego koloru - w każdym z czterech kolorów, tworzą "meldunki" o wartości punktowej 40, 60, 80 i 100 w zależności od koloru.

Rodzaj użytych kart[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: karty.

Podstawowy podział przebiega między grami tradycyjnymi i kolekcjonerskimi grami karcianymi. Wśród gier tradycyjnych stosuje się najczęściej talie bazujące na talii brydżowej lub tarotowej.

Pasjans (z fr. patience "cierpliwość") – gra karciana, zazwyczaj jednoosobowa. Rozgrywka odbywa się za pomocą jednej lub dwóch talii kart. Zwykle celem gry jest ułożenie wszystkich kart (od najmniejszej do największej) na asach.Licytacja – w grach karcianych, np. brydżu, tysiącu element gry w karty, podczas której gracze zabiegają o wzięcie, zagranie, wyjście, itp.

Liczba graczy[ | edytuj kod]

Liczba graczy może wahać się od 1 (pasjanse), w nielicznych przypadkach sięgając nawet 20 (poker).

W pewnych grach jak poker, makao może brać udział różna liczba graczy bez szczególnych zmian reguł gry. Pewne gry posiadają specjalne warianty dla różnych liczb graczy (np. kierki które są przeznaczone dla czterech graczy, mają wariant dla trzech). Istnieją również gry, w których przy liczbie graczy większej niż przewidziana gracze kolejno opuszczają rozdania (skat, różne odmiany tarota). Inne gry praktycznie nie przewidują możliwości uczestnictwa w nich innej niż przewidziana liczby graczy (brydż).

Kent – towarzyska gra karciana dla 4 osób (dopuszczalna jest większa, parzysta liczba graczy). Gra została wprowadzona do Polski przez obywatela Kraju Basków Jona Garcia. Pierwotna nazwa gry brzmiała „Cuadrado”, hiszp. „KANT”; źròdło: la casa de Jon. Kości – popularna gra dla 2-4 osób, w której gracze turlają 5 typowymi sześciennymi kostkami, by uzyskać określone układy oczek, za które otrzymuje się punkty. Celem gry jest uzyskanie największej ilości punktów. Wbrew pozorom nie jest to gra zależna tylko od szczęścia -- liczy się w niej raczej umiejętność kalkulacji.

Gracze w grach karcianych grają samodzielnie lub dobierają się w drużyny, które są stałe (brydż) lub zmieniają się (skat).

Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Veto (Szlachecka Gra Karciana Veto!) – największa polska karcianka (kolekcjonerska gra karciana, ang. collectible card game, CCG). Gra utrzymana jest w klimacie staropolskim. Gracze kierują frakcjami podczas wolnej elekcji 1648 roku. Do wyboru jest pięć frakcji: Awanturnicy, Osmanowie, Dworscy, Radziwiłłowie, Wiśniowieccy. Gra polega na obsadzeniu na tronie swojego kandydata na króla (elekta), szablą, złotem lub intrygą czy też poprzez podbój ziem Rzeczypospolitej.
Kolekcjonerskie gry karciane (pot. karcianki, z ang. collectible card games (CCG) lub trading card games (TCG)) – gry, w których każdy z graczy korzysta z osobistej talii specjalnie przeznaczonych dla danej gry kart. Gra jest dwu- lub wieloosobowa.
Preferans – gra w karty, zwykle dla trzech osób talią 32-kartową. Podobna do wista. Popularna zwłaszcza na przełomie XIX i XX wieku. Wzmianka o tej grze pojawiła się w lekturze „Lalka” Bolesława Prusa oraz książkach awanturniczo-przygodowych Sergiusza Piaseckiego.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
As − pierwotnie najmłodsza, choć obecnie w większości gier najstarsza w talii karta do gry (w niektórych grach "ważniejszy" od asa jest joker). As w żargonie brydżystów to tuz.
Munchkin – popularna niekolekcjonerska gra karciana stworzona przez Steve’a Jacksona, ilustrowana przez Johna Kovalica i wydana przez Steve Jackson Games. Jest parodią gier RPG, w zestawie podstawowym i jego rozszerzeniach – D&D, natomiast w późniejszych dodatkach wyśmiana zostaje po kolei większość popularnych systemów.
Pan – gra karciana dla dwóch i więcej osób (najczęściej maksimum to cztery osoby), w której wykorzystuje się małą talię kart (24 karty). Inna spotykana nazwa tej gry to "trzy litery", "inteligent", bądź "Historyczny Upadek Japonii" (rozwinięcie błędnego ortograficznie zapisu wulgarnego określenia męskiego członka, będącego drugą, alternatywną nazwą dla tej gry). Starszeństwo kart: od Asa do 9.

Reklama