Go-Fushimi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cesarz Go-Fushimi (jap. 後伏見天皇 Go-Fushimi tennō; ur. 5 kwietnia 1288 r., zm. 17 maja 1336 roku) – 93. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Przed wstąpieniem na tron nosił imię książę Tanehito (jap. 胤仁親王 Tanehito-shinnō).

Go-Fushimi panował w latach 1298-1301.

Był najstarszym synem cesarza Fushimi. Żonaty z Saionji Fujiwara Yasuko (jap. 西園寺(藤原)寧子). Jego dwaj synowie: cesarz Kōgon i cesarz Kōmyō dali początek dynastii północnej.

Mauzoleum cesarza Go-Fushimi znajduje się w Kioto. Nazywa się ono Fukakusa no kita no misasagi.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Dwór północny i południowy (jap. 南北朝 namboku-chō), to okres rozbicia dynastycznego w historii Japonii w latach 1331-1392.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Kunaichō: 後伏見天皇 (93)
  2. Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 274-275; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 238-239.
  3. Varley, p. 238; Titsingh, p. 274; Rous La Mazelière, Antoine. (1907). Le Japon, p. 546.
  4. Titsingh, p. 274; Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 625.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Alexandrowicz, Jerzy and Jan Banzemer. (1902). Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vols. 31-32. Warszawa: Druk. Jezierski. OCLC 255159704
  • Rous La Mazelière, Antoine. (1907). Le Japon, histoire et civilisation. Paris: Plon-Nourrit et cie. OCLC 3459691
  • Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
  • Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ​ISBN 0-231-04940-4​; ​ISBN 978-0-231-04940-5​; OCLC 59145842




  • Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Nihon Ōdai Ichiran (jap. 日本王代一覧, Nihon Ōdai Ichiran, "Katalog władców Japonii") – dawna kronika panowania cesarzy japońskich, z krótkimi notatkami i opisami ważniejszych wydarzeń.
    Kioto (jap. 京都市, Kyōto-shi, dosł. miasto stołeczne) – miasto w zachodniej części japońskiej wyspy Honsiu, stolica prefektury Kioto, dawna stolica Japonii i siedziba cesarza. Kioto jest częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin (jap. 京阪神, Keihanshin) zamieszkiwanego przez ok. 18 mln osób.
    Poniżej znajduje się chronologiczna lista cesarzy Japonii (mikado). Daty panowania pierwszych 28, a w szczególności pierwszych 16 władców, są oparte na tradycji, gdyż brakuje w tej kwestii odpowiednich źródeł historycznych.
    Isaac Titsingh (ur. 10 stycznia 1745 w Amsterdamie, zm. 2 lutego 1812 w Paryżu) – holenderski lekarz-chirurg, przedsiębiorca, dyplomata i przedstawiciel kompanii handlowej VOC (Vereenigde Oost-Indische Compagnie) na Dalekim Wschodzie.
    Poniżej znajduje się chronologiczna lista cesarzy Japonii (mikado). Daty panowania pierwszych 28, a w szczególności pierwszych 16 władców, są oparte na tradycji, gdyż brakuje w tej kwestii odpowiednich źródeł historycznych.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama