Gnozja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gnozja (z gr. gnosis – wiedza) – zdolność do rozpoznawania np. kształtów, wielkości, temperatury danych przedmiotów; tzw. "widzenie ręczne". Szczególnie dobrze rozwinięta jest u osób niewidomych.

Gnoza (stgr. γνῶσις gnosis "poznanie, wiedza") – forma świadomości religijnej, system sprzeciwu, wyjście poza granice uznawanego porządku. Gnoza to wiedza przynosząca zbawienie. Gnostycy głoszą istnienie prawdy hermetycznej, ukrytej. Człowieka przedstawiają jako istotę uśpioną pogrążoną w odrętwieniu. Wiedza oznacza przebudzenie. Gnoza odwołuje się do obrazu. Jej żywiołem są symbole.Grafestezja (gr. γραφὴ pisanie i αἴσθησις odczuwanie) – zdolność „odczytywania” (bez udziału wzroku) przez daną osobę kształtów (np. liter, symboli, figur geometrycznych) kreślonych na jej ciele

Szczególnym przypadkiem gnozji jest gnozja palców.

Wielkość to słowo, które może oznaczać rozmiar/rozmiary, poziom, ilość, odchylenie (także wskazówki przyrządu pomiarowego) lub cechę umysłu (charakteru osoby).Wzrok, zmysł wzroku – zdolność do odbierania bodźców wywołanych przez pewien zakres promieniowania elektromagnetycznego (u człowieka ta część widma nazywa się światłem widzialnym) ze środowiska oraz ogół czynności związanych z analizą tych bodźców, czyli widzeniem.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • agnozja
  • symultagnozja
  • grafestezja
  • gnoza
  • Agnozja (gr. αγνωσια - nieświadomość, nieznajomość) - to stan zaburzonej zdolności rozpoznania znanych elementów otoczenia, przy braku zaburzenia części odbiorczej na skutek uszkodzenia płatów ciemieniowych w mózgu. Termin wprowadzony przez Sigmunda Freuda w 1891 roku.




    Reklama