Teatr Miejski w Gliwicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gliwicki Teatr Muzyczny)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teatr Miejski w Gliwicach (1952–1996 Operetka Śląska, 1996–2001 Teatr Muzyczny w Gliwicach, 2001–2016 Gliwicki Teatr Muzyczny) – teatr dramatyczny w Gliwicach znajdujący się przy ulicy Nowy Świat 55–57. Powołany 13 października 2016 roku uchwałą Rady Miasta Gliwice. Spektakle prezentowane są na czterech scenach: Dużej Scenie przy Nowym Świecie, Małej Scenie przy Nowym Świecie, Scenie przy alei Przyjaźni oraz Scenie Bajka w budynku Kina Amok.

Wioletta Białk (ur. 18 października 1974 w Chorzowie) - sopranistka, studiowała w latach 1994 - 2000 na Akademii Muzycznej w Katowicach, Wydział Wokalno - Aktorski pod kierunkiem prof. Alicji Słowakiewicz-Wolańskiej. Była stypendystka Ministra Kultury oraz Prezydenta Miasta Chorzowa. Występowała w bytomskiej Operze Śląskiej, poznańskim Teatrze Wielkim. Jest solistka Teatru Muzycznego w Gliwicach, gościnnie występuje w chorzowskim Teatrze Rozrywki.Tomasz Man (ur. 31 sierpnia 1968 w Rzeszowie ) – polski dramatopisarz, reżyser teatralny, autor adaptacji teatralnych i słuchowisk radiowych.

Historia[ | edytuj kod]

Teatr muzyczny[ | edytuj kod]

Teatr został założony 11 października 1952 roku jako Operetka Śląska ze sceną w Gliwicach (filia Opery Śląskiej w Bytomiu); od 2001 do 2016 roku działał pod nazwą Gliwicki Teatr Muzyczny. Jego repertuar zawierał zarówno klasyczne operetki, jak i nowoczesne musicale.

Taniec współczesny – taniec oparty na idei baletu, pozbawiony jednak jego sztywnych zasad, w szczególności kładzie nacisk na pokazanie emocji tancerza, który tańcząc układ, stara się opowiedzieć odbiorcy pewną historię poprzez ruchy charakterystyczne dla rodzaju tej opowieści. Taniec współczesny jest bardzo luźną formą tańca, to znaczy, że nie ma ograniczeń tak, jak w balecie, co do ustawienia ciała – tutaj tancerz ma ogromną dowolność w kreowaniu ruchu, wykorzystywany jest tu ciężar ciała, grawitacja, oddech, swingi itp. W latach 70. XX wieku za sprawą Piny Bausch powstał teatr tańca, opierający się o technikę tańca współczesnego.Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.

W 2005 roku Gliwicki Teatr Muzyczny przejął opiekę nad Ruinami Teatru Miejskiego w Gliwicach, a rok później nad budynkiem byłego gliwickiego kina Bajka. Na trzech scenach odbyły się polskie prapremiery musicali Człowiek z La Manchy M. Leigha, Hello, Dolly! J. Hermana, premiera operetki Ideał S. Moniuszki. Występowali tu tacy artyści jak: Maria Artykiewicz, Irena Brodzińska, Małgorzata Derdzianka, Xenia Grey, Wanda Polańska, Hanna Rutkowska, Stanisław Ptak, Ryszard Wojtkowski.

Jacek Kazimierz Głomb (ur. 1964 w Tarnowie) – polski reżyser teatralny i filmowy, dyrektor Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy.Wesoła wdówka (niem. Die lustige Witwe, węg. A víg özvegy) – operetka Franciszka Lehára w trzech aktach z 1905 roku. Premiera miała miejsce w Wiedniu w Theater an der Wien 30 grudnia 1905 roku. Libretto zostało napisane przez Victora Léon i Leo Steina.

W repertuarze GTM znajdowały się zarówno klasyczne operetki (Księżniczka czardasza E. Kálmána, Ptasznik z Tyrolu K. Zellera, Orfeusz w piekle J. Offenbacha, Wiedeńska krew i Zemsta nietoperza J. Straussa, Wesoła wdówka F. Lehára, Kwiat Hawaii P. Ábraháma), jak i musicale (Zorba J. Kandera, Footloose T. Snowa, Hello, Dolly! J. Hermana, Grają naszą piosenkę N. Simona i M. Hamlischa, 42 ulica H. Warrena, Ragtime S. Flaherty’ego). Ta dwutorowość rozwoju artystycznego teatru miała zapewnić spełnienie oczekiwań dwóch rodzajów publiczności: tej przywiązanej do dominującego jeszcze niedawno w Gliwicach repertuaru operetkowego, oraz tej zainteresowanej współczesnymi formami teatru muzycznego. W repertuarze teatru znajdowały się również inne gatunki, takie jak spektakl tańca współczesnego (Zagubieni w sobie K. Aleksander-Kmieć, Rzeczy niepokój J. Łumińskiego, Chodnik 05 Jarosława Stańka), opery (Cyrulik sewilski G. Rossiniego, Carmen G. Bizeta), balet (Dziadek do orzechów Piotra Czajkowskiego), farsa (Dajcie mi tenora! K. Ludwiga), oratorium (Gość oczekiwany J. Kohuta), koncert symfoniczny czy baśń muzyczna (Skarby Złotej Kaczki J. Talarczyka, Kot w butach M. Rosińskiego).

Jacques Offenbach (ur. 20 czerwca 1819 w Kolonii jako Jakob Eberst, zm. 5 października 1880 w Paryżu) – kompozytor francuski.Cyrulik sewilski (wł. Il Barbiere di Siviglia) – opera buffa Gioacchina Rossiniego w dwóch aktach z 1816 roku. Prapremiera: Rzym, Teatro Argentina, 20 lutego 1816. Libretto, napisane przez Cesarego Sterbiniego, oparte zostało na sztuce teatralnej Pierre’a Beaumarchais’go z 1775 roku pod tym samym tytułem. Oryginalny tytuł na premierze: Almaviva o sia L’inutile precauzione – Almaviva, czyli daremna przezorność. Tytuł Cyrulik Sewilski (Il Barbiere di Siviglia) pojawił się po raz pierwszy 10 sierpnia 1816 r. w Teatro Contavalli w Bolonii.

Teatr przygotowywał również koncerty okolicznościowe, m.in. operetkowo-musicalowe i młodzieżowe. W przedstawieniach teatru występowali m.in.: Grażyna Brodzińska, Iwona Hossa, Ewa Uryga, Małgorzata Walewska, Andrzej Kostrzewski, Jaromir Trafankowski, Leszek Świdziński. Na stałe związani z gliwicką sceną są soliści, m.in.: Wioletta Białk, Małgorzata Długosz, Jolanta Kremer, Anita Maszczyk i Michał Musioł oraz chór, zespół baletowy i orkiestra teatru. Stałym współpracownikiem GTM był zespół kameralny Kwartet Śląski.

Jerzy Trela (ur. 14 marca 1942 w Leńczach) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, członek Narodowej Rady Kultury i Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL (1986–1989), poseł na Sejm PRL IX kadencji (1985–1989).Bytom (łac. Bitom, Bithom, niem. Beuthen, śl-niem. Beuthn, śląs. Bytůń) – miasto na prawach powiatu, położone w południowej Polsce, na Górnym Śląsku, w województwie śląskim, na Wyżynie Śląskiej, w centrum konurbacji górnośląskiej.

Od 2005 roku Gliwicki Teatr Muzyczny był organizatorem Krakowskiego Salonu Poezji w Gliwicach oraz cyklicznych imprez teatralnych i filmowych. Najważniejszą z nich były Gliwickie Spotkania Teatralne (1989–2015), w ramach których występowały m.in. teatry: Stary Teatr w Krakowie; Teatr Ateneum, Teatr Powszechny, Teatr Studio z Warszawy; Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi; Teatr Witkacego z Zakopanego. Uzupełnieniem programu GST były Dziecięce Spotkania Teatralne prezentujące „dziecięcego” repertuaru teatralnego z Polski i zagranicy – oraz Jesienne Teatrałki – październikowy przegląd twórczości wybranego zespołu. Impresariat GTM był również organizatorem festiwalu Jazz Sessions i gliwickich Nocy Świętojańskich, a pod egidą GTM działało kino studyjne „Amok”. Teatr wydawał Gliwicki Magazyn Kulturalny – bezpłatny miesięcznik, przybliżający mieszkańcom miasta jego ofertę kulturalną. Artyści GTM gościli m.in. w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie, Teatrze Muzycznym w Gdyni, Teatrze Polskim w Warszawie oraz w stołecznej Sali Kongresowej.

Bohumil Hrabal (ur. 28 marca 1914 w Brnie, zm. 3 lutego 1997 w Pradze), czeski pisarz, uważany za znaczącego twórcę światowej literatury XX wieku. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad 25 języków. Według jego opowiadań powstało kilka filmów, z których najbardziej znane są Pociągi pod specjalnym nadzorem Jiříego Menzla (Oscar za najlepszy film nieanglojęzyczny).Gliwickie Spotkania Teatralne, organizowane przez Gliwicki Teatr Muzyczny – jeden z najstarszych festiwali teatralnych w kraju.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Wanda Polańska (ur. 29 kwietnia 1931 w Fumay we Francji) – polska śpiewaczka operetkowa. Uczennica profesora Józefa Gaczyńskiego w Krakowie. Jak głosi anegdota, na pierwszym spotkaniu z profesorem Józefem Gaczyńskim mistrz sprawdzał jej skalę sopranu. Polańska śpiewała coraz wyżej i wyżej, w końcu profesor zarządził: „Dziecko, przestań, bo mi klawiatury braknie!”. Tak narodził się najsłynniejszy głos powojennej operetki polskiej.
Charles Duncan Macmillan (ur. 1 czerwca 1890 r. w Nottingham, zm. 15 września 1963 r. w Perth) – brytyjski lekkoatleta specjalizujący się w biegach sprinterskich, uczestnik igrzysk olimpijskich.
Karl Zeller (ur. 19 czerwca 1842 w Sankt Peter in der Au, zm. 17 sierpnia 1898 w Baden bei Wien) – austriacki kompozytor operetkowy i radca ministerialny. Zasłynął jako twórca operetki Ptasznik z Tyrolu.
Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego – państwowa instytucja kultury zajmująca się dokumentacją, promocją i animacją polskiego życia teatralnego. Jej siedziba mieści się w Warszawie przy ulicy Jazdów 1. Dyrektorem jest Maciej Nowak.
Farsa to odmiana komedii, w której łatwowierni, naiwni bohaterowie zostają wciągnięci w serię coraz bardziej nieprawdopodobnych wydarzeń. Dobra farsa to farsa precyzyjnie skonstruowana. W farsach niewiarygodne sytuacje, w które zostają wciągnięci bohaterowie, najczęściej są spowodowane ich wadami takimi jak np. próżność, sprzedajność lub chciwość. Wysiłki podejmowane przez bohaterów w celu wybrnięcia z niewygodnych lub kompromitujących sytuacji prowadzą jedynie do dalszego zapętlenia i jeszcze większej kompromitacji, aż do momentu, w którym w komicznych punktach kulminacyjnych wady zostają odpowiednio upokarzająco i przykładnie ukarane, po czym następuje względnie szczęśliwe zakończenie. Farsy prawie zawsze są poświęcone bezlitosnemu obnażaniu ludzkich słabości, a widzowie się śmieją, ponieważ łatwo mogą sobie wyobrazić siebie w sytuacji, w której to ich słabości zostają tak okrutnie obnażone. Akcja farsy musi od samego początku rozwijać się błyskawicznie i być budowana precyzyjnie. Konstrukcja farsy nie pozostawia miejsca na przypadek. Farsy nazywa się "komediami na haju".
Józef Glemp (ur. 18 grudnia 1929 w Inowrocławiu, zm. 23 stycznia 2013 w Warszawie) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor obojga praw, biskup diecezjalny warmiński w latach 1979–1981, arcybiskup metropolita gnieźnieński w latach 1981–1992, arcybiskup metropolita warszawski w latach 1981–2006, prymas Polski w latach 1981–2009, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w latach 1981–2004, kardynał prezbiter od 1983, od 2006 arcybiskup senior archidiecezji warszawskiej. Kawaler Orderu Orła Białego.
Footloose – amerykański film z 1984 roku w reżyserii Herberta Rossa. Początkowo film został dość nisko oceniony przez krytykę, nie stał się również sukcesem komercyjnym. Nie "kupiła" go młodociana widownia. Jego atutem od samego początku była natomiast ścieżka dźwiękowa, dzięki której film jest dzisiaj kultowym obrazem lat 80, młodzieżowym musicalem stawianym na równi z takimi obrazami jak Gorączka sobotniej nocy, Sława, Flashdance czy Dirty Dancing.

Reklama