Glaukonityzacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Glaukonityzacja – w procesie wietrzenia podmorskiego substancji ilastych, a także skaleni potasowych i łyszczyków, tworzy się minerał barwy zielonej zwany glaukonitem. Występuje w osadach morskich w postaci ziarn o zmiennym składzie chemicznym. Zawiera 4,9% do 9,5% tlenku potasu i może być źródłem potasu dla roślin.

– skała osadowa, bardzo drobnoziarnista, zbudowana jest głównie z minerałów ilastych (najczęściej kaolinit i illit) z domieszką łyszczyków oraz pyłu kwarcowego. Iły zawierają nie mniej niż 50% frakcji ilastej (ziarna o średnicy do 0,002 mm) i nie więcej niż 10% frakcji piaskowej (ziarna o średnicy od 0,05 mm do 2,0 mm). Grunty ilaste należą do gruntów spoistych. Ich wytrzymałość na obciążenie zależy przede wszystkim od wilgotności gruntu.Tlenek potasu, K2O – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych zawierający potas na I stopniu utlenienia.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Tomasza Komornicki (red.), Przewodnik do ćwiczeń z gleboznawstwa i geologii. Skrypt AR im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, cz. I
  • Glaukonit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony. Minerał o zmiennym składzie chemicznym.




    Reklama