Gian Galeazzo Visconti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gian Galeazzo Visconti
Herb rodziny Viscontich

Gian Galeazzo Visconti (ur. 16 października 1351 w Pawii, zm. 3 września 1402 w Melegnano) – zwany był Conte di Virtù od nazwy Vertus w Szampanii, tytułu wniesionego w posagu przez jego pierwszą żonę, Izabelę de Valois, córkę Jana II Dobrego, króla Francji. Był władcą Mediolanu, Werony, Cremony, Bergamo, Brescii, Belluno, Pieve di Cadore, Feltre, Pavii, Novary, Como, Lodi, Vercelli, Alby, Asti, Pontremoli, Tortony, Alessandrii, Valenzy, Piacenzy, Parmy, Reggio Emilia, Vicenzy, Vigevano, Borgo San Donnino oraz pierwszym księciem Mediolanu.

Królestwo Lombardzko-Weneckie (wł. Regno Lombardo-Veneto, niem. Königreich Lombardo-Venetien) – państwo w północnych Włoszech. Utworzone w 1815 na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego na terenach włoskich przyłączonych do Cesarstwa Austriackiego. W 1859 Lombardia została przyłączona do Królestwa Sardynii, a w 1866 Włochy anektowały Wenecję. Monarchę reprezentował wicekról, którym podlegali gubernatorzy, odrębny dla części lombardzkiej, odrębny dla weneckiej.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Życiorys[ | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Galeazzo II Visconti i Bianka Sabaudzka. Wcześnie został zmuszony do małżeństwa przez Ojca, który chciał rozciągnąć i wzmocnić wpływ swojej rodziny. Gian Geleazzo poślubił więc Izabelę de Valois. Jego ojciec, coraz bardziej chory, pozostawił właściwie kierownictwo polityki państwowej bratu Bernabò, co przyczyniło się do spełnienia się ambitnych zamiarów syna, który w 1377 r. skłonił ojca do powierzenia mu administracji zachodniej części państwa. Część ta obejmowała Novarę, Alessandrię, Tortonę, Casale i Vercelli. Rok później udało mu się przejąć władzę także nad Asti. W 1373 r. zmarła mu żona, ale pozostał mu po niej tytuł hrabiego Vertus (conte di Virtù). W 1378 r. zmarł jego ojciec, natomiast Gian Galeazzo, który ostatnie lata spędził pod kuratelą stryja, próbował zawrzeć kolejne małżeństwo. Jego wzrok kierował się jednak nie na inne rodziny panujące w Europie, aby poprzez więzi małżeńskie zapewnić siłę panowaniu Viscontich, ale na Półwysep Apeniński. W 1379 r. miał przyjąć w porcie w Pizie królową Sycylii Marię Sycylijską, ale król Aragonii Piotr IV, przeciwny temu małżeństwu, dzięki któremu prawa do Sycylii przeszłyby na Viscontich, wysłał flotę, która zmusiła statki mediolańskie do ucieczki.

Piemont (wł. Piemonte) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech. Od zachodu graniczy z Francją, od północy ze Szwajcarią i regionem Dolina Aosty, od wschodu z Lombardią i Emilią-Romanią, a od południa z Ligurią.Giovanni Maria Visconti, (ur. 1388 - zm. 16 maja 1412) - drugi książę Mediolanu, syn Gian Galeazzo Viscontiego i Katarzyny Visconti, córki Bernabò Viscontiego, stryja Gian Galeazzo. Był bratem Filippo Marii, który został jego następcą.

Rok 1380 zaznaczył się jako początek bardziej zdecydowanej polityki personalnej Gian Galeazzo, który coraz bardziej jawnie przeciwstawiał się stryjowi, mimo iż w tym roku poślubił jego córkę Katarzynę. Uzyskał od Wacława Luksemburskiego tytuł wikariusza cesarskiego, który służył mu do prezentowania się wobec poddanych jako prawowity władca. Bernabò jednak nie myślał rezygnować łatwo ze swojej władzy, ani przekazywać jej bratankowi. 6 maja 1385 r. w pobliżu Porta Ticinese Gian Galeazzo rozkazał go aresztować a sam został obwołany przez lud panem Mediolanu. Aby zachować pozory praworządności, wytoczył stryjowi proces oskarżając go o to, że rządził państwem bez legitymizacji ze strony cesarza. W ten sposób zostało przygotowane i usprawiedliwione zabójstwo Bernabò, który został otruty 18 grudnia 1385 r.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Novara – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemontu, w prowincji Novara, położone w północno-zachodniej części kraju, na zachód od Mediolanu. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 101 921 osób, a gęstość wynosiła 989,5 os./km.

W realizacji ambitnej i ekspansywnej polityki zwrócił się na wschód, próbując rozszerzyć swe panowanie w kierunku Wenecji. W tym celu sprzymierzył się w 1387 r. z Francesco di Carrara, władcą Padwy, który był w konflikcie z Antonio della Scala. W razie zwycięstwa przypadłaby mu Werona, a władcy Padwy Vicenza, ale Visconti opanował tak Weronę, jak Vicenzę. Następnie zmusił Francesco do abdykacji i zajął Padwę, Belluno i Feltre. Wszystkie te zwycięstwa sprawiły, że stał się najpotężniejszym władcą północnej Italii. Stanowiło to zagrożenie nie tylko dla państw włoskich, ale i władców spoza Włoch. Najbardziej zagrożona czuła się Florencja, która podjęła się tworzenia ligi przeciwko Viscontiemu, do której przystąpili również Stefan III książę Bawarii i Jan III d'Armagnac. Wojna rozpoczęła się 3 maja 1389 r. i trwała do 1390 r. 25 lipca 1391 r. w bitwie pod Alessandrią Armagnac został ranny i wkrótce zmarł. W styczniu 1392 r. zawarto pokój, który jednak nie był pomyślny dla władcy Mediolanu, ponieważ musiał on oddać Padwę. Jego aktywność polityczna skierował się ku Piemontowi, Emilii i Genui. Już w 1390 r. związał się z królestwem Francji, oddając wraz z posiadłością Asti swą córkę Walentynę za małżonkę Ludwikowi Orleańskiemu, bratu króla Karola VI. 1 maja 1395 r. cesarz Wacław nadał mu za 100 000 florenów tytuł księcia Mediolanu, w rok później nadał mu hrabstwo Pavia, a w 1397 r. ustanowił go księciem Lombardii.

Piotr IV Aragoński (hiszp. Pedro IV de Aragon) (ur. 5 września 1319, zm. 6 stycznia 1387) – król Aragonii w latach 1336–1387. Nosił przydomek “Ceremonialny” (hiszp. el Ceremonioso) ze względu na panującą na jego dworze sztywną etykietę.Wenecja Euganejska (wł. Veneto) – region administracyjny w północno-wschodnich Włoszech o powierzchni 18 377 km² ze stolicą w Wenecji (331,4 tys. mieszkańców). Od północy graniczy z Austrią, od wschodu z regionem Friuli-Wenecja Julijska, od południa z Emilią-Romanią a od zachodu z Trydentem-Górną Adygą i Lombardią.

Wkrótce na nowo rozgorzał wojna z Florencją, która stworzyła sojusz z Karolem VI, Francesco Novello z Padwy, Bolonią i innymi przeciwko Viscontiemu. W lipcu 1397 r. wojska mediolańskie wkroczyły na terytorium Mantui. Na początku zostały pokonane w Governolo, ale później zmusiły wroga do ucieczki. Na chwilę rozejm przerwał wojnę. Florencja jednak była ciągle nieprzejednanym wrogiem Viscontiego, a ten podsycał w wielu miastach Toskanii wrogość wobec niej do tego stopnia, że Siena, Piza, Perugia i Asyż uznały nad sobą jego władzę zwierzchnią. Wobec sytuacji oblężenia Florencja zmontowała nowy sojusz, do którego wszedł nowy cesarz Robert Bawarski. Jednak Gian Galeazzo pokonał wojska niemieckie w bitwie pod Brescią 24 października 1401 r. Po pokonaniu oddziałów ligi florenckiej, 28 czerwca 1402 r. wkroczył do Bolonii. Wydawało się, że dla Florencji nie ma już ratunku, a jej upadek jest nieunikniony, ale 3 września 1402 r. Gian Galeazzo zmarł. Śmierć położyła kres jego ambitnym planom, których zwieńczeniem miała być koronacja na króla Włoch. Wkrótce po jego śmierci z wielkich osiągnięć i zdobyczy ambitnej polityki księcia prawie nic nie zostało. Jego następcą został syn Giovanni Maria.

Bergamo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Bergamo. Dawna nazwa miejscowości to Bergomum.Uniwersytet w Pawii – państwowa szkoła wyższa, która została założona w 1361 roku we włoskim mieście Pawia. Uczelnia ma charakter interdyscyplinarny, dająca możliwość podjęcia studiów na dziewięciu wydziałch.

Charakterystyka rządów[ | edytuj kod]

Gian Galeazzo był doskonałym organizatorem oraz człowiekiem o wyjątkowym talencie politycznym. Jego polityka zagraniczna sprawiła, że księstwo Mediolanu osiągnęło apogeum swojego rozwoju i potęgi. Ustanowieni przez niego prawnicy dokonali przeglądu prawodawstwa mediolańskiego i zebrali je w jeden kodeks. W polityce wewnętrznej książę zachował tradycyjne urzędy i statuty lokalne, ale administrację podporządkował swojej władzy. Kazał też burzyć zamki szlacheckie i zabraniał budowy nowych, przez co bardziej podporządkowywał sobie szlachtę. Ograniczył przywileje i samodzielność Kościoła. Beneficja nie mogły być rozdawane bez jego wiedzy, a nominacje na urzędy kościelne musiały być z nim uzgodnione.

Królestwo Sardynii – państwo historyczne istniejące już od średniowiecza, od 1720 pod rządami dynastii sabaudzkiej, w 1743 połączone z Księstwem Sabaudii-Piemontu.Ludwik I Orleański (ur. 13 marca 1372, zm. 23 listopada 1407) – książę Orleanu, syn króla Francji Karola V Mądrego i Joanny de Burbon, pochodził z dynastii Walezjuszów.

Był też mecenasem kultury. Podjął budowę katedry w Mediolanie, klasztoru kartuzów w Certosa di Pavia, który miał być miejscem pochówku władców, a także odnowił Uniwersytet w Pawii oraz założył akademię malarstwa i bibliotekę.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Józef Andrzej Gierowski, Historia Włoch, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2003, ISBN 83-04-04674-1, OCLC 749360064.
  • International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.




    Warto wiedzieć że... beta

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Certosa di Pavia (klasztor) – zespół klasztorny położony ok. 8 km na północ od Pavii, którego początki sięgają XIV w. Jest jednym z najważniejszych zabytków późnogotyckich we Włoszech. Klasztor został zbudowany na skraju parku i terenów myśliwskich rodziny Viscontich, ówczesnych władców Mediolanu, którzy w Pavii mieli swoją rezydencję.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Alessandria (piem. Lissandria) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Alessandria. Miasto leży nad rzeką Tanaro, ok. 90 km na południowy wschód od Turynu. Alessandria jest ważnym węzłem kolejowym, ze stacją Alessandria.
    Półwysep Apeniński – półwysep w Europie Południowej, otoczony przez akweny Morza Śródziemnego: Morze Liguryjskie i Tyrreńskie od zachodu, Jońskie od południa oraz Adriatyckie od wschodu.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Padwa (wł. Padova, łac. Patavium, wen. Pàdova/Pàdoa) – miasto i gmina na północy Włoch w regionie Wenecji Euganejskiej, położone na Nizinie Padeńskiej w jej północno-wschodniej części nad rzeką Bacchiglione. Jest trzecim co do wielkości miastem pod względem liczby ludności w regionie po Wenecji i Weronie. Liczba mieszkańców Padwy (w granicach miasta) wynosi ok. 208 tysięcy na obszarze 93,03 km², co czyni je pierwszym miastem w Wenecji Euganejskiej pod względem gęstości zaludnienia. Miasto jest stolicą prowincji Padwa (wł. Provincia di Padova), w której mieszka 930 848 mieszkańców.

    Reklama