Gerard ter Borch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Koncert (1655)
Traktat westfalski (Traktat pokojowy z Münster) (1648)

Gerard ter Borch lub Terborch (ur. w grudniu 1617 w Zwolle, zm. 8 grudnia 1681 w Deventer) – holenderski malarz i rysownik okresu baroku, przedstawiciel malarstwa rodzajowego.

Ermitaż, Państwowe Muzeum Ermitażu (Эрмитаж, z fr. ermitage – "pustelnia") – rosyjskie muzeum państwowe w Sankt Petersburgu. Mieści się w pięciu pałacach nad brzegiem Newy. Nazwa muzeum pochodzi od jednego z pałaców zimowych Piotra I.Muzeum Narodowe w Warszawie (MNW) – muzeum sztuki w Warszawie, założone w 1862 jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie, narodowa instytucja kultury; jedno z największych muzeów w Polsce i największe w Warszawie.

Jego ojciec, Gerard ter Borch starszy, także był malarzem. W 1635 roku Gerard ter Borch młodszy wyruszył w 5-letnią podróż, podczas której odwiedził Anglię, Włochy i Francję. W latach 1640-41 przebywał we Włoszech i Hiszpanii, a między 1646 i 1648 odwiedził Münster, gdzie namalował obraz Traktat westfalski (Traktat pokojowy z Münster). Przede wszystkim jednak malował sceny rodzajowe i portrety. Na początku swojej kariery malarskiej (lata 30.-50.) malował głównie sceny z życia codziennego ubogich ludzi. W 1654 osiadł w Deventer, gdzie tworzył przedstawienia bogatych rodzin.

Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.

Wybrane dzieła[ | edytuj kod]

  • Autoportret – (ok. 1668), Mauritshuis, Haga
  • Chłopiec iskający psa – (ok. 1655), Stara Pinakoteka, Monachium
  • Dziewczyna obierająca jabłko – (ok. 1660), Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
  • Czytająca list – (1675), olej na płótnie, 70 × 54 cm, Ermitaż, Rosja
  • Elegancki żołnierz – (ok. 1662-63), Luwr, Paryż
  • Iskanie wszy (Matka czesząca dziecko) – (1653), Mauritshuis, Haga
  • Kielich lemoniady – (1663-64), Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Kobieta myjąca ręce – (ok. 1655), Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Koncert – (1655), Gemäldegalerie, Berlin
  • Koncert – (ok. 1657), Luwr, Paryż
  • Koncert – (ok. 1675), Art Museum, Cincinnati
  • Lekcja gry na gitarze – (ok. 1667), National Gallery w Londynie
  • List – (ok. 1655), Stara Pinakoteka, Monachium
  • List – (1661-62), Royal Collection, Londyn
  • Oficer piszący rozkaz – Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Ojcowskie napomnienie (Towarzystwo we wnętrzu) – (1654), olej na płótnie, 71 × 73 cm Rijksmuseum, Amsterdam
  • Pijąca wino – (1656-57), Städelsches Kunstinstitut, Frankfurt nad Menem
  • Portret Heleny van der Schalke – (1648), Rijksmuseum, Amsterdam
  • Portret kobiety – (1652), Muzeum Thyssen-Bornemisza, Madryt
  • Portret oficera – (ok. 1680), Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Portret rodziny Stone-Whetter – (ok. 1654), Gemäldegalerie, Berlin
  • Rodzina szlifierza – (ok. 1653), Gemäldegalerie, Berlin
  • Skrzypek – (ok. 1665), Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Tańcząca para – (1660), Polesden Lacey, Dorking
  • Toaleta damy – (ok. 1660), Institute of Arts, Detroit
  • Traktat pokojowy w Münster (Traktat westfalski) – (1648), National Gallery w Londynie
  • Wiejski listonosz – (ok. 1655), Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wendy Beckett, 1000 arcydzieł, Ewa Gorządek (tłum.), Warszawa: Arkady, 2001, ISBN 83-213-4218-3, OCLC 749354342.
  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ​ISBN 83-221-0686-6
  • Zbigniew Herbert, Martwa natura z wędzidłem, Warszawa: Zeszyty Literackie, 2003. ​ISBN 83-917979-4-5
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992. ​ISBN 83-7079-076-3
  • Janina Michałkowa, Holenderskie i flamandzkie malarstwo rodzajowe XVII wieku. Warszawa: Sztuka, 1955.
  • Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, Arcydzieła malarstwa europejskiego, Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007. ​ISBN 978-3-8331-2131-9
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Gerard ter Borch w Artcyclopedia.com (ang.). [dostęp 22.01.2009].
  • Art Renewal Center – galeria (ang.). [dostęp 22.01.2009].
  • National Gallery – galeria sztuki w Londynie, w północnej części Trafalgar Square. Jest to galeria państwowa, prezentująca kolekcję 2300 dzieł malarstwa, głównie zachodnioeuropejskiego, z lat 1250–1900, w tym zbiór obrazów sławnych francuskich impresjonistów i Vincenta van Gogha. Udostępniona jest bezpłatnie, jednak w przypadku okazjonalnych wystaw pobiera się opłatę za wstęp. Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie (niem. Gemäldegalerie Alte Meister), muzeum Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie, jedna z największych kolekcji malarstwa europejskiego na świecie.
    Malarstwo rodzajowe (fr. peinture de genre) – odrębny gatunek malarski, który wyróżnia tematyka związana z życiem codziennym, obyczajami, obrzędami, pracą, wypoczynkiem i zabawą. W przeciwieństwie do portretu indywidualnego czy zbiorowego, w scenach rodzajowych bohaterami są zwykle anonimowe osoby, przedstawiane bez upiększeń i idealizacji, podczas wykonywania zwykłych czynności.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Stara Pinakoteka (niem. Alte Pinakothek) – muzeum sztuki w Monachium. Mieści się w neorenesansowym budynku zaprojektowanym przez Lea von Klenze. Kolekcja, której historia zaczyna się już w XVI wieku, zawiera dzieła malarstwa niemieckiego, holenderskiego, flamandzkiego, francuskiego, włoskiego i hiszpańskiego od wieków średnich po rokoko.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama