• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Geometria - Kartezjusz



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Elementy (gr. Στοιχεῖα, Stoicheia) – pochodzący z IV wieku p.n.e. traktat arytmetyczny i geometryczny, obejmujący swym zakresem podstawowe zagadnienia obu tych nauk.Girolamo Cardano, Geronimo Cardano, Gerolamo Cardano, Hieronymus Cardanus, (ur. 24 września 1501 w Pawii, zm. 21 września 1576 w Rzymie) – włoski matematyk, astrolog i lekarz epoki renesansu.
    Uwagi[ | edytuj kod]
    1. Inna wersja polskiego tytułu: Rozprawa o Metodzie, aby dobrze kierować swym rozumem i szukać prawdy w naukach, oraz Dioptryka, Meteory i Geometria, które są esejami tej Metody, Mrówka i Błaszczyk 2010 ↓, s. 51.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Geometria ↓, s. 12.
    2. Geometria (ks. 2) ↓, s. 439.
    3. Mrówka i Błaszczyk 2010 ↓, s. 51.
    4. Mrówka i Błaszczyk 2010 ↓, s. 52.
    5. Geometria ↓, s. 13.
    6. Mrówka i Błaszczyk 2014 ↓, s. VI.
    7. Geometria ↓, s. 297.
    8. Geometria ↓, s. 315.
    9. Geometria ↓, s. 216.
    10. Geometria ↓, s. 369.
    11. Geometria ↓, s. 264.
    12. Encyklopedia PWN 1983 ↓, s. 598.
    13. Encyklopedia PWN 1984 ↓, s. 42.
    14. Kordos 2010 ↓, s. 149.
    15. Mrówka i Błaszczyk 2010 ↓, s. 53.
    16. Geometria ↓, s. 279.
    17. Geometria ↓, s. 400.
    18. Mrówka i Błaszczyk 2010 ↓, s. 52, 54.
    19. Geometria ↓, s. 290–291.
    20. Piotr Błaszczyk, Mirosława Sajka, On the Negative Numbers from the Historical and Educational Perspective, Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis: Studia ad Didacticam Mathematicae Pertinentia, 9, 2017, s. 6.
    21. Geometria ↓, s. 380.
    22. Mrówka i Błaszczyk 2014 ↓, s. V.
    23. Mrówka i Błaszczyk 2014 ↓, s. IV.
    24. Geometria ↓, s. 201.
    25. Geometria ↓, s. 201–202.
    26. Mrówka i Błaszczyk 2014 ↓, s. X.
    27. Geometria ↓, s. 205.
    28. Geometria ↓, s. 234–237.
    29. Geometria ↓, s. 264–277.
    30. Geometria ↓, s. 176–193.
    31. Mrówka i Błaszczyk 2014 ↓, s. VIII.
    32. Geometria ↓, s. 15.
    33. Mrówka i Błaszczyk 2010 ↓, s. 55.
    34. Science and Its Times ↓, s. 231.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Encyklopedia Powszechna PWN. T. 1. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 598 (Descartes René). ISBN 83-01-00001-5.
  • Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 42 (hasło Geometria). ISBN 83-01-00002-3.
  • Kartezjusz: Geometria. tłum. i kom. Piotr Błaszczyk, Kazimierz Mrówka. Kraków: TAiWPN UNIWERSITAS, 2015. ISBN 978-83-242-2759-4.
  • Kartezjusz. „Geometria”, Księga II, strony 315–323. „Argument”. 2/2014. 4, s. 439–446, 2014. przeł. Piotr Błaszczyk, Kazimierz Mrówka. [dostęp 2017-08-23]. 
  • Marek Kordos: Wykłady z historii matematyki. Warszawa: SCRIPT, 2010. ISBN 978-83-89716-18-7.
  • Kazimierz Mrówka, Piotr Błaszczyk. Metafizyka ruchu w „Geometrii” Kartezjusza. „ARGUMENT”. 2/2014. 4, s. I–XLIV, 2014. [dostęp 2017-08-23]. 
  • Kazimierz Mrówka, Piotr Błaszczyk. O „La Géometrie” Kartezjusza. „Konspekt”. 37, s. 51–55, 2010. [dostęp 2017-08-23]. 
  • Science and Its Times. Understanding the Social Significance of Scientific Discovery. red. N. Schlager, J. Lauer. T. III: 1450–1699. Farmington Hills, MI: Gale Group, 2000.
  • Fałszywy pierwiastek (fr. faussent) – archaiczne pojęcie matematyczne, w arytmetyce odcinków oznaczające rozwiązanie równania będące liczbą ujemną. Pojęcie wprowadził Kartezjusz jako odpowiedź na nieścisłości współtworzonej przez niego nowoczesnej arytmetyki XVII-wiecznej. Uznaje się to za pierwsze w historii matematyki europejskiej użycie liczb ujemnych. Marek Kordos (ur. 7 marca 1940) – polski matematyk, doktor habilitowany, geometra i historyk matematyki, wykładowca, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzator matematyki, założyciel i redaktor naczelny miesięcznika Delta, autor wielu książek, współzałożyciel Ośrodka Kultury Matematycznej oraz Stowarzyszenia na rzecz Edukacji Matematycznej.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Matematyczne zasady filozofii naturalnej (łac. Philosophiae naturalis principia mathematica – dzieło Isaaca Newtona, w którym przedstawił prawo powszechnego ciążenia, a także prawa ruchu leżące u podstaw mechaniki klasycznej. Newton wyprowadził prawa Keplera dla ruchu planet (sformułowane na podstawie obserwacji astronomicznych).
    Artis Magnæ, Sive de Regulis Algebraicis Liber Unus (w literaturze występuje także pod nazwami skróconymi: Artis Magnæ lub Artis Magnæ. Sive de Regulis Algebraicis, lub Ars magna) – traktat matematyczny autorstwa Girolamo Cardano, opublikowany w 1545 roku.
    Geometria analityczna – dział geometrii zajmujący się badaniem figur geometrycznych metodami analitycznymi (obliczeniowymi) i algebraicznymi. Złożone rozważania geometryczne zostają w geometrii analitycznej sprowadzone do rozwiązywania układów równań, które opisują badane figury. Przedmiotem badań geometrii analitycznej jest zasadniczo przestrzeń euklidesowa i własności jej podzbiorów, choć wiele wyników można uogólnić na dowolne, skończenie wymiarowe przestrzenie liniowe.
    Spirala Archimedesa – krzywa w R 2 {displaystyle mathbb {R} ^{2}} o równaniu we współrzędnych biegunowych:
    Jean Le Rond d’Alembert (ur. 16 listopada 1717 w Paryżu, zm. 29 października 1783 w Paryżu) – francuski filozof, fizyk i matematyk. Przedstawiciel epoki oświecenia.
    Rozprawa o metodzie (fr. Discours de la méthode) – podzielony na 6 części traktat filozoficzno – matematyczny, opublikowany przez Kartezjusza w roku 1637. To jedno z najbardziej wpływowych dzieł w historii, opisuje metodę poznawczą modelowaną na matematyce która daje solidne podstawy rozwoju wszystkim nowoczesnym naukom ścisłym. Dzięki tej rozprawie odżyła na nowo antyczna idea sceptycyzmu – wątpienia o wszystkim – od której Kartezjusz zaczął, aby wyzbyć się błędnych przekonań i założeń, w które na co dzień kompletnie bezpodstawnie wierzy ludzkość. O wszystkim trzeba było udowodnić, że istnieje.
    Kwadratrysa – rodzaj kinematycznie konstruowanej krzywej, która pierwszy raz została wprowadzona do greckiej geometrii przez Hippiasza z Elidy. Jest to krzywa płaska powstała z punktów przecięcia (zbiór punktów przecięcia) dwóch boków kwadratu przesuwanych ruchem jednostajnym w takim samym odstępie czasu w kierunku boku trzeciego, przy czym jeden z nich porusza się ze stałą prędkością kątową, drugi zaś – ze stałą prędkością liniową.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.122 sek.