Geografia fizyczna kompleksowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geografia fizyczna kompleksowadyscyplina naukowa w obrębie geografii fizycznej, nauka o budowie, organizacji, zróżnicowaniu i funkcjonowaniu środowiska przyrodniczego traktowanego jako całość. Środowisko jest rozpatrywane jako zespół zróżnicowanych krajobrazówsystem złożony z powiązanych i wzajemnie ze sobą oddziaływających komponentów.

Aksjomat (postulat, pewnik) (gr. αξιωμα [aksíoma] – godność, pewność, oczywistość) – jedno z podstawowych pojęć logiki matematycznej. Od czasów Euklidesa uznawano, że aksjomaty to zdania przyjmowane za prawdziwe, których nie dowodzi się w obrębie danej teorii matematycznej. We współczesnej matematyce definicja aksjomatu jest nieco inna:Geosystem – fragment przestrzeni geograficznej wyodrębniającej się z otoczenia pod względem przestrzennym i strukturalnym.

Jako synonimy geografii fizycznej kompleksowej funkcjonują również określenia geografia krajobrazu oraz geoekologia.

Geografia fizyczna kompleksowa dzieli się na: geografię fizyczną ogólną, geografię fizyczną regionalną, naukę o krajobrazie, paleogeografię, geografię fizyczną stosowaną i geochemię krajobrazu.

Do połowy XIX w. na przyrodę i geografię patrzono holistycznie (całościowo). Od tego czasu rozpoczął się, spowodowany zwiększaniem się ilości wiedzy, podział geografii i rozwój dyscyplin szczegółowych, jak geomorfologia, hydrologia, klimatologia etc. Obok nich rozwijała się, zainspirowana ideami Alexandra von Humboldta, kompleksowa geografia fizyczna łącząca różne działy geografii fizycznej. Gwałtowny rozwój tej dyscypliny nastąpił dopiero od połowy XX wieku.

Środowisko przyrodnicze (środowisko naturalne) – całokształt ożywionych i nieożywionych składników przyrody, ściśle ze sobą powiązanych, otaczających organizmy żywe. W jego ramach można wyróżnić następujące elementy:Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Geografia fizyczna kompleksowa syntezuje wiedzę dotyczącą budowy, organizacji i funkcjonowania, w różnych skalach, wielowymiarowego systemu środowiska przyrodniczego, które zmienia się pod wpływem sił naturalnych lub pod wpływem działań człowieka. Podstawą geografii fizycznej kompleksowej są 3 aksjomaty sformułowane przez E. Neefa: aksjomat planetarny, aksjomat krajobrazowy i aksjomat chronologiczny.

Hydrologia (z gr. hydor, woda) – dział geografii fizycznej, zajmujący się badaniem wody (pod każdą postacią), występującej w środowisku przyrodniczym.Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt (ur. 14 września 1769 w Berlinie, zm. 6 maja 1859 tamże) – niemiecki przyrodnik i podróżnik, jeden z twórców nowoczesnej geografii, młodszy brat Wilhelma von Humboldta.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Krystyna German: Geografia fizyczna kompleksowa. W: Antoni Jackowski (red.): Encyklopedia szkolna Geografia. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2004, s. 128. ISBN 83-7389-845-X. (pol.)
  • Geografia krajobrazu. W: Jan Wojnowski (red.): Wielka Encyklopedia PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 75. ISBN 83-01-13673-1. (pol.)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • geosystem
  • geokompleks
  • ekologia




  • Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    System (stgr. σύστημα systema – rzecz złożona) – obiekt fizyczny lub abstrakcyjny, w którym można wyodrębnić zespół lub zespoły elementów wzajemnie powiązanych w układy, realizujących jako całość funkcję nadrzędną lub zbiór takich funkcji (funkcjonalność). Z uwagi na fakt, że wyodrębnienie wszystkich elementów przynależących do systemu bywa w praktyce niekiedy bardzo trudne, dlatego do badania systemów wykorzystuje się ich uproszczone modele. Elementy przynależące do jednego systemu nie mogą jednak stanowić jednocześnie elementów przynależnych do innego systemu.
    Geografia fizyczna – jeden z podstawowych działów geografii (obok geografii społeczno-ekonomicznej i geografii regionalnej), bada środowisko przyrodnicze jako całość (geografia fizyczna ogólna) oraz jego poszczególne komponenty (składniki):
    Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Synonim (gr. synōnymos = równoimienny) – wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu, lub na tyle zbliżone, że można nim zastąpić to drugie w odpowiednim kontekście (auto – samochód). Synonimia może dotyczyć konstrukcji składniowych (mówić wiersz – mówić wierszem), form morfologicznych (profesorowie – profesorzy) i leksemów.

    Reklama