Geografia Makau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Położenie Makau

Makau jest specjalnym regionem administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej, który leży na południowym wybrzeżu Chin, nad Morzem Południowochińskim. Obszar Makau jest niemal w całości zurbanizowany i leży w strefie klimatu monsunowego. Obecny krajobraz regionu został znacznie przeobrażony.

Strefa Klimatów zwrotnikowych – w klasyfikacji klimatów Okołowicza, jedna z 5 głównych stref klimatycznych, obejmująca obszary kuli ziemskiej w okolicach obu zwrotników. Średnie roczne temperatury w tej strefie przekraczają 20 °C, ale średnie miesięczne są bardziej zróżnicowane w ciągu roku niż w klimacie równikowym: temperatura najchłodniejszego miesiąca może wynosić od 10 do 20 °C natomiast temperatury najcieplejszego miesiąca są wyższe niż we wszystkich pozostałych strefach (często przekraczają 30 do 35 °C). Cechą charakterystyczną klimatów zwrotnikowych są duże amplitudy dobowe temperatur. Opady występują najczęściej lub wyłącznie w półroczu letnim. W klimatach suchych są one sporadyczne lub całkowicie ich brak.Coloane (chiń. upr.: 路环岛; chiń. trad.: 路環島; pinyin: Lùhuán Dǎo; jyutping: lou6 waan4 dou2) – wyspa należąca do Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau. Znajduje się 5,3 km na południe od półwyspu Makau. Jej powierzchnia wynosi ok. 8,07 km². Na wyspie znajduje się najwyższy szczyt Makau Alto de Coloane.

Powierzchnia, położenie i granice[ | edytuj kod]

Powierzchnia – 32,5 km²

Położenie – 22°10'N i 113°33'E. Makau jest położone 60 km na południowy zachód od Hongkongu i 145 km na południe od Kantonu.

Granice – Makau graniczy z Chinami od zachodu i północy, linia brzegowa ma ponad 40 km.

Hongkong jest specjalnym regionem administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej, leżącym nad Morzem Południowochińskim. Obszar Hongkongu zajmuje cały półwysep Koulun wraz z licznymi w tym rejonie wyspami przybrzeżnymi. Hongkong leży 60 km na wschód od Makau (leży on na przeciwległym brzegu ujścia Rzeki Perłowej. Po drugiej stronie chińskiej granicy leży miasto ShenzhenTerytorium zależne – ogólne określenie obszarów znajdujących się pod różnymi formami zależności politycznej od jakiegoś państwa. Terytoriami zależnymi są lub były: kolonie, departamenty zamorskie i terytoria zamorskie, kondominia, protektoraty, terytoria mandatowe i powiernicze, terytoria stowarzyszone, terytoria zewnętrzne, dependencje, terytoria nieinkorporowane i inne.
Mapa regionu


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Taipa (chiński: 氹仔島; pinyin: Dàngzǎi Dǎo, jyutping: Tam5 Zai2 Dou2; minnański: tiap á tó) – wyspa należąca do Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau. Znajduje się 2,5 km na południe od półwyspu Makau. Jej powierzchnia wynosi ok. 6,33 km², zamieszkuje ją 7000 osób. Na wyspie mieści się, m.in. port lotniczy Makau, stadion Estádio Campo Desportivo i Uniwersytet Makau.
Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
Gleby ferralitowe (inaczej gleby farralityczne, ferrasole) - gleby występujące w strefie klimatycznej tropikalnej równikowej i podrównikowej, głównie na Półwyspie Indyjskim, Cejlonie i w rejonie Madagaskaru. Występują w odmianie czerwonej, czerwonożółtej i żółtej. Powstają w wilgotnym i gorącym klimacie na podłożu krystalicznym. Zawierają tlenki żelaza i aluminium. Mają kwaśny odczyn. Charakteryzują się małą zawartośćią próchnicy. Są mało żyzne. Niektóre rodzaje gleb ferralitowych były wcześniej klasyfikowane jako gleby laterytowe.
Estuarium (z łaciny aestuarium ‘droga morska’) – poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich.
Las monsunowy - formacja roślinna związana z klimatem podrównikowym, z trwającą 7-9 miesięcy letnią porą deszczową i krótką porą suchą wywołaną monsunami. Stanowią ją lasy z dominacją gatunków zrzucających liście w porze suchej. Występuje głównie w Azji Południowo-Wschodniej, w części Obszaru Malezyjskiego (np. na Jawie), poza tym w Ameryce Środkowej i Południowej, w części wschodniej i południowej Afryki, w Indiach oraz w północnej Australii.
Namorzyny, lasy namorzynowe, mangrowe, mangrowia – wiecznie zielona, pionierska formacja roślinna wybrzeży morskich w niemal całej strefie międzyzwrotnikowej. Jej zasięg w tej strefie ograniczają zimne prądy morskie omywające zachodnie wybrzeża Ameryki Południowej i Afryki. Namorzyny stanowią formację ziemno-wodną powstającą na przybrzeżnych płyciznach morskich, w miejscach osłoniętych (rafami koralowymi, w zatokach, lagunach i ujściach rzek). Niektóre płaskie wyspy pokrywają w całości. Szerokość pasa namorzynów sięgać może kilku kilometrów. Na ogół występują w obszarze pływów morskich i dlatego bywają też określane jako lasy pływowe. Określenie to nie jest jednak ścisłe, bowiem nie zawsze w miejscach występowania namorzynów pływy są wyraźne. Namorzyny zajmują ok. 150 tysięcy km (stan w roku 2010), przy czym między 1980 i 2010 rokiem ubyło ich 35 tysięcy km. Państwa, na których wybrzeżach znajdują się największe zasoby tej formacji to Indonezja (21%), Brazylia (9%) i Australia (7%).
Tajfun – lokalna nazwa cyklonów tropikalnych używana we wschodniej i południowo-wschodniej Azji. W tajfunach występuje tzw. oko cyklonu, w którym panuje bezwzględny spokój, nie pada deszcz i nie ma wiatru. Miejsce znajdujące się w oku cyklonu jest przez ok. 1 godzinę odcięte od sztormu.

Reklama