Geografia Dominiki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa Dominiki

Dominika jest małym państwem wyspiarskim leżącym w Ameryce Środkowej, w grupie Wysp Zawietrznych wchodzących w skład Małych Antyli. Ta niewielka wyspa została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1493 roku. Kraj ten cechuje się górzystym krajobrazem i równikowym klimatem.

Nietoperze, rękoskrzydłe (Chiroptera) – rząd ssaków łożyskowych, obejmujący ok. 1100 gatunków, do którego zalicza się 17 rodzin zgrupowanych w dwóch podrzędach:Czwartorzęd (Q) – najmłodszy okres ery kenozoicznej, który zaczął się 2,588 mln lat temu z końcem neogenu i trwa do dziś. Dzieli się na:

Powierzchnia i położenie geograficzne[ | edytuj kod]

Powierzchnia: 751 km

Położenie geograficzne (centralny punkt): 15°27'N i 61°21'W. Wyspa jest długa na 40 km i szeroka na 22 km.

Zdjęcie satelitarne Dominiki

Linia brzegowa: 148 km

Bonaire jest niewielką wyspą, należącą do Holandii, która leży na południowym skraju Morza Karaibskiego, prawie 90 km na północ od wybrzeży Wenezueli. Bonaire cechuje się nizinnym krajobrazem i suchym, tropikalnym klimatem. Wyspa ta jak i sąsiednia Curaçao została odkryta przez Alonso de Ojeda.Cieśnina Martynika (ang. Martinique Passage, fr. Canal de la Martinique) - cieśnina na Karaibach, między należącą do Francji wyspą Martyniką a niepodległym wyspiarskim państwem Dominiką. Łączy Morze Karaibskie z Oceanem Atlantyckim.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Morne Diablotins – najwyższa góra Dominiki o wysokości 1447 m n.p.m., położona w północnej części wyspy. Góra jest pochodzenia wulkanicznego.
Mahoń – drewno otrzymywane z różnych gatunków i rodzajów drzew. Mahoń amerykański pozyskuje się z mahoniowca (Swietenia), natomiast mahoń afrykański (tzw. zamahoń) z grusz afrykańskich (Mimusops).
Jaszczurki (Lacertilia, dawniej Sauria) – grupa gadów łuskonośnych obejmująca czworonożne lub beznogie zwierzęta lądowe o wydłużonym ciele, oczach posiadających powieki, mocnych szczękach i diapsydalnej czaszce. Występują na wszystkich kontynentach poza Antarktydą oraz na wielu wyspach oceanicznych. Są najliczniejszą grupą gadów obejmującą ponad 4000 gatunków.
Żółw olbrzymi (Aldabrachelys gigantea) – gatunek żółwi z rodziny Aldabrachelys. Jeden z największych żółwi na świecie. Podobny rozmiarem do sławnych żółwi słoniowych z Galapagos. Jego karapaks przeciętnie ma 120 cm długości, a dochodzi nawet do ok. 150 cm. Waga przeciętna samca to około 250 kg, chociaż jeden samiec w ZOO Fort Worth w Teksasie ważył ponad 360 kg.
Epifit (gr. epi – na, phyton – roślina), porośle, aerofit – roślina rosnąca na innej roślinie, ale zwykle nie prowadząca pasożytniczego trybu życia. Korzysta z innego gatunku jako podpory, a odżywia się najczęściej samodzielnie. W ekosystemach lądowych wyrasta często w miejscach, gdzie gromadzi się martwa materia organiczna (np. w kącie gałęzi/pędu) lub osiedla się na pędach innych roślin, a składniki odżywcze i wodę pobiera z powietrza i niesionych przez nie pyłów, opadów i detrytusu gromadzącego się w kątach pędów. Nieliczne epifity wykształcają ssawki i wyzyskują w różnym zakresie swego żywiciela (np. jemiołowate i loganiowate). Epifityzm jest szczególnie częsty wśród gatunków organizmów wodnych, które jako peryfiton porastają organy makrofitów.
Gleby wulkaniczne (andosole, gleby allofanowo-próchniczne) – gleby wytworzone z pyłów i popiołów wulkanicznych, bogate w szkliwo wulkaniczne.
Nizina – równinna lub prawie równinna wielka forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m..

Reklama