Geografia Belgii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa Belgii

Belgia to państwo położone w Zachodniej Europie. Belgia składa się z trzech regionów: Flandrii, Walonii oraz Regionu Stołecznego Brukseli. Stolicą państwa jest Bruksela, w której siedziby mają między innymi Unia Europejska oraz NATO. Rozciągłość kraju z południowego wschodu na północny zachód wynosi 280 km, a z północnego wschodu na południowy zachód 222 km. Największe miasta to Bruksela, Antwerpia, Gandawa, Charleroi oraz Liège.

IJzer (nid.), Yser (fr.) – rzeka w północnej Francji (departament Nord) i zachodniej Belgii (prowincja Flandria Zachodnia), uchodząca do Morza Północnego. Wyspy Owcze – kraj położony w Europie Północnej, na północ od Wielkiej Brytanii, na Morzu Norweskim, będący częścią Oceanu Atlantyckiego. Jest to archipelag złożony z 18 wysp wulkanicznych. Nie ma tam żadnych granic lądowych z jakimkolwiek innym państwem. Archipelag należy do Królestwa Danii, ale posiada szeroką autonomię.

Powierzchnia, położenie, prowincje i granice[ | edytuj kod]

Belgia zajmuje powierzchnię 30 528 km², z czego 16 844 km² to Walonia, 13 522 km² to Flandria, a 161 km² to Region Stołeczny Bruksela.

Luksemburg, Wielkie Księstwo Luksemburga (luks. Lëtzebuerg, Grousherzogdem Lëtzebuerg; niem. Luxemburg, Großherzogtum Luxemburg; fr. Luxembourg, Grand-Duché de Luxembourg) – państwo położone w Europie Zachodniej. Graniczy z Francją od południa, Niemcami od wschodu i z Belgią od zachodu i północy. Państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz NATO.Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis.

Skrajne Punkty

Skrajne punkty Belgii

Lista skrajnych punktów kraju:

  • Punkt najbardziej wysunięty na północ Dreef, Hoogstraten, Antwerpia – 51°30′N
  • Punkt najbardziej wysunięty na południe Torgny, Rouvroy, Luksemburg – 49°30′N
  • Punkt najbardziej wysunięty na zachód De Panne, Flandria Zachodnia – 2°32′E
  • Punkt najbardziej wysunięty na wschód Krewinkel, Büllingen, Liège – 6°24′E
  • Najwyższy punkt: Signal de Botrange (694 m)
  • Najniższy punkt: Morze Północne (0 m)
  • Według danych Belgijskiego Narodowego Instytutu Geograficznego centralny punkt kraju leży w miejscowości Nil-Saint-Vincent-Saint-Martin (współrzędne 50°38′28″N 4°40′05″E).

    Wyspa Man jest niewielkim obszarem lądowym położonym na środku Morza Irlandzkiego. Man, posiadający status dependencji Korony brytyjskiej, jest wyspą stosunkowo nizinną o łagodnym, morskim klimacie. Wyspa jest licznie odwiedzana przez turystów.Koksijde (fr. Coxyde) – miasto w północno-zachodniej części Belgii, w regionie Flandrii, nad wybrzeżem Morza Północnego. Koksijde składa się z czterech gmin: Koksijde, Oostduinkerke, Saint-Idesbald oraz Wulpen. Według spisu ludności ze stycznia 2010 roku miasto zamieszkuje 21 832 mieszkańców.

    Belgia dzieli się na następujące prowincje:

  • Luksemburg: 4440 km²
  • Liège: 3862 km²
  • Hainaut: 3786 km²
  • Namur: 3666 km²
  • Flandria Zachodnia: 3144 km²
  • Flandria Wschodnia: 2982 km²
  • Antwerpia: 2867 km²
  • Limburgia: 2422 km²
  • Prowincja Brabancja Flamandzka: 2106 km²
  • Prowincja Brabancja Walońska: 1091 km²
  • Belgia i okolice – zdjęcie satelitarne

    Do tego trzeba doliczyć powierzchnię Regionu Stołecznego Brukseli, który nie jest częścią żadnej prowincji odkąd podzielona została Brabancja. Na terytorium Belgii składa się także 3462 km² terytorium morskiego na Morzu Północnym. 29 maja 2000 r. Holandia przekazała Belgii 2 km² terenów wzdłuż Kanału Ghent-Terneuzen.

    Kuwejt, Państwo Kuwejt (Daulat al Kuwajt دولة الكويت) – państwo położone w południowo-zachodniej Azji, na północno-zachodnim wybrzeżu Zatoki Perskiej. Graniczy z Irakiem (242 km) i Arabią Saudyjską (222 km) – łączna długość granic lądowych wynosi 464 km, ponadto 499 km wybrzeża morskiego.Hainaut (hol.: Henegouwen, niem. Hennegau) – prowincja w południowo-zachodniej Belgii, w Walonii. Jej stolica to Mons.

    Belgia graniczy z następującymi państwami:

  • Francja – 620 km
  • Holandia – 450 km
  • Luksemburg – 148 km
  • Niemcy 167 km
  • Linia brzegowa – 64 km (Morze Północne)

    Budowa geologiczna i rzeźba[ | edytuj kod]

    Wydmy w Koksijde

    Belgia dzieli się na trzy strefy geograficzne: przybrzeżne niziny na północnym zachodzie, centralny płaskowyż oraz wyżyny i pasmo Ardenów na południowym wschodzie. Niziny składają się przeważnie z wydm i polderów. Centralny płaskowyż to delikatnie wznosząca się równina z bogatą siecią rzeczną. Można tu napotkać jaskinie i wąwozy. Ardeny to niewysokie i silnie zalesione pasmo górskie. Jest to najdzikszy rejon Belgii. Najwyższy szczyt pasma – Signal de Botrange, który osiąga zaledwie 694 m n.p.m. jest najwyższym szczytem Belgii. Inne szczyty w Belgii to Kemmelberg (159 m) oraz Koppenberg (77 m), oba są odwiedzane przez profesjonalnych kolarzy podczas wyścigów Gandawa-Wevelgem oraz Tour of Flanders.

    Ardeny (Las Ardeński, fr. Ardennes, luks. Ardennen) – silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii (rozciągają się również na Luksemburg i Francję). Ich średnia wysokość to około 400-500 metrów, a najwyższym szczytem jest Signal de Botrange 694 m n.p.m. (najwyższy szczyt Belgii). Od północy i zachodu góry opływa Moza. Ardeny są najrzadziej zaludnioną częścią Belgii. Powierzchnia Ardenów wynosi 11 200 km². Należą do hercyńskiej strefy fałdowań Europy. Zbudowane z utworów paleozoicznych, wśród których przeważają piaskowcowo-ilasto-węglanowe osady dewonu. Obszar Ardenów był silnie deformowany w czasie ruchów kaledońskich i hercyńskich.Łoś (Alces alces) – największy współcześnie żyjący gatunek ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, wyróżniający się charakterystycznym porożem i wyjątkowo długimi kończynami. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Alces. Żyje w podmokłych lasach północnej Eurazji i Ameryki Północnej. Występujący w Polsce podgatunek A. a. alces – łoś europejski jest największą żyjącą w Polsce zwierzyną łowną. Rzadki i objęty całorocznym okresem ochronnym.

    Obszar Belgii stanowi peryglacjalną formę rzeźby terenu. Charakterystycznym elementem są aluwialne niziny zbudowane głównie z piasków i glin oraz czwartorzędowe wydmy nadbrzeżne sięgające 40 m n.p.m. Środkowa część Belgii to obszary składające się z utworów lessowych i pylasto-mułkowych, powstałych o ostatniej erze glacjalnej. Ardeny, zostały ukształtowane w orogenezie hercyńskiej.

    Skalda (franc. Escaut, hol. Schelde) – rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię. Długość – 350 km, powierzchnia zlewni – 21 tys. km².Sambra (fr. Sambre) – rzeka we Francji i Belgii, lewy dopływ Mozy o długości 193 km i powierzchni dorzecza 2740 km².

    Dominującą formacją glebową w Belgii są gleby brunatne wykształcone na glinach, lessach i osadach piaszczystych. W dolinach rzek występują mady, a we Flandrii w strefie nadmorskiej tereny pokrywają marsze (na obszarze polderów). Właściwości gleb zostały silnie zmienione pod wpływem zabiegów agrotechnicznych.

    Kuna leśna, tumak (Martes martes) – gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych. Występuje w całej niemal Europie oraz w Azji, aż po Iran i zachodnią Syberię. W Polsce występuje, choć niezbyt licznie, na całym obszarze kraju, a zasięg jej występowania często pokrywa się z występowaniem kuny domowej.Momignies - miasto i gmina w Belgii, w prowincji Hainaut. W 2012 roku 5 296 tys. mieszkańców. Łączna powierzchnia wynosi 85,58 km², co daje 62 osoby/km².


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    La Manche (z fr. „rękaw”; ang. English Channel, „Kanał Angielski”) – kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji. Poprzez Cieśninę Kaletańską łączy Morze Północne z otwartymi wodami Oceanu Atlantyckiego.
    Mewy (Laridae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych. Polska nazwa pochodzi od niemieckiego Möwe. Obejmuje gatunki wodne (mewy, rybitwy i brzytwodzioby) zamieszkujące cały świat.
    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.
    De Panne – miasto w północno-zachodniej części Belgii, w prowincji Flandria Zachodnia, nad wybrzeżem Morza Północnego. Miasto leży na granicy z Francją.
    Hautes Fagnes (niem. Hohes Venn; nid. Hoge Venen) – płaskowyż o charakterze bagnistym usytuowany głównie we wschodniej części Belgii w prowincji Liège oraz częściowo na przyległym do niej obszarze Niemiec. Nazwa w języku francuskim oznacza wysokie bagna. Na jego terenie znajduje się najwyżej położony punkt Belgii – Signal de Botrange – 694 metry n.p.m..
    Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).
    Strefa Klimatów umiarkowanych – w klasyfikacji klimatów Wincentego Okołowicza jest to jedna z pięciu głównych stref klimatycznych. Obejmuje rozległą strefę klimatycznaą, dzieląca się na półkuli północnej na chłodniejszą północną i cieplejszą południową i na półkuli południowej na cieplejszą północną i chłodniejszą południową. Średnia roczna temperatura waha się od 0 °C do 10 °C, a opady atmosferyczne występują w różnych porach roku. Roczne amplitudy temperatur od około 20 °C w klimatach morskich do 45 °C w skrajnie kontynentalnych. Charakterystyczną formacją roślinną dla klimatu umiarkowanego w części chłodniejszej jest tajga, natomiast części cieplejszej lasy liściaste i mieszane (kraje Europy Środkowej i południowa, czasem też środkowa część Skandynawii). Pory roku są w tej strefie łatwo rozpoznawalne i wyznaczane przez przebieg temperatury (ciepła, wilgotna wiosna, ciepłe, zazwyczaj suche lato, chłodna, wilgotna jesień i zima, często z opadami śniegu).

    Reklama