Gauja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gauja (Gawia, Goiwa, Trejder-Aa, Aa Inflancka, est. Koiva jõgi) – rzeka na Łotwie i Estonii.

Estonia (est. Eesti, Republika Estońska – Eesti Vabariik) – państwo w Europie Północnej, nad Morzem Bałtyckim, powstałe po I wojnie światowej. Członek Unii Europejskiej i NATO. Graniczy z Łotwą od południa i z Rosją od wschodu oraz z Finlandią przez Zatokę Fińską.Wielka encyklopedia powszechna ilustrowana (WEPI) – polska encyklopedia powszechna wydawana przez Saturnina Sikorskiego w latach 1890–1914 w Warszawie; największa polska encyklopedia powszechna, nieukończona (wydano 55 tomów, do hasła Patroklos).

Długość rzeki wynosi 452 km, w dolnej części spławna. Bierze początek w tzw. Szwajcarii Liwońskiej, płynie przez Liwonię oraz przez miasta Valmiera, Kieś (łot. Cēsis, niem. Wenden) i Sigulda, które dawniej były siedzibami mistrzów kawalerów mieczowych. Następnie wpada do Zatoki Ryskiej powyżej Rygi. Na środkowym odcinku swego biegu na długości 93 km przepływa przez Park Narodowy Gauja. Jej dolny bieg stanowił kiedyś granicę etnograficzną między Łotyszami a Estończykami.

Język łotewski (łot. latviešu valoda) – język z grupy języków bałtyckich, którym posługuje się w sumie ok. 2 mln osób, głównie na Łotwie.Kieś (łot. Cēsis, niem. Wenden, ros. Цесис, estoń. Võnnu; dawniej Wenden) – miasto na Łotwie nad rzeką Gaują.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Rzeki Europy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Szymon Askenazy (red.): Wielka encyklopedia powszechna ilustrowana. Warszawa: Saturnin Józef Sikorski, 1898-1900.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Gauja, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 500.
  • Park Narodowy Gauja (łot. Gaujas nacionālais parks) – najstarszy park narodowy na Łotwie, rozciągający się na powierzchni niespełna 920 km² i największy park narodowy w krajach bałtyckich.Sigulda (spotykana też niegdyś pisownia Siggulda; niem. Segewold, dawniej pol. Zygwold) – miasto na Łotwie (10,6 tys. mieszkańców w 2005), ok. 50 km na północny wschód od Rygi, na skraju łotewskiego Parku Narodowego Gauja - tak zwanej "Szwajcarii Łotewskiej", nad wąwozem rzeki Gauja. Ośrodek turystyczny, kurort. Miejsce uprawiania sportów zimowych (tor bobslejowy, wyciągi narciarskie).




    Warto wiedzieć że... beta

    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.
    Valmiera, do 1917 Wolmar (nazwa niemiecka używana w jezyku polskim) – miasto w północno-wschodniej części Łotwy, w Liwonii, po obu stronach rzeki Aa Inflancka, na skrzyżowaniu kilku ważnych dróg, ok. 100 km od Rygi, stolicy kraju, 50 km od granicy z Estonią, stolica okręgu Valmiera, 27 515 mieszkańców (2006).
    Liwonia (łot Vidzeme - "Śródziemie"; niem. Livland, czasami także "Liwlandia" – ziemia Liwów) – jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży w jej środkowej i północnej części na prawym brzegu Dźwiny, na północ od Rygi.

    Reklama