Garnizon (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Garnizon – jednostka administracji terytorialnej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Od 1 czerwca 2012 w Polsce funkcjonują 104 garnizony.

Garnizon Szczecin – jeden z większych garnizonów w Polsce obejmujący swoim zasięgiem miasto Szczecin i gminy ościenne.Poligon wojskowy - zamknięty teren wojskowy używany do ćwiczeń i manewrów wojskowych, przeprowadzania testów broni oraz opracowywania i testowania taktyki wojskowej. Nazwa wywodzi się od zamkniętego na potrzeby wojska obszaru, najczęściej w kształcie wielokąta (ang. polygon). Pierwsze poligony wojskowe zaczęto tworzyć na potrzeby armii pruskiej pod koniec XVIII w.

Funkcje garnizonu[ | edytuj kod]

Garnizonem dowodzi dowódca garnizonu. Reguluje on wszystkie sprawy związane z działalnością wojska na jego terenie. Funkcja ta polega głównie na utrzymywaniu kontaktów z władzami cywilnymi miasta, wzajemnym informowaniu się o planowanych działaniach. Dotyczy to działań które mogą mieć istotny wpływ na funkcjonowanie zarówno wojska (zmiany przestrzenne, np. budowa nowych dróg i budynków), jak i samego miasta (np. przemarsz pododdziałów głównymi traktami komunikacyjnymi, ćwiczenia bojowe w pobliżu zabudowań mieszkalnych itp.). Wszelkie tego typu zdarzenia muszą być wcześniej oznajmiane i uzgadniane.

Kasyna wojskowe – miejsce odpłatnego żywienia kadry, rodzin i innych osób na określonych warunkach. Stanowi wyodrębnione organizacyjnie i majątkowo gospodarstwo pomocnicze służby żywnościowej oddziału gospodarczego.Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

Funkcja administracyjna[ | edytuj kod]

W skład jednostek garnizonowych wchodzą również inne integralne instytucje, pracujące na potrzeby wojska. Ich zadaniem jest zarządzanie i pomaganie w utrzymaniu wszystkich środków będących własnością wojskową np. pralnia garnizonowa czy kasyno wojskowe. Rolę administracyjną pełnią również zwierzchnicy garnizonu.

Dowódca garnizonu - oficer wyznaczony rozkazem personalnym do kierowania życiem wojskowym w obrębie garnizonu (w zakresie ustalonym regulaminami i innymi przepisami) oraz reprezentowania wojska w sprawach garnizonowych wobec terenowych organów administracji państwowej i społecznych. Zazwyczaj zajmujący w danym garnizonie najwyższe stanowisko służbowe; przy równorzędnych stanowiskach - najstarszy stopniem.Wojna (ang. war, fr. guerre, niem. Krieg, hiszp. guerra, łac. bellum) – zorganizowany konflikt zbrojny między państwami, narodami lub grupami etnicznymi i społecznymi.

Funkcja organizacyjno-logistyczna[ | edytuj kod]

Dowódca garnizonu określa miejsce stacjonowania danej jednostki. Dodatkowo ustala się granice do których wolno się poruszać żołnierzom. Dotyczy to zarówno miejsca stałego pobytu jednostek jak i w czasie ćwiczeń na poligonie. Funkcja określa również zadania na czas wojny. Po wyjściu jednostek na wojnę zabezpiecza się opiekę nad koszarami i rodzinami żołnierzy – tego rodzaju zadania należą do obowiązków specjalnych struktur.

Garnizon Koszalin – garnizon wojskowy armii niemieckiej do 1945 roku i Wojska Polskiego okresu PRL oraz III RzeczypospolitejWarta - uzbrojony pododdział, wyznaczony rozkazem dziennym, do pełnienia służby wartowniczej, polegającej na ochronie wyznaczonych obiektów, rejonów lub osób. Warta składa się z dowódcy, jego pomocnika, rozprowadzających i wartowników. Według uregulowań przyjętych w Wojsku Polskim służbę wartowniczą mogą pełnić żołnierze, którzy złożyli przysięgę wojskową, zdali egzamin z prawa użycia broni oraz przeszli badania lekarskie i instruktaż.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Garnizon Żagań – garnizon w Żaganiu zajmowany kolejno przez instytucje i jednostki wojskowe Armii Cesarstwa Niemieckiego, Reichswehry, Wehrmachtu, Armii Radzieckiej, Ludowego Wojska Polskiego i Sił Zbrojnych RP.
Garnizon Rzeszów – garnizon Cesarskiej i Królewskiej Armii, Wojska Polskiego II RP (1918-1939), ludowego Wojska Polskiego (1945-1989) i Sił Zbrojnych RP (po 1989) w Rzeszowie.
Garnizon Grudziądz - garnizon zajmowany kolejno przez instytucje i jednostki Armii Cesarstwa Niemieckiego (do 1919), Armii Wielkopolskiej (1919), Wojska Polskiego II RP (1920-1939 i w konspiracji), Wehrmachtu (1939-1945), Ludowego Wojska Polskiego (1945-1989) i Sił Zbrojnych RP po 1989 roku. Komenda garnizonu mieściła się w Grudziądzu.
Garnizon Przasnysz – garnizon utworzony na przełomie XVIII i XIX wieku, stałego stacjonowania regimentów dragońskich armii pruskiej w czasie zaboru pruskiego, następnie znalazł się na terenie Księstwa Warszawskiego, potem Królestwa Polskiego, pełniąc funkcje militarne.
Położenie strategiczne Wrocławia przed II wojną światową wymusiły organizację wykwalifikowanych jednostek wojskowych. Znaczenie Wrocławia dla III Rzeszy było ogromne przede wszystkim ze względu na małą odległość od granicy z Polską a także bliskość baz wojskowych w Sudetach, w dużym stopniu to tu czynione były przygotowania do ataku na Polskę. Po zakończeniu działań wojennych i ustaleniu zachodniej granicy Polski zorganizowano, rozkazem Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z 22 sierpnia 1945, na bazie dowództwa i sztabu rozformowanej 1 Armii Wojska Polskiego, sztab Okręgu Wojskowego Śląsk, obejmujący swym zasięgiem Wrocław.
Siły zbrojne - siły i środki wydzielane przez państwo do zabezpieczenia jego interesów i prowadzenia walki zbrojnej, obrony, ujęte w całość organizacyjną, składającą się z różnych rodzajów wojsk i służb.
Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej – siły i środki wydzielone przez Rzeczpospolitą Polską do zabezpieczenia jej interesów i prowadzenia walki. Siły Zbrojne są podstawowym elementem systemu obronnego państwa, przeznaczonym do skutecznej realizacji polityki bezpieczeństwa i obronnej. Zgodnie z obowiązującą Strategią Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Siły Zbrojne RP utrzymują gotowość do realizacji trzech rodzajów misji: zagwarantowanie obrony państwa i przeciwstawienie się agresji, udział w procesie stabilizacji sytuacji międzynarodowej oraz w operacjach reagowania kryzysowego i operacjach humanitarnych, wspieranie bezpieczeństwa wewnętrznego i pomoc społeczeństwu.

Reklama