• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Furta - statek wodny

    Przeczytaj także...
    Niezatapialność – termin określający zdolność jednostki pływającej (statku, okrętu itp.) do utrzymania się na powierzchni wody po uszkodzeniu podwodnej części kadłuba skutkującym utraceniem jego szczelności. Statek powinien utrzymać też stateczność i podstawowe właściwości umożliwiające żeglugę. W celu zwiększenia niezatapialności statku dokonuje się podziału kadłuba na przedziały wodoszczelne za pomocą poprzecznych i wzdłużnych grodzi i pokładów wodoszczelnych. Obliczając niezatapialność analizuje się rozmaite kombinacje przegłębień i przechyłów i stateczności, w zależności od tego, które przedziały są zalane i w jakim stopniu.Samochodowiec (ang. Car Carrier lub Pure Car Carrier) – specjalny statek do przewozu samochodów. Ponieważ samochody, jako ładunek zajmują dużo przestrzeni przy stosunkowo niewielkim ciężarze, przewożenie większej ich ilości na typowych statkach drobnicowych powodowało małe wykorzystywanie nośności, a co za tym idzie, generowało duże koszty. Do przemieszczania dużych ilości samochodów między krajami i kontynentami zaprojektowano i zbudowano statki mogące pomieścić kilka tysięcy samochodów osobowych. Przestrzeń ładunkowa takiego statku jest podzielona na wiele pokładów o małej wysokości. Część pokładów jest ruchoma w pionie, co pozwala ładować samochody o różnej wysokości. Załadunek i rozładunek samochodów odbywa sie w systemie Ro-ro, czyli przez odpowiednie furty z rampami na rufie i burtach statku, łączące pokłady z nabrzeżem. Dzięki temu czas załadunku został skrócony do kilku-kilkunastu godzin. Po załadowaniu samochody są mocowane za pomocą łańcuchów lub pasów do odpowiednich uchwytów na pokładach.
    Chłodniowiec – statek służący do przewozu łatwo psujących się produktów spożywczych w chłodzonych ładowniach.
    Furta rufowa wraz z rampą na samochodowcu
    Otwarta furta dziobowa

    Furta – wrota w kadłubie statku, znajdujące się przeważnie na wysokości nabrzeża, służące do załadunku towarów i pasażerów lub bunkru. W zależności od położenia w kadłubie statku nazywane są: furtą dziobową, rufową lub burtową.

    Taśmociąg – układ połączonych szeregowo przenośników taśmowych. Często błędnie utożsamiany z przenośnikiem taśmowym.Most zwodzony - rodzaj mostu ruchomego, w którym przynajmniej jedno przęsło jest podnoszone umożliwiając przepłynięcie jednostek pływających.

    Małe furty burtowe powierzchni kilku m² stosowane czasem na chłodniowcach, mają wymiary pozwalające na wstawienie taśmociągu. Statki Ro-Ro wyposażone są w furty o wysokości rzędu 4-8 m i szerokości nawet 30 m. Zamknięciem takich furt jest najczęściej rampa, która na czas przeładunku jest opuszczana (jak most zwodzony) i stanowi drogę dla przeładowywanych pojazdów. Furta dziobowa jest dodatkowo osłonięta podnoszonym dziobem statku.

    MS "Estonia" – prom pasażersko-samochodowy typu ROPAX, który zatonął na Morzu Bałtyckim w nocy z 27 na 28 września 1994. Został zbudowany w 1979 roku w niemieckiej stoczni Meyer Werft w Papenburgu na zamówienie fińskiej spółki SF Line. Od 1980 do 1994 roku prom kursował dla różnych firm pod różnymi nazwami, takimi jak Viking Sally, Silja Star czy Wasa King. Katastrofa pochłonęła 852 ofiary, co czyni ją jedną z najtragiczniejszych w późnych latach XX wieku.Nabrzeże – linia brzegowa mola, pirsu lub kanału portowego wraz z przyległymi terenami portowymi, odpowiednio przystosowane (uzbrojone) do postoju i obsługi jednostek pływających. W żargonie marynarskim używa się też określenia keja.

    Wprowadzenie technologii poziomego przeładunku Ro-Ro i furt na statkach spowodowało znaczne przyspieszenie prac przeładunkowych, a zatem skrócenie czasu postoju w portach. Jednak furty mają znaczną powierzchnię i umieszczone są blisko linii wodnej statku, a przeładunki typu Ro-Ro praktycznie uniemożliwiają podział kadłuba na przedziały wodoszczelne. Powoduje to istotne pogorszenie standardu wodoszczelności, niezatapialności i stateczności statku. Przypuszcza się, że uszkodzenie furty dziobowej było przyczyną zatonięcia promu Estonia w roku 1994 (852 ofiary śmiertelne). W 1987, zaniedbania procedur bezpieczeństwa (prom wypłynął z otwartą furtą) doprowadziły do katastrofy promu Herald of Free Enterprise koło Zeebrugge (193 ofiary).

    Przedział wodoszczelny - wodoszczelna komora w kadłubie statku (okrętu) utworzona przez grodzie poprzeczne (wzdłużne), podwójne dno (zęza) oraz pokład(y).Wodnica (linia wodna) – teoretyczna krzywa wyznaczona poprzez przecięcie zewnętrznej powierzchni kadłuba jednostki pływającej płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej. Jest elementem rysunku teoretycznego statku wykreślanego przez konstruktora (szkutnika) na etapie projektowania kadłuba. W rzucie bocznym jest linią prostą. W uproszczeniu, jest to krzywa wyznaczona na kadłubie przez poziom spokojnej wody, przy określonym stopniu załadowania jednostki pływającej. Wodnica jest symetryczna względem płaszczyzny symetrii kadłuba.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ro-ro (także RO-RO; Roll On / Roll Off; w języku polskim czasem określane jako "rorowce") – typ statku towarowego, pasażersko-towarowego lub barki przystosowanego do przewożenia ładunków tocznych i pojazdów (samochodów osobowych, ciężarówek lub wagonów kolejowych).
    Zeebrugge – wieś portowa w północnej Belgii, nad Morzem Północnym, w dzielnicy Lissewege w Brugii, w prowincji Flandria Zachodnia. Awanport Brugii, połączony z nią kanałem (podobnie jak z Gandawą). Liczba mieszkańców: ok. 5 tys.
    Bunkier (zasobnia) – na dawnych parowcach: położone blisko kotłowni pomieszczenie na węgiel używany do palenia pod kotłami okrętowymi. Węgiel z bunkra zsypywał się do kotłowni przez małe otwory początkowo pod własnym ciężarem, a następnie był przerzucany przez trymera przed palenisko. Węgiel do paleniska wrzucał palacz.
    Kadłub statku wodnego – konstrukcja przestrzenna jednostki pływającej nadająca jej kształt oraz zapewniająca pływalność. Kształt i wytrzymałość kadłuba zależą od przeznaczenia jednostki i wymogów określonych przepisami (np. towarzystw klasyfikacyjnych).
    Stateczność – pojęcie z teorii okrętu dotyczące zdolności jednostki pływającej do przeciwstawiania się siłom zewnętrznym mogącym spowodować jego przewrócenie. Wyróżnia się stateczność wzdłużną i poprzeczną.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.735 sek.