Furong Daokai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Furong Daokai (ur. 1042, zm. 1118; chiń. 芙蓉道楷, pinyin Fúróng Dàokǎi; kor. 부용도해 Puyong Tohae; jap. Fuyō Dōkai; wiet. Phù Rong Đạo Khải) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong.

Zhenxie Qingliao (真歇清了; ur. 1088, zm. 1151; kor. Chinhŏl Ch’ŏngyo; jap. Shinketsu Shōryō; wiet. Chân Yết Thanh Liễu) – chiński mistrz chan szkoły caodong, uczeń mistrza chan Tiantonga Zongjiego.Dōgen Kigen (jap. 道元希玄, Dōgen Kigen ur. 19 stycznia 1200, zm. 22 września 1253) – mistrz zen, który sprowadził nauczanie szkoły buddyzmu zen sōtō do Japonii. Także Eihei Dōgen (jap. 永平道元, Eihei Dōgen). Pośmiertnie obdarzony tytułem Jōyō daishi (jap. 承陽大師, wielki mistrz Jōyō)

Życiorys[ | edytuj kod]

Pochodził z dawnego Yizhou (obecnie miasto Linyi w południowej części prowincji Szantung). W młodości zajmował się taoizmem; praktykował głodówki i inne metody osiągnięcia nieśmiertelności. Został nawet taoistycznym pustelnikiem. W końcu porzucił tego rodzaju praktyki i rozpoczął praktykować chan w klasztorze Shutai, leżącym na południe od Chang’anu. W tym samym okresie zdał egzaminy urzędnicze, jednak postanowił dalej praktykować chan. Udał się w wędrówkę po klasztorach w poszukiwaniu odpowiedniego mistrza. Jego kolejnym nauczycielem został Touzi Yiqing. Po osiągnięciu oświecenia został spadkobiercą jego Dharmy w linii caodong.

Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.Suizhou (chin.: 随州; pinyin: Suízhōu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w środkowych Chinach, w prowincji Hubei. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 353 705. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 568 532 mieszkańców.

W 1080 r. (lub 1082) Furong opuścił mistrza i został opatem klasztoru. Wkrótce został jednak przeniesiony do Luoyangu, gdzie został opatem klasztoru Zhaoti (znanego lepiej jako Baima si) oraz Longmen. Stał się wówczas bardzo znany w kręgach intelektualistów. Następnie objął funkcję opata w klasztorze Baoshou na górze Dayang w Jingzhou. Miał olbrzymią liczbę uczniów i szeroko propagował metody praktyki szkoły caodong.

Touzi Yiqing (投子義青; ur. 1032, zm. 1083; kor. T’uja Ŭich’ŏn; jap. Tōsu Gisei; wiet. Đầu Tử Nghĩa Thanh) – chiński mistrz chan szkoły caodong, uczeń mistrza chan Fushana Fayuana.Dharma (skt. धर्म; pali Dhamma धम्म; chiń. 法, pinyin fǎ; kor. pǒp 법, talma; jap. ホウ hō lub タツマ datsuma; wiet. pháp, đạt-ma; tyb. ལྷ་ཆོས།, Wylie lha chos) – wieloznaczny termin występujący w religiach dharmicznych, np. w buddyzmie i hinduizmie.

Prawdopodobnie w 1103 r. mistrz został przeniesiony do Dahong w Suizhou (w środkowej części prow. Hubei). W tym samym roku cesarz Huizong (chiń. 徽宗, pan. 1100-1125) wydał dekret, którym wprowadził specjalną klasę klasztorów Chongning (później nazywanych Tianning Wanshou). W każdej prefekturze miał znajdować się jeden taki klasztor, którego mnisi mieli odprawiać rytuały dla cesarskiego zdrowia. Klasztory te były określane jako publiczne klasztory chan. Kilku znanych mistrzów chan musiało być w nich opatami. W 1104 r. na żądanie cesarza Furong został opatem klasztoru Shifang Jingyin w stolicy państwa Kaifengu. Był to początek nowego etapu jego kariery.

Liangshan Yuanguan (bd; chiń. 梁山緣觀, pinyin Liángshān Yuánguān; kor. 량산연관 Lyangsan Yǒngwan; jap. Ryōzan Enkan; wiet. Lương Sơn Duyên Quan) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong.Fushan Fayuan (浮山法遠; ur. 991, zm. 1067) – chiński mistrz chan szkoły linji. Uratował szkołę caodong przed zniknięciem.

Sława o nim zataczała coraz szersze kręgi. Zimą 1107 r. na rozkaz cesarza musiał zostać opatem klasztoru Tianning Wanshou w Kaifengu. Do objęcia stanowiska został zmuszony. Ze względu na jego bliskie relacje z cesarzem, prowadzenie takiego klasztoru było uważane za wielki honor, a prowadzenie takiego klasztoru w stolicy mogło być uważane za szczyt kariery. Z biografii Daokaia wynika, że prowadził klasztor pod przymusem i nie sprawiało mu to zadowolenia. Cesarz Huizong po petycji gubernatora Kaifengu Li Xiaoshou nagrodził go purpurową szatą i tytułem Mistrza chan Oświecającego Samadhi. Furong podziękował cesarzowi i następnie w proteście odrzucił nagrody. Ponieważ duchowni okresu Song rzadko odrzucali cesarskie czy rządowe honory, zdziwiony cesarz posłał do mistrza wspomnianego gubernatora z zapewnieniami o dobrych intencjach dworu. Jednak Daokai ponownie odrzucił nagrody. Chociaż radzono mu wymówkę w postaci choroby, Daokai stwierdził, że chociaż ostatnio był często chory, to obecnie jest w wyśmienitym zdrowiu. Rozdrażniony tym cesarz pozbawił go wszelkich funkcji (nawet i jego stanu mnisiego) i skazał Furonga na wygnanie. Nakazał aby przeniósł się do Zizhou (obok obecnego miasta Jinan w prowincji Shandong).

Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Dongshan Liangjie (ur. 807, zm. 869) (洞山良价) (Tung-shan Liang-chieh) (kor. Tongsan Lianggye. ( ) | jap. Tōzan Ryōkan ( ) | wiet. Động Sơn Lương Giới) – mistrz chan założyciel szkoły caodong.

Mistrz żegnany był przez tłumy mieszkańców miasta a w drodze towarzyszyli mu mnisi z różnych rejonów państwa. W rok później edykt cesarski przywrócił mu status mnicha i zwolnił z wygnania. Mistrz chciał się udać do Zhejiangu, jednak ze względu na podeszły wiek ojca zatrzymał się w wiosce. Tam też, przy wsparciu wysokiego urzędnika Liu Fengshi (10411113), wybudował mały klasztor nad jeziorem Furong, na południe od Linyi. Daokai skutecznie zorganizował i poprowadził rolników, w wyniku czego udało im się uzyskać kilka tysięcy akrów ziemi. Z wdzięczności ofiarowali ziemię pod budowę klasztoru, a po świetnych zbiorach zakupili jeszcze okoliczną górę.

Sōtō (曹洞宗; jap. sōtō-shū, chin. caodong) – jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen (drugą jest rinzai). Jest największym odłamem zen w Japonii, gdzie posiada 14718 świątyń, 15 528 mnichów, 1177 mniszek i 7 milionów zwolenników (1989). Jest także popularna poza granicami tego kraju.Linji zong (臨濟宗) – szkoła chan założona przez chińskiego mistrza chan Linji Yixuana około 850 r. Była spadkobierczynią szkoły hongzhou, stosowała więc różne, nieraz ekstremalne, sposoby nauczania z mocnym naciskiem na praktykę gong’anową.

Zimą 1117 r. cesarz wydał dekret nazywający ten klasztor. Odtąd nosił on nazwę "klasztor chan Huayan". Był to znak, że Daokai został całkowicie zrehabilitowany.

14 dnia 8 miesiąca Furong poprosił o pędzelek i papier, i napisał wiersz:

Po napisaniu wiersza zmarł.

Eihei Dōgen nazwał go Kręgosłupem, kośćmi i szpikiem nauczania przekazywanego od Buddy Śakjamuniego.

Huguo Shoucheng (chiń.: 護國守澄 Hùguó Shǒuchéng; bd) (kor.; jap. Gokoku Shuchō/Jōka; wiet.;) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong. Znany także jako Jingguo.Wuming Huijing (1548-1618; chiń. 無明慧經, pinyin Wúmíng Huìjīng; kor. 무명혜경 Mumyǒng Hyegyǒng; jap. Mumyō Ekyō; wiet. Vô Minh Huệ Kinh) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Luoyang (chin. upr.: 洛阳; chin. trad.: 洛陽; pinyin: Luòyáng) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Henan, nad rzeką Luo He (dopływ Huang He). W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 391 054. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 156 510 mieszkańców. Ośrodek regionu sadowniczego i rzemiosła artystycznego; rowinięty przemysł środków transportu, maszynowy, bawełniany, spożywczy i gumowy; w mieście funkcjonują szkoły wyższe.
Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.
Tong’an Guanzhi (chiń.: 同安觀志; bd, kor.; jap. Dōan Kanshi; wiet.;) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong.
Jingzhou (chin.: 荆州; pinyin: Jīngzhōu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w środkowych Chinach, w prowincji Hubei. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 180 048. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 421 042 mieszkańców.
Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Jinan (chin. upr.: 济南; chin. trad.: 濟南; pinyin: Jǐnán) – miasto we wschodnich Chinach, nad rzeką Huang He, ośrodek administracyjny prowincji Szantung. W 2010 roku liczba mieszkańców strefy zurbanizowanej wynosiła 2 227 937. Zespół miejski w 1999 roku liczył 5 576 309 mieszkańców.
Świątynia Białego Konia (chin. upr. 白马寺, chin. trad. 白馬寺, pinyin Báimǎ sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w mieście Luoyang w Chinach. Jest to najstarsza buddyjska świątynia w kraju.

Reklama